حەرامییا (حیلێن شەرعى!)

عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ الله رضي الله عنه أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللهﷺ يَقُولُ عَامَ الْفَتْحِ وَهُوَ بِمَكَّةَ: «إِنَّ اللهَ وَرَسُولَهُ حَرَّمَ بَيْعَ الخَمْرِ، وَالمَيْتَةِ، وَالْخِنْزِيرِ، وَالْأَصْنَامِ»، فَقِيلَ: يَا رَسُولَ الله، أَرَأَيْتَ شُحُومَ الْمَيْتَةِ، فَإِنَّهُ يُطْلَى بِهَا السُّفُنُ، وَيُدْهَنُ بِهَا الجُلُودُ، وَيَسْتَصْبِحُ بِهَا النَّاسُ، فَقَالَ: «لَا، هُوَ حَرَامٌ»، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللهﷺ عِنْدَ ذَلِكَ: «قَاتَلَ اللهُ الْيَهُودَ، إِنَّ اللهَ عَزَّ وَجَلَّ لَمَّا حَرَّمَ عَلَيْهِمْ شُحُومَهَا أَجْمَلُوهُ، ثُمَّ بَاعُوهُ فَأَكَلُوا ثَمَنَهُ».

وەرگێڕانا کوردی

جابرێ كوڕێ عه‌بدللاهى -خودێ ژێ رازى بت- دبێژت: ل سالا ڤه‌كرنا مه‌كه‌هێ من ل مه‌كه‌هێ گوهـ ل پێغه‌مبه‌رى -سلاڤ لێ بن- بوو دگۆت: هندى خودێ و پێغه‌مبه‌رێ وییه‌ فرۆتنا مه‌یێ و مرارى و به‌رازى و صه‌نه‌مان حه‌رامكرییه‌. گۆتن: ئه‌ى پێغه‌مبه‌رێ خودێ، تو چ دبێژى بۆ به‌زێ مراران، ئه‌وى د گه‌مییان دده‌ن، و چه‌رمى پێ دۆن دده‌ن، و خه‌لك وى بۆ چرایان ب كار دئینت؟ پێغه‌مبه‌رى -سلاڤ لێ بن- گۆت: نه‌ ئه‌و حه‌رامه‌، پاشى گۆت: خودێ جوهییان بكوژت! ده‌مێ خودێ به‌زێ مراران ل سه‌ر وان حه‌رامكرى وان ئه‌و حه‌لاند پاشى فرۆت و پارێ وى خوار.