زڤڕین ژ وەغەرێ ل ئێڤارییان
عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ الله رضي الله عنه قَالَ: كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللهﷺ فِي غَزَاةٍ، فَلَمَّا قَدِمْنَا المَدِينَةَ، ذَهَبْنَا لِنَدْخُلَ، فَقَالَ: «أَمْهِلُوا حَتَّى نَدْخُلَ لَيْلًا -أَيْ عِشَاءً- كَيْ تَمْتَشِطَ الشَّعِثَةُ، وَتَسْتَحِدَّ المُغِيبَةُ».
وەرگێڕانا کوردی
جابرێ كوڕێ عهبدللاهى -خودێ ژێ رازى بت- دبێژت: ئهم د گهل پێغهمبهرى -سلاڤ لێ بن- د غهزایهكێ دا بووین، و دهمێ ئهم هاتینه مهدینێ، ئهم چووین دا قهستا مالێن خۆ بكهین، ئینا پێغهمبهرى -سلاڤ لێ بن- گۆت: لهزێ نهكهن حهتا ل مه دبته ئێڤار؛ دا ژن سهرێن خۆ شه بكهن، و خۆ پاقژ بكهن.
سەرچاوەصحيح البخاري، رقم ٤٩٤٩صحيح مسلم