خۆ ژ تشتێ ب گومان و نه‌ئاشكه‌را بده پاش
عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ رضي الله عنه قال: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ: «إِنَّ الحَلَالَ بَيِّنٌ، وَإِنَّ الحَرَامَ بَيِّنٌ، وَبَيْنَهُمَا أُمُورٌ مُشْتَبِهَاتٌ لا يَعْلَمُهُنَّ كَثِيرٌ مِنَ النَّاسِ، فَمَنِ اتَّقَى الشُّبُهَاتِ اسْتَبْرَأَ لِدِينِهِ وَعِرْضِهِ، وَمَنْ وَقَعَ فِي الشُّبُهَاتِ وَقَعَ فِي الحَرَامِ، كَالرَّاعِي يَرْعَى حَوْلَ الحِمَى يُوشِكُ أَنْ يَرْتَعَ فِيهِ، أَلَا وَإِنَّ لِكُلِّ مَلِكٍ حِمًى، أَلَا وَإِنَّ حِمَى اللَّهِ مَحَارِمُهُ، أَلَا وَإِنَّ فِي الجَسَدِ مُضْغَةً إِذَا صَلَحَتْ صَلَحَ الجَسَدُ كُلُّهُ، وَإِذَا فَسَدَتْ فَسَدَ الجَسَدُ كُلُّهُ، أَلَا وَهِيَ القَلْبُ».
وەرگێڕانا کوردی
نوعمانێ كوڕێ به‌شیرى -خودێ ژێ رازى بت- دبێژت: من گوهـ ل پێغه‌مبه‌رى -سلاڤ لێ بن- بوو دگۆت: هندى حه‌لاله یێ ئاشكه‌رایه، و هندى حه‌رامه یێ ئاشكه‌رایه، و د ناڤبه‌را هه‌ردووان دا هنده‌ك كارێن ب گومان (نه‌ئاشكه‌را) هه‌نه، گه‌له‌ك كه‌س وان نزانن، ڤێجا هه‌چییێ خۆ ژ كارێن نه‌ئاشكه‌را بپارێزت ئه‌و وى دینێ خۆ و نامویسا خۆ پاراست، و هه‌چییێ بكه‌فته د ناڤ وان دا ئه‌و كه‌فته حه‌رامییێ، وه‌كى وى شڤانى یێ په‌زێ خۆ ل دۆر پاوانى دچه‌رینت، نێزیكه بچته ناڤ و بچه‌رینت، و هه‌ر مه‌لكه‌كى پاوانه‌ك هه‌یه، و پاوانێ خودێ ئه‌و تشتن یێن وى حه‌رام كرین، و د له‌شى دا پارچه‌یه‌ك هه‌یه ئه‌گه‌ر ئه‌و چاك بوو له‌ش هه‌مى دێ چاك بت، و ئه‌گه‌ر ئه‌و خراب بوو له‌ش هه‌مى دێ خراب بت، و ئه‌و پارچه دله.