قورئانا پیرۆز › سورەتا عبس › ئایەتا ١٣
سورەتا عبس · ئایەتا ١٣ ب تەفسیرا کوردی
Abasa
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةٞ ﴿١١﴾
مه‌سه‌له يا وه‌سا نينه وه‌كى ته كرى ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر، هندى ئه‌ڤ سووره‌ته‌يه بيرئينانه‌كه بۆ ته وبۆ هه‌ر كه‌سه‌كێ بڤێت مفاى ژێ وه‌ربگرت.
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿١٢﴾
ڤێجا هه‌چییێ بڤێت دێ خودێ ل بيرا خۆ ئينت ودويچوونا وه‌حییا وى كه‌ت.
فِي صُحُفٖ مُّكَرَّمَةٖ ﴿١٣﴾
ئه‌ڤ وه‌حییه، كو قورئانه د هنده‌ك كيتابێن ب قه‌در وپاقژ دايه.
مَّرۡفُوعَةٖ مُّطَهَّرَةِۭ ﴿١٤﴾
قه‌درێ وێ يێ بلنده، وئه‌و ژ پيسییێ وده‌ستێڤه‌دانێ يا پاقژ وبژوينه.
بِأَيۡدِي سَفَرَةٖ ﴿١٥﴾
د ده‌ستێن هنده‌ك فريشته‌يێن نڤيسه‌ر دايه، ئه‌و د ناڤبه‌را خودێ وبه‌نییێن وى دا دئێن ودچن.