قورئانا پیرۆز › سورەتا ژمارە ٨٤
سورەتا الانشقاق ب تەفسیرا کوردی
Al-Inshiqaq
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتۡ ﴿١﴾
ئه‌گه‌ر عه‌سمان ده‌رزى، و ل ڕۆژا قيامه‌تێ ئه‌و شه‌ق بوو.
وَأَذِنَتۡ لِرَبِّهَا وَحُقَّتۡ ﴿٢﴾
ووى گوهدارییا فه‌رمانا خودايێ خۆ كر كو شه‌ق ببت، وحه‌قه ئه‌و گوهدارییا فه‌رمانا وى بكه‌ت.
وَإِذَا ٱلۡأَرۡضُ مُدَّتۡ ﴿٣﴾
وئه‌گه‌ر عه‌رد ژێك هاته‌ده‌ر وفره‌هـ بوو.
وَأَلۡقَتۡ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتۡ ﴿٤﴾
وئه‌و مرییێن د ناڤ خۆ دا هاڤێتن و ژ وان ڤالا بوو.
وَأَذِنَتۡ لِرَبِّهَا وَحُقَّتۡ ﴿٥﴾
ووى گوهدارییا فه‌رمانا خودايێ خۆ كر، وحه‌قه ئه‌و گوهدارییا فه‌رمانا وى بكه‌ت.
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلۡإِنسَٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدۡحٗا فَمُلَٰقِيهِ ﴿٦﴾
ئه‌ى مرۆڤ هندى تويى تو يێ ب نك خودێ ڤه دچى، وتو يێ كريارێن باش يان خراب دكه‌ى، پاشى ڕۆژا قيامه‌تێ تو دێ ڕابه‌رى خودێ بى، ڤێجا تو دێ جزايێ خۆ وه‌رگرى.
فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ ﴿٧﴾
ڤێجا هه‌چییێ كيتابا كريارێن وى بێته د ده‌ستێ وى يێ ڕاستێ دا، وئه‌و مرۆڤێ خودان باوه‌ره.
فَسَوۡفَ يُحَاسَبُ حِسَابٗا يَسِيرٗا ﴿٨﴾
حسێبا وى دێ يا ب ساناهى بت.
وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ مَسۡرُورٗا ﴿٩﴾
وئه‌و ب كه‌يف دێ زڤڕته نك مرۆڤێن خۆ ل به‌حه‌شتێ.
وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهۡرِهِۦ ﴿١٠﴾
وهه‌چییێ كيتابا وى ژ لایێ پشت وى ڤه بۆ بێته‌دان، وئه‌و مرۆڤێ كافره.
فَسَوۡفَ يَدۡعُواْ ثُبُورٗا ﴿١١﴾
ئه‌و دێ نفرينێ ب تێچوونێ ل خۆ كه‌ت.
وَيَصۡلَىٰ سَعِيرًا ﴿١٢﴾
ودێ چته ئاگرى دا تام بكه‌ته گه‌رما وى.
إِنَّهُۥ كَانَ فِيٓ أَهۡلِهِۦ مَسۡرُورًا ﴿١٣﴾
هندى ئه‌و بوو ئه‌و د دنيايێ دا د ناڤ مرۆڤێن خۆ دا يێ كه‌يفخۆش ودفنبلند بوو.
إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ﴿١٤﴾
وى هزرا دويماهییێ نه‌دكر، هندى ئه‌و بوو وى هزر دكر كو ئه‌و بۆ حسێبێ ب ساخى قه‌ت نازڤڕته نك خودايێ خۆ.
بَلَىٰٓۚ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرٗا ﴿١٥﴾
به‌لێ خودێ دێ وى زڤڕينته ڤه وه‌كى كو جارا ئێكێ وى ئه‌و داى ودێ جزايێ وى سه‌را كارێ وى ده‌تێ، هندى خودايێ وییه ب حالێ وى يێ بينه‌ر وپڕزانا بوويه هه‌ر ژ ڕۆژا ئه‌و ئافراندى وحه‌تا دوباره زێندى كرییه‌ڤه.
فَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلشَّفَقِ ﴿١٦﴾
خودێ سويند ب سۆراتییا ئاسۆيێ عه‌سمانى ده‌مێ ڕۆژ ئاڤا دبت خوار.
وَٱلَّيۡلِ وَمَا وَسَقَ ﴿١٧﴾
و ب شه‌ڤێ وهه‌ر تشتێ تێدا ڤه‌حه‌وياى.
وَٱلۡقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ ﴿١٨﴾
و ب هه‌يڤێ ده‌مێ ڕۆناهییا وێ تمام دبت.
لَتَرۡكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٖ ﴿١٩﴾
هوين -گه‌لی مرۆڤان- د گه‌له‌ك حالێن ژێك جودا ڕا دێ بۆرن: ژ چپكه‌كا ئاڤێ بۆ هنده‌ك خوينا هشك بۆ پارچه‌يه‌كا گۆشتى بۆ دانا رحێ بۆ مرنێ بۆ ڕابوونێ. وبۆ مرۆڤى چێ نابت ژبلی خودێ ب تشته‌كێ دى سويند بخۆت، ئه‌گه‌ر دێ كه‌فته د شركێ دا.
فَمَا لَهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ ﴿٢٠﴾
ڤێجا ئه‌و چ تشته وان ژ باوه‌رییێ پاشڤه‌دبه‌ت پشتى ئايه‌ت بۆ وان هاتينه ئاشكه‌راكرن؟
وَإِذَا قُرِئَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡقُرۡءَانُ لَا يَسۡجُدُونَۤ۩ ﴿٢١﴾
ووان چيه ده‌مێ قورئان بۆ وان دئێته خواندن ئه‌و ناچنه سوجدێ، وباوه‌رییێ ب وى تشتى نائينن يێ تێدا هاتى؟
بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يُكَذِّبُونَ ﴿٢٢﴾
به‌لكى هه‌ما عه‌ده‌تێ كافرانه ئه‌و دره‌وێ ب حه‌قییێ دكه‌ن.
وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا يُوعُونَ ﴿٢٣﴾
وخودێ دزانت كانێ ئه‌و چ د سنگێن خۆ دا ڤه‌دشێرن ژ ڕكدارییێ د گه‌ل كو ئه‌و دزانن ژى كو ئه‌و تشتێ قورئان پێ هاتى حه‌قییه.
فَبَشِّرۡهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿٢٤﴾
ڤێجا تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- مزگينییێ بده وان كو خودێ عه‌زابه‌كا ب ئێش بۆ وان ئاماده‌كرییه.
إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ لَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونِۭ ﴿٢٥﴾
به‌لێ ئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى وئه‌و كار كرى يێ خودێ ل سه‌ر وان فه‌ركرى، ل ئاخره‌تێ خێره‌كا بێ كێمكرن وڤه‌بڕين بۆ وان هه‌يه.