قورئانا پیرۆز › سورەتا ژمارە ٥٩
سورەتا الحشر ب تەفسیرا کوردی
Al-Hashr
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۖ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ ﴿١﴾
هه‌ر تشته‌كێ ل عه‌سمانان وعه‌ردى خودێ ژ هه‌ر تشته‌كێ بابه‌تى وى نه‌بت پاك وپيرۆز كرییه، وئه‌وه زالێ كه‌س نه‌شێتێ، يێ كاربنه‌جهـ د قه‌ده‌ر وچێكرن وشريعه‌تێ خۆ دا، ئه‌و هه‌ر تشته‌كى ددانته جهێ وى يێ دورست.
هُوَ ٱلَّذِيٓ أَخۡرَجَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ مِن دِيَٰرِهِمۡ لِأَوَّلِ ٱلۡحَشۡرِۚ مَا ظَنَنتُمۡ أَن يَخۡرُجُواْۖ وَظَنُّوٓاْ أَنَّهُم مَّانِعَتُهُمۡ حُصُونُهُم مِّنَ ٱللَّهِ فَأَتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِنۡ حَيۡثُ لَمۡ يَحۡتَسِبُواْۖ وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ ٱلرُّعۡبَۚ يُخۡرِبُونَ بُيُوتَهُم بِأَيۡدِيهِمۡ وَأَيۡدِي ٱلۡمُؤۡمِنِينَ فَٱعۡتَبِرُواْ يَـٰٓأُوْلِي ٱلۡأَبۡصَٰرِ ﴿٢﴾
خودێیه يێ جوهییێن به‌نونه‌ضيرییان، ئه‌وێن باوه‌رى ب پێغه‌مبه‌رينییا موحه‌ممه‌دى -سلاڤ لێ بن- نه‌ئيناى، ژ تاخێ وان يێ ب ڕه‌خ موسلمانان ڤه ل (مه‌دينێ) ده‌رێخستين، وئه‌و ده‌سپێكا ده‌رێخستنا وان بوو ژ (گزيرتا عه‌ره‌بان) بۆ (شامێ)، هه‌وه -گه‌لی موسلمانان- هزر نه‌دكر ئه‌و ب ڤى حالێ ڕه‌زيل دێ ژ تاخێ خۆ ده‌ركه‌ڤن؛ ژ به‌ر وێ هێزا وان هه‌ى، وجوهییان ژى هزر دكر ئاسێگه‌هێن وان دێ عه‌زابا خودێ ژ وان ده‌ته پاش وكه‌س نه‌شێته وان، ئينا خودێ ژ وى لايى ڤه هاته وان يێ وان چو هزر بۆ نه‌كرى، وترس وسه‌هما مه‌زن هاڤێته دلێن وان، ئه‌و خانییێن خۆ ب ده‌ستێن خۆ و ب ده‌ستێن خودان باوه‌ران خراب دكه‌ن، ڤێجا هوين ئه‌ى گه‌لی خودان عه‌قل وديتنێن دورست وجه‌كێ بۆ خۆ ژ وێ بگرن يا ب سه‌رێ وان هاتى.
وَلَوۡلَآ أَن كَتَبَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِمُ ٱلۡجَلَآءَ لَعَذَّبَهُمۡ فِي ٱلدُّنۡيَاۖ وَلَهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ عَذَابُ ٱلنَّارِ ﴿٣﴾
وئه‌گه‌ر خودێ ده‌ركه‌فتنا ژ تاخێ وان ل سه‌ر وان نه‌نڤيسيبا، ئه‌و ل دنيايێ دا وان ب كوشتن وگرتنێ عه‌زاب ده‌ت، و ل ئاخره‌تێ عه‌زابا ئاگرى بۆ وان هه‌يه.
ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ شَآقُّواْ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥۖ وَمَن يُشَآقِّ ٱللَّهَ فَإِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ ﴿٤﴾
ئه‌ڤا ل دنيايێ ب سه‌رێ جوهییان هاتى وئه‌وا ل ئاخره‌تێ ل هيڤییا وان ژ به‌ر هندێیه چونكى وان بێ ئه‌مرییا خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى كر، ووان دوژمناتییا وان كر، وهه‌چییێ بێ ئه‌مرییا خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى بكه‌ت هندى خودێیه بۆ وى يێ عه‌زاب دژواره.
مَا قَطَعۡتُم مِّن لِّينَةٍ أَوۡ تَرَكۡتُمُوهَا قَآئِمَةً عَلَىٰٓ أُصُولِهَا فَبِإِذۡنِ ٱللَّهِ وَلِيُخۡزِيَ ٱلۡفَٰسِقِينَ ﴿٥﴾
هه‌ر دارقه‌سپه‌كا هه‌وه -گه‌لی خودان باوه‌ران- بڕى بت يان هێلابته ل سه‌ر بنا وێ ونه بڕى بت، ئه‌و ب ئانه‌هییا خودێ وئه‌مرێ وییه، ودا ئه‌و ب وێ چه‌ندێ وان ڕه‌زيل بكه‌ت يێن ژ بن ئه‌مرێ وى ده‌ركه‌فتين، ده‌مێ وى هوين ل سه‌ر بڕينا دارقه‌سپێن وان زال كرين كو ببڕن يان بسۆژن.
وَمَآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ مِنۡهُمۡ فَمَآ أَوۡجَفۡتُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ خَيۡلٖ وَلَا رِكَابٖ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُۥ عَلَىٰ مَن يَشَآءُۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ ﴿٦﴾
وئه‌و مالێ جوهییێن به‌نونه‌ضيرییان يێ خودێ ئێخستییه ده‌ستێ پێغه‌مبه‌رێ خۆ، هوين بۆ ب ده‌ست ڤه ئينانا وى ل سه‌ر پشتا چو هه‌سپ وحێشتران سويار نه‌بووبوون، به‌لێ خودێ پێغه‌مبه‌رێن خۆ ل سه‌ر هه‌چییێ وى بڤێت زال دكه‌ت، ڤێجا ئه‌و بێ شه‌ڕ خۆ ب ده‌ست وى ڤه به‌ردده‌ن. وخودێ ل سه‌ر هه‌ر تشته‌كى يێ خودان شيانه چو تشت وى بێزار ناكه‌ن.
مَّآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡقُرَىٰ فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡيَتَٰمَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينِ وَٱبۡنِ ٱلسَّبِيلِ كَيۡ لَا يَكُونَ دُولَةَۢ بَيۡنَ ٱلۡأَغۡنِيَآءِ مِنكُمۡۚ وَمَآ ءَاتَىٰكُمُ ٱلرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَىٰكُمۡ عَنۡهُ فَٱنتَهُواْۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۖ إِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ ﴿٧﴾
ئه‌و مالێ خه‌لكێ گوندان يێ بێ شه‌ڕ وسوياربوونا ل سه‌ر پشتا هه‌سپ وحێشتران خودێ ئێخستییه ده‌ستێ پێغه‌مبه‌رێ خۆ ئه‌و بۆ خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وییه، د به‌رژه‌وه‌ندییێن موسلمانان يێن گشتى دا دێ ئێته خه‌رجكرن، وبۆ مرۆڤێن پێغه‌مبه‌رى -سلاڤ لێ بن- يێن نێزيكه، وبۆ ئێتيم، وهه‌ژار ورێڤنگانه يێن مالێ وان نه‌ماى وئه‌و ژ جهێن خۆ ددوير؛ ئه‌ڤه ژ به‌ر هندێیه دا مال هه‌ما به‌س د ده‌ستێ زه‌نگينان دا نه‌بت، وهه‌ژار ژێ د بێ بار بن. ومالێ پێغه‌مبه‌ر بده‌ته هه‌وه، يان بۆ هه‌وه بدانت هوين وى وه‌ربگرن، ويێ وى هوين ژ وه‌رگرتنا وى داينه پاش هوين خۆ ژێ بده‌نه پاش، وهوين ته‌قوا خودێ بكه‌ن وپێگيرییێ ب فه‌رمانا وى بكه‌ن. هندى خودێیه يێ عه‌زاب دژواره بۆ وى يێ بێ ئه‌مرییا وى بكه‌ت. وئه‌ڤ ئايه‌ته بناخه‌يه بۆ هندێ كو دڤێت كار ب سوننه‌تێ بێته‌كرن.
لِلۡفُقَرَآءِ ٱلۡمُهَٰجِرِينَ ٱلَّذِينَ أُخۡرِجُواْ مِن دِيَٰرِهِمۡ وَأَمۡوَٰلِهِمۡ يَبۡتَغُونَ فَضۡلٗا مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضۡوَٰنٗا وَيَنصُرُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓۚ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلصَّـٰدِقُونَ ﴿٨﴾
وهه‌ر وه‌سا هنده‌ك ژ ڤى مالێ خودێ ئێخستییه ده‌ستێ پێغه‌مبه‌رێ خۆ بۆ وان هه‌ژارانه يێن كافرێن (مه‌كه‌هێ) ئه‌و نه‌چاركرين ژ مال وحالێ خۆ ده‌ركه‌ڤن ومشه‌خت ببن، ئه‌و داخوازێ ژ خودێ دكه‌ن كو ئه‌و ل دنيايێ ڕزقى بده‌ته وان و ل ئاخره‌تێ ژ وان ڕازى ببت، وئه‌و ب كرنا جيهادا د ڕێكا خودێ دا دينێ خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ب سه‌ر دئێخن، ئه‌ون يێن ڕاستگۆ يێن ب كريار گۆتنا خۆ ڕاست ده‌رێخستى.
وَٱلَّذِينَ تَبَوَّءُو ٱلدَّارَ وَٱلۡإِيمَٰنَ مِن قَبۡلِهِمۡ يُحِبُّونَ مَنۡ هَاجَرَ إِلَيۡهِمۡ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمۡ حَاجَةٗ مِّمَّآ أُوتُواْ وَيُؤۡثِرُونَ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ وَلَوۡ كَانَ بِهِمۡ خَصَاصَةٞۚ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفۡسِهِۦ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ ﴿٩﴾
وئه‌وێن ل (مه‌دينێ) ئاكنجى بووين، وبه‌رى مشه‌ختبوونا مشه‌ختییان باوه‌رى ئيناى -كو ئه‌نصارينه- ئه‌و حه‌ز ژ مشه‌ختییان دكه‌ن، و ب مالێ خۆ هاريكارییا وان دكه‌ن، وحه‌سويدییێ ب وان نابه‌ن ژ به‌ر وى مالێ بۆ وان هاتییه‌دان، وئه‌و مشه‌ختییان ومرۆڤێن پێتڤى ب به‌ر خۆ دئێخن، ئه‌گه‌ر خۆ ئه‌و دهه‌وجه بن ژى، وهه‌چییێ ژ چريكییێ ونه‌دانا خێران بێته پاراستن ئه‌و ئه‌ون يێن ب سه‌ر كه‌فتين وگه‌هشتينه مرادێ.
وَٱلَّذِينَ جَآءُو مِنۢ بَعۡدِهِمۡ يَقُولُونَ رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لَنَا وَلِإِخۡوَٰنِنَا ٱلَّذِينَ سَبَقُونَا بِٱلۡإِيمَٰنِ وَلَا تَجۡعَلۡ فِي قُلُوبِنَا غِلّٗا لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ رَبَّنَآ إِنَّكَ رَءُوفٞ رَّحِيمٌ ﴿١٠﴾
وئه‌و خودان باوه‌رێن پشتى ئه‌نصارى وموهاجرێن ئێكێ هاتين دبێژن: خودايێ مه تو گونه‌هێن مه بۆ مه ژێ ببه، وگونه‌هان بۆ وان برايێن مه ژى ژێ ببه يێن به‌رى مه باوه‌رى ئيناى وچووين، وتو كه‌رب ونه‌ڤيانه‌كێ بۆ ئێكى ژ خودان باوه‌ران نه‌كه د دلێن مه دا، خودايێ مه هندى تويى تو ب به‌نییێن خۆ يێ مهره‌بانى، وتو ب وان يێ دلۆڤانكارى. وئه‌ڤ ئايه‌ته ده‌ليله كو دڤێت موسلمان ب باشى به‌حسێ پێشییێن خۆ بكه‌ت، ودوعايان بۆ وان بكه‌ت، وكو ئه‌و حه‌ز ژ صه‌حابییێن پێغه‌مبه‌رێ خودێ بكه‌ت، وبه‌حسێ وان ب باشى بكه‌ت، ودوعايان بۆ بكه‌ت كو خودێ ژ وان ڕازى ببت.
۞أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ نَافَقُواْ يَقُولُونَ لِإِخۡوَٰنِهِمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ لَئِنۡ أُخۡرِجۡتُمۡ لَنَخۡرُجَنَّ مَعَكُمۡ وَلَا نُطِيعُ فِيكُمۡ أَحَدًا أَبَدٗا وَإِن قُوتِلۡتُمۡ لَنَنصُرَنَّكُمۡ وَٱللَّهُ يَشۡهَدُ إِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ ﴿١١﴾
ئه‌رێ ته به‌رێ خۆ نه‌دايه منافقان، ئه‌و دبێژنه برايێن خۆ د كوفرێ دا ژ جوهییێن به‌نونه‌ضيرییان: ئه‌گه‌ر موحه‌ممه‌د وهه‌ڤالێن وى هه‌وه ژ تاخێ هه‌وه ده‌ربێخن ئه‌م ژى دێ د گه‌ل هه‌وه ده‌ركه‌ڤين، و د مه‌سه‌لا شه‌رمزاركرن وده‌رێخستنا هه‌وه دا ئه‌م گوهدارییا كه‌سێ ناكه‌ين، وئه‌گه‌ر ئه‌و شه‌ڕێ هه‌وه بكه‌ن ئه‌م دێ پشته‌ڤانییا هه‌وه كه‌ين؟ وخودێ شاهده‌يیێ دده‌ت كو منافق د وێ سۆزێ دا يا وان دايه جوهییان ددره‌وينن.
لَئِنۡ أُخۡرِجُواْ لَا يَخۡرُجُونَ مَعَهُمۡ وَلَئِن قُوتِلُواْ لَا يَنصُرُونَهُمۡ وَلَئِن نَّصَرُوهُمۡ لَيُوَلُّنَّ ٱلۡأَدۡبَٰرَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ ﴿١٢﴾
ئه‌گه‌ر جوهى ژ (مه‌دينێ) بێنه ده‌رێخستن منافق د گه‌ل وان ده‌رناكه‌ڤن، وئه‌گه‌ر شه‌ڕێ وان هاته‌كرن ئه‌و هارى وان ناكه‌ن وه‌كى وان سۆز دايێ، وئه‌گه‌ر ئه‌و هارى وان شه‌ڕى بكه‌ن ژى ئه‌و دێ پشت ده‌ن وڕه‌ڤن، پاشى خودێ وان ب سه‌ر نائێخت، به‌لكى دێ وان ڕه‌زيل وشه‌رمزار كه‌ت.
لَأَنتُمۡ أَشَدُّ رَهۡبَةٗ فِي صُدُورِهِم مِّنَ ٱللَّهِۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَفۡقَهُونَ ﴿١٣﴾
نێ ترسا منافقان وسه‌هما وان ژ هه‌وه -گه‌لی خودان باوه‌ران- د دل دا پتره ژ ترسا وان ژ خودێ؛ چونكى ئه‌و ملله‌ته‌كن تێ ناگه‌هن كانێ خودێ چه‌ند يێ مه‌زنه، و ژ عه‌زابا وى ناترسن.
لَا يُقَٰتِلُونَكُمۡ جَمِيعًا إِلَّا فِي قُرٗى مُّحَصَّنَةٍ أَوۡ مِن وَرَآءِ جُدُرِۭۚ بَأۡسُهُم بَيۡنَهُمۡ شَدِيدٞۚ تَحۡسَبُهُمۡ جَمِيعٗا وَقُلُوبُهُمۡ شَتَّىٰۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَعۡقِلُونَ ﴿١٤﴾
ئه‌گه‌ر ل هنده‌ك گوندێن ئاسێ و ل پشت شويرهه وخه‌نده‌كێن موكم وديواران نه‌بت، جوهى پێكڤه شه‌ڕێ هه‌وه ناكه‌ن، دوژمناتى د ناڤبه‌را وان دا يا دژواره، تو هزر دكه‌ى ئه‌و هه‌مى ل سه‌ر ئێك گۆتن دكۆمبووينه وئه‌و ب خۆ دلێن وان د ژێك دويرن؛ چونكى ئه‌و د ئايه‌تێن خودێ ناگه‌هن وهزرا خۆ تێدا ناكه‌ن.
كَمَثَلِ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ قَرِيبٗاۖ ذَاقُواْ وَبَالَ أَمۡرِهِمۡ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ ﴿١٥﴾
مه‌ته‌لا ڤان جوهییا د ڤێ عه‌زابێ دا يا خودێ ب سه‌رێ وان ئيناى وه‌كى مه‌ته‌لا كافرێن قوره‌يشییانه ل ڕۆژا (به‌درێ)، ومه‌ته‌لا جوهییێن به‌نوقه‌ينوقاعانه، ده‌مێ وان ل دنيايێ تام كرییه دويماهییا خرابییا كوفر ودوژمناتییا خۆ بۆ پێغه‌مبه‌رى -سلاڤ لێ بن-، و ل ئاخره‌تێ عه‌زابه‌كا ب ئێش ونه‌خۆش بۆ وان هه‌يه.
كَمَثَلِ ٱلشَّيۡطَٰنِ إِذۡ قَالَ لِلۡإِنسَٰنِ ٱكۡفُرۡ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ إِنِّي بَرِيٓءٞ مِّنكَ إِنِّيٓ أَخَافُ ٱللَّهَ رَبَّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿١٦﴾
ومه‌ته‌لا ڤان منافقان د سه‌ردابرنا جوهییان وپالدانا وان دا بۆ شه‌ڕى وسۆزدانا كو ئه‌و پشته‌ڤانییا وان دژى پێغه‌مبه‌رێ خودێ -سلاڤ لێ بن- بكه‌ن، وه‌كى مه‌ته‌لا شه‌يتانییه ده‌مێ وى كوفر ل به‌ر مرۆڤى شرين كرى، وبه‌رێ وى دايێ، ڤێجا ده‌مێ ئه‌و كافر بووى، شه‌يتانى گۆتێ: ئه‌زێ ژ ته به‌ريمه، هندى ئه‌زم ئه‌ز ژ خودێ خودايێ هه‌مى چێكرییان دترسم.
فَكَانَ عَٰقِبَتَهُمَآ أَنَّهُمَا فِي ٱلنَّارِ خَٰلِدَيۡنِ فِيهَاۚ وَذَٰلِكَ جَزَـٰٓؤُاْ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٧﴾
ڤێجا دويماهییا شه‌يتانى ويا وى مرۆڤێ گوهدارییا وى كرى وكافر بووى، ئه‌و بوو ئه‌و هه‌ردو چوونه ئاگرى، هه‌ر وهه‌ر دێ تێدا مينن، وئه‌و جزايێ زۆردارانه يێن پێ ل توخويبێن خودێ ددانن.
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَلۡتَنظُرۡ نَفۡسٞ مَّا قَدَّمَتۡ لِغَدٖۖ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ خَبِيرُۢ بِمَا تَعۡمَلُونَ ﴿١٨﴾
ئه‌ى ئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى وكار ب شريعه‌تێ وى كرى، ژ خودێ بترسن، وهشيارى عه‌زابا وى بن، وێ بكه‌ن يا وى فه‌رمان پێ ل هه‌وه كرى وخۆ ژ وێ بده‌نه پاش يا وى هوين ژێ داينه پاش، وهه‌ر نه‌فسه‌ك بلا هزرا خۆ د وى كارى دا بكه‌ت يێ وێ بۆ ڕۆژا قيامه‌تێ پێشكێش كرى، وهوين د هه‌مى كارێ خۆ دا ژ خودێ بترسن، هندى خودێیه ب وى كارێ هوين دكه‌ن يێ شاره‌زايه، تشته‌ك ژ كريارێن هه‌وه ل وى به‌رزه نابت، وئه‌و دێ هه‌وه سه‌را وان جزا ده‌ت.
وَلَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ نَسُواْ ٱللَّهَ فَأَنسَىٰهُمۡ أَنفُسَهُمۡۚ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ ﴿١٩﴾
وهوين -گه‌لی خودان باوه‌ران- وه‌كى وان نه‌بن يێن ئه‌و حه‌ق هێلاى يێ خودێ ل سه‌ر وان واجبكرى، ڤێجا ژ به‌ر هندێ وى بارا وان ژ وان خێرێن وان ژ عه‌زابا ڕۆژا قيامه‌تێ ڕزگار دكه‌ت ژ بيرا وان بر، ئه‌وێن هه‌نه يێن فاسق، يێن كو ژ بن ئه‌مرێ خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ده‌ركه‌فتين.
لَا يَسۡتَوِيٓ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِ وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِۚ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِ هُمُ ٱلۡفَآئِزُونَ ﴿٢٠﴾
خودانێن ئاگرى يێن دئێنه عه‌زابدان، وخودانێن به‌حه‌شتێ يێن دكه‌ڤنه خۆشییان وه‌كى ئێك نابن، خودانێن به‌حه‌شتێنه يێن مرادێن وان ب ده‌ست دكه‌ڤن، و ژ هه‌ر نه‌خۆشییه‌كێ ڕزگار دبن.
لَوۡ أَنزَلۡنَا هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانَ عَلَىٰ جَبَلٖ لَّرَأَيۡتَهُۥ خَٰشِعٗا مُّتَصَدِّعٗا مِّنۡ خَشۡيَةِ ٱللَّهِۚ وَتِلۡكَ ٱلۡأَمۡثَٰلُ نَضۡرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمۡ يَتَفَكَّرُونَ ﴿٢١﴾
ئه‌گه‌ر ئه‌ڤ قورئانه مه ب سه‌ر چيايه‌كى دا ئينابا خوارێ، وئه‌و د سۆز وگه‌فێن وێ گه‌هشتبا، تو دا بينى ئه‌و د گه‌ل وێ هێز وموكمى ومه‌زنییا وى هه‌ى، دا ژ ترسا خودێ دا شكێت وپرتپرت بت. وڤان مه‌ته‌لان ئه‌م دئينين، وبۆ مرۆڤان ئاشكه‌را دكه‌ين؛ دا ئه‌و هزرێن خۆ د شيان ومه‌زنییا خودێ دا بكه‌ن. وئه‌ڤ ئايه‌ته به‌رێ مه دده‌ته هندێ ئه‌م هزرێن خۆ د قورئانێ دا بكه‌ين، وخۆ تێ بگه‌هينين، وكارى پێ بكه‌ين.
هُوَ ٱللَّهُ ٱلَّذِي لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ عَٰلِمُ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِۖ هُوَ ٱلرَّحۡمَٰنُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٢٢﴾
ئه‌وه ئه‌للاهـ ئه‌و خودايێ ب حه‌قى په‌رستنا وى دئێته‌كرن يێ كو ژ وى پێڤه‌تر چو خودايێن ڕاست نه‌هه‌ين، زانايێ تشتێ ڤه‌شارتى وئاشكه‌رايه، دزانت چ تشتێ ل به‌رچاڤ هه‌يه و چ تشتێ نه ل به‌رچاڤ هه‌يه، ئه‌وه پڕدلۆڤانێ ڕه‌حما وى هه‌مى تشت ڤه‌گرتين، يێ دلۆڤانكاره ب وان يێن باوه‌رى ب وى ئيناى.
هُوَ ٱللَّهُ ٱلَّذِي لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلۡمَلِكُ ٱلۡقُدُّوسُ ٱلسَّلَٰمُ ٱلۡمُؤۡمِنُ ٱلۡمُهَيۡمِنُ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡجَبَّارُ ٱلۡمُتَكَبِّرُۚ سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يُشۡرِكُونَ ﴿٢٣﴾
ئه‌وه ئه‌للاهـ يێ ب حه‌قى په‌رستن بۆ دئێته‌كرن، يێ كو ژ وى پێڤه‌تر چو خودايێن ڕاست نه‌هه‌ين, خودانێ هه‌مى تشتان، يێ كو بێ به‌رهنگارى ته‌صه‌رروفێ د وان دا دكه‌ت, ژ هه‌ر كێماسییه‌كێ يێ پاكه و ژ هه‌ر عه‌يبه‌كێ يێ ساخله‌مه، پێغه‌مبه‌رێن خۆ ڕاستگۆ ده‌ردئێخت ب وان ئايه‌تێن ئاشكه‌را يێن وى د گه‌ل وان هنارتين، يێ زێره‌ڤانه ل سه‌ر كريارێن به‌نییێن خۆ، يێ زاله كه‌س وى بێزار ناكه‌ت، كوته‌ككاره خه‌لك هه‌مى يێن ئێخستينه بن ده‌ستێ خۆ، يێ خۆمه‌زنكه‌ره مه‌زنى هه‌مى يا وییه. يێ پاك بت خودێ ژ وى تشتێ بوتپه‌رێس بۆ وى دكه‌نه هه‌ڤپشك.
هُوَ ٱللَّهُ ٱلۡخَٰلِقُ ٱلۡبَارِئُ ٱلۡمُصَوِّرُۖ لَهُ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰۚ يُسَبِّحُ لَهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ ﴿٢٤﴾
ئه‌وه ئه‌للاهـ يێ ئافرانده‌ر، ئه‌وێ خه‌لك ل دويڤ حكمه‌ته‌كێ چێكرين، يێ وێنه‌كێش ب وى ڕه‌نگێ وى بڤێت، ناڤێن باش وسالۆخه‌تێن بلند يێن وينه، هه‌ر تشته‌كێ ل عه‌سمانان وعه‌ردى ته‌سبيحا وى دكه‌ت، وئه‌وه زالێ د تۆلڤه‌كرنا خۆ دا يێ دژوار، يێ كاربنه‌جهه د ڕێڤه‌برنا كارێ به‌نییێن خۆ دا.