قورئانا پیرۆز › سورەتا الحشر › ئایەتا ١٠
سورەتا الحشر · ئایەتا ١٠ ب تەفسیرا کوردی
Al-Hashr
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
لِلۡفُقَرَآءِ ٱلۡمُهَٰجِرِينَ ٱلَّذِينَ أُخۡرِجُواْ مِن دِيَٰرِهِمۡ وَأَمۡوَٰلِهِمۡ يَبۡتَغُونَ فَضۡلٗا مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضۡوَٰنٗا وَيَنصُرُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓۚ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلصَّـٰدِقُونَ ﴿٨﴾
وههر وهسا هندهك ژ ڤى مالێ خودێ ئێخستییه دهستێ پێغهمبهرێ خۆ بۆ وان ههژارانه يێن كافرێن (مهكههێ) ئهو نهچاركرين ژ مال وحالێ خۆ دهركهڤن ومشهخت ببن، ئهو داخوازێ ژ خودێ دكهن كو ئهو ل دنيايێ ڕزقى بدهته وان و ل ئاخرهتێ ژ وان ڕازى ببت، وئهو ب كرنا جيهادا د ڕێكا خودێ دا دينێ خودێ وپێغهمبهرێ وى ب سهر دئێخن، ئهون يێن ڕاستگۆ يێن ب كريار گۆتنا خۆ ڕاست دهرێخستى.
وَٱلَّذِينَ تَبَوَّءُو ٱلدَّارَ وَٱلۡإِيمَٰنَ مِن قَبۡلِهِمۡ يُحِبُّونَ مَنۡ هَاجَرَ إِلَيۡهِمۡ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمۡ حَاجَةٗ مِّمَّآ أُوتُواْ وَيُؤۡثِرُونَ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ وَلَوۡ كَانَ بِهِمۡ خَصَاصَةٞۚ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفۡسِهِۦ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ ﴿٩﴾
وئهوێن ل (مهدينێ) ئاكنجى بووين، وبهرى مشهختبوونا مشهختییان باوهرى ئيناى -كو ئهنصارينه- ئهو حهز ژ مشهختییان دكهن، و ب مالێ خۆ هاريكارییا وان دكهن، وحهسويدییێ ب وان نابهن ژ بهر وى مالێ بۆ وان هاتییهدان، وئهو مشهختییان ومرۆڤێن پێتڤى ب بهر خۆ دئێخن، ئهگهر خۆ ئهو دههوجه بن ژى، وههچییێ ژ چريكییێ ونهدانا خێران بێته پاراستن ئهو ئهون يێن ب سهر كهفتين وگههشتينه مرادێ.
وَٱلَّذِينَ جَآءُو مِنۢ بَعۡدِهِمۡ يَقُولُونَ رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لَنَا وَلِإِخۡوَٰنِنَا ٱلَّذِينَ سَبَقُونَا بِٱلۡإِيمَٰنِ وَلَا تَجۡعَلۡ فِي قُلُوبِنَا غِلّٗا لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ رَبَّنَآ إِنَّكَ رَءُوفٞ رَّحِيمٌ ﴿١٠﴾
وئهو خودان باوهرێن پشتى ئهنصارى وموهاجرێن ئێكێ هاتين دبێژن: خودايێ مه تو گونههێن مه بۆ مه ژێ ببه، وگونههان بۆ وان برايێن مه ژى ژێ ببه يێن بهرى مه باوهرى ئيناى وچووين، وتو كهرب ونهڤيانهكێ بۆ ئێكى ژ خودان باوهران نهكه د دلێن مه دا، خودايێ مه هندى تويى تو ب بهنییێن خۆ يێ مهرهبانى، وتو ب وان يێ دلۆڤانكارى. وئهڤ ئايهته دهليله كو دڤێت موسلمان ب باشى بهحسێ پێشییێن خۆ بكهت، ودوعايان بۆ وان بكهت، وكو ئهو حهز ژ صهحابییێن پێغهمبهرێ خودێ بكهت، وبهحسێ وان ب باشى بكهت، ودوعايان بۆ بكهت كو خودێ ژ وان ڕازى ببت.
۞أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ نَافَقُواْ يَقُولُونَ لِإِخۡوَٰنِهِمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ لَئِنۡ أُخۡرِجۡتُمۡ لَنَخۡرُجَنَّ مَعَكُمۡ وَلَا نُطِيعُ فِيكُمۡ أَحَدًا أَبَدٗا وَإِن قُوتِلۡتُمۡ لَنَنصُرَنَّكُمۡ وَٱللَّهُ يَشۡهَدُ إِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ ﴿١١﴾
ئهرێ ته بهرێ خۆ نهدايه منافقان، ئهو دبێژنه برايێن خۆ د كوفرێ دا ژ جوهییێن بهنونهضيرییان: ئهگهر موحهممهد وههڤالێن وى ههوه ژ تاخێ ههوه دهربێخن ئهم ژى دێ د گهل ههوه دهركهڤين، و د مهسهلا شهرمزاركرن ودهرێخستنا ههوه دا ئهم گوهدارییا كهسێ ناكهين، وئهگهر ئهو شهڕێ ههوه بكهن ئهم دێ پشتهڤانییا ههوه كهين؟ وخودێ شاهدهيیێ ددهت كو منافق د وێ سۆزێ دا يا وان دايه جوهییان ددرهوينن.
لَئِنۡ أُخۡرِجُواْ لَا يَخۡرُجُونَ مَعَهُمۡ وَلَئِن قُوتِلُواْ لَا يَنصُرُونَهُمۡ وَلَئِن نَّصَرُوهُمۡ لَيُوَلُّنَّ ٱلۡأَدۡبَٰرَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ ﴿١٢﴾
ئهگهر جوهى ژ (مهدينێ) بێنه دهرێخستن منافق د گهل وان دهرناكهڤن، وئهگهر شهڕێ وان هاتهكرن ئهو هارى وان ناكهن وهكى وان سۆز دايێ، وئهگهر ئهو هارى وان شهڕى بكهن ژى ئهو دێ پشت دهن وڕهڤن، پاشى خودێ وان ب سهر نائێخت، بهلكى دێ وان ڕهزيل وشهرمزار كهت.