قورئانا پیرۆز › سورەتا ژمارە ٧٩
سورەتا النازعات ب تەفسیرا کوردی
An-Nazi'at
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَٱلنَّـٰزِعَٰتِ غَرۡقٗا ﴿١﴾
خودێ ب وان فريشته‌يان سويند خوار يێن ب كێشانه‌كا دژوار رحێن كافران دكێشن.
وَٱلنَّـٰشِطَٰتِ نَشۡطٗا ﴿٢﴾
و ب وان يێن خۆش ورحه‌ت رحێن خودان باوه‌ران دكێشن
وَٱلسَّـٰبِحَٰتِ سَبۡحٗا ﴿٣﴾
و ب وان فريشته‌يان يێن ل ده‌مێ دادان وڕابوونا خۆ خۆش دئێن.
فَٱلسَّـٰبِقَٰتِ سَبۡقٗا ﴿٤﴾
و ب وان ملياكه‌تێن ده‌مێ وه‌حییێ دئينن به‌رى شه‌يتانان ڕادكه‌ن؛ دا ئه‌و چويێ ژێ نه‌دزن.
فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرٗا ﴿٥﴾
و ب وان ملياكه‌تان يێن وێ فه‌رمانا خودايێ خۆ ب جهـ دئينن يا ژ وان هاتییه داخوازكرن كو ئه‌و ب جهـ بينن وبۆ مرۆڤى دورست نينه ژبلی خودێ ئه‌و ب تشته‌كێ دى سويند بخۆت، وئه‌گه‌ر وه كر دێ كه‌فته د شركێ دا خه‌لك پشتى مرنێ دێ ڕابن وحسێب دێ د گه‌ل ئێته‌كرن.
يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ﴿٦﴾
ڕۆژا ب پفكرنا ئێكێ يا مراندنێ عه‌رد ڤه‌دله‌رزت.
تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ﴿٧﴾
وپفكرنا دووێ يا زێنديكرنێ ب دويڤ دا دئێت.
قُلُوبٞ يَوۡمَئِذٖ وَاجِفَةٌ ﴿٨﴾
دلێن كافران وێ ڕۆژێ ژ ترسان دا ڤه‌دله‌رزن.
أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةٞ ﴿٩﴾
وچاڤێن وان ژ سه‌هما وى تشتى دا يێ وێ ڕۆژێ ئه‌و دبينن دڕه‌زيل وشكه‌ستينه.
يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ ﴿١٠﴾
ئه‌وێن هه يێن دره‌وێ ب ڕابوونا پشتى مرنێ دكه‌ن دبێژن: ئه‌رێ پشتى ئه‌م دمرين ما جاره‌كا دێ زڤڕينه‌ڤه وه‌كى به‌رێ ئه‌م د دنيايێ دا؟
أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا نَّخِرَةٗ ﴿١١﴾
ئه‌رێ پشتى ئه‌م بووينه هنده‌ك هه‌ستيكێن پێتى دێ زڤڕينه‌ڤه؟
قَالُواْ تِلۡكَ إِذٗا كَرَّةٌ خَاسِرَةٞ ﴿١٢﴾
وان گۆت: زڤڕينا مه ئه‌و هنگى دێ يا ب زيان ودره‌و بت.
فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ ﴿١٣﴾
نێ هه‌ما مه‌سه‌له پفكرنه‌كا ب تنێیه.
فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ﴿١٤﴾
هنگى ئه‌و ل سه‌ر ڕوییێ عه‌ردى دێ ئێنه دانان پشتى كو ئه‌و ژ زكێ عه‌ردى هاتییه ده‌رێخستن.
هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ﴿١٥﴾
ئه‌رێ به‌حسێ مووساى گه‌هشتییه ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر-؟
إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى ﴿١٦﴾
ده‌مێ خودايێ وى ل نهالا (طووايێ) يا پاقژكرى وپيرۆز.
ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴿١٧﴾
گۆتییێ: هه‌ڕه نك فيرعه‌ونى، هندى ئه‌وه ئه‌و زێده ب ناڤ گونه‌هێ ڤه يێ چووى.
فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ﴿١٨﴾
ڤێجا بێژه وى: ئه‌رێ ته دڤێت خۆ ژ كێماسییان پاقژ بكه‌ى وخۆ ب باوه‌رییێ بخه‌ملينى.
وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ ﴿١٩﴾
وئه‌ز به‌رێ ته بده‌مه گوهدارییا خودايێ ته، دا تو ژێ بترسى وته‌قوایا وى بكه‌ى؟
فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ﴿٢٠﴾
ڤێجا مووساى نيشانا مه‌زن نيشا فيرعه‌ونى دا: گۆپال وده‌ست.
فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ﴿٢١﴾
ئينا فيرعه‌ونى پێغه‌مبه‌رێ خودێ مووسا -سلاڤ لێ بن- دره‌وين ده‌رێخست، وبێ ئه‌مرییا خودايێ خۆ كر.
ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ ﴿٢٢﴾
پاشى پشت دا باوه‌رییێ ووى د به‌رهنگارییا مووساى دا خۆ وه‌ستاند.
فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ﴿٢٣﴾
ڤێجا وى خه‌لكێ وه‌لاتێ خۆ كۆمكرن و د ناڤ وان دا گازى كر.
فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ ﴿٢٤﴾
وگۆت: ئه‌زم ئه‌و خودايێ هه‌وه يێ چو خودا د سه‌ر وى دا نه‌هه‌ين.
فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ ﴿٢٥﴾
ئينا خودێ ب عه‌زابا دنيايێ وئاخره‌تێ تۆل ژێ ڤه‌كر، وئه‌و بۆ سه‌رداچوويێن وه‌كى وى كره نموونه وعيبره‌ت.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ ﴿٢٦﴾
هندى فيرعه‌ونه وئه‌و عه‌زابا ب سه‌رێ وى هاتى عيبره‌ته‌ك بۆ وى تێدا هه‌يه يێ مفاى ژ عيبره‌تان وه‌رگرت.
ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا ﴿٢٧﴾
ئه‌رێ ما ڕاكرنا هه‌وه يا پشتى مرنێ ل نك هه‌وه -گه‌لی مرۆڤان- ژ ئافراندنا عه‌سمانى ب زه‌حمه‌تتره؟ وى ئه‌و وه‌كى ئاڤاهى ل هنداڤى هه‌وه ڕاكرییه.
رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا ﴿٢٨﴾
ووى بانێ عه‌سمانى ل هه‌وا بلند كرییه چو كێم وكاس لێ نينن.
وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا ﴿٢٩﴾
ووى ب ئاڤابوونا ڕۆژێ شه‌ڤا وى تارى كرییه، و ب هه‌لاتنا ڕۆژێ ل عه‌سمانى ڕۆژ ده‌رێخستییه وڕوهن كرییه.
وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ﴿٣٠﴾
ووى پشتى ئافراندنا عه‌سمانى عه‌رد ڕائێخست، وتژى مفا كرنه تێدا.
أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا ﴿٣١﴾
كانییێن ئاڤێ ژێ ده‌رێخستن، وئه‌و شينكاتییێ ببته چه‌روان وى لێ شينكر.
وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا ﴿٣٢﴾
ووى چيا لێ دانان دا بۆ ببنه ستوين.
مَتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ ﴿٣٣﴾
خودێ ئه‌ڤ قه‌نجییه هه‌مى بۆ مفايێ هه‌وه وحه‌يوانێن هه‌وه دان. (هندى دوباره‌كرنا هه‌وه‌يه ل ڕۆژا قيامه‌تێ ل به‌ر خودێ ژ ئافراندنا ڤان تشتان ب ساناهيتره، وئه‌و هه‌مى ل به‌ر وى يا ب ساناهییه).
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ ﴿٣٤﴾
ڤێجا ئه‌گه‌ر قيامه‌تا مه‌زن هات كو پفكرنا دووێیه.
يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿٣٥﴾
هنگى هه‌مى كريارێن مرۆڤى بۆ وى دئێنه به‌رچاڤكرن، ڤێجا بيرا وى ل وان دئێته‌ڤه وئه‌و ئعترافێ پێ دكه‌ت.
وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿٣٦﴾
وبۆ هه‌ر ئێكێ خودان ديتن جه‌هنه‌م هاته به‌رچاڤكرن.
فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿٣٧﴾
ڤێجا هه‌چییێ د سه‌ر ئه‌مرێ خودێ ڕا باز داى.
وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ﴿٣٨﴾
وژينا دنيايێ ب سه‌ر ئاخره‌تێ ئێخستى.
فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ﴿٣٩﴾
دويماهییا وى بۆ ئاگرییه.
وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ ﴿٤٠﴾
وهه‌چییێ ژ ڕاوه‌ستیانا ل به‌ر ده‌ستێ خودێ بۆ حسێبێ بترست، ونه‌فسا خۆ ژ دلچوونێن خراب بده‌ته پاش.
فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ﴿٤١﴾
هندى به‌حه‌شته ئه‌وه مالا وى.
يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا ﴿٤٢﴾
بوتپه‌رێس -بۆ تڕانه- پسيارا ده‌مێ هاتنا قيامه‌تێ ژ ته دكه‌ن.
فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ ﴿٤٣﴾
تو چويێ ژ ده‌مێ هاتنا وێ نزانى.
إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ﴿٤٤﴾
خودێیه وێ چه‌ندێ دزانت.
إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا ﴿٤٥﴾
وهه‌ما كارێ ته ئه‌وه تو وى ب قيامه‌تێ بترسينى يێ ژێ بترست.
كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا ﴿٤٦﴾
ده‌مێ ئه‌و قيامه‌تێ دبينن ژ به‌ر ترس وسه‌هما وێ هه‌ر وه‌كى ئه‌و ژ دانه‌كێ ڕۆژێ پێڤه‌تر، ئێڤارییه‌كێ يان سپێده‌يیه‌كێ، د ژينا دنيايێ دا نه‌ماين.