قورئانا پیرۆز › سورەتا ژمارە ٥٦
سورەتا الواقعة ب تەفسیرا کوردی
Al-Waqi'ah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِذَا وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ ﴿١﴾
ئه‌گه‌ر قيامه‌ت ڕابوو.
لَيۡسَ لِوَقۡعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿٢﴾
كه‌سه‌ك نابت دره‌وێ ب ڕابوونا وێ بكه‌ت.
خَافِضَةٞ رَّافِعَةٌ ﴿٣﴾
ئه‌و دوژمنێن خودێ د ئاگرى دا نزم دكه‌ت، ووه‌لییێن وى د به‌حه‌شتێ دا بلند دكه‌ت.
إِذَا رُجَّتِ ٱلۡأَرۡضُ رَجّٗا ﴿٤﴾
ئه‌گه‌ر عه‌رد هژيا هژيانه‌كا دژوار.
وَبُسَّتِ ٱلۡجِبَالُ بَسّٗا ﴿٥﴾
وچيا هاتنه هويركرن.
فَكَانَتۡ هَبَآءٗ مُّنۢبَثّٗا ﴿٦﴾
ووه‌كى وێ تۆزێ لێ هاتن يا با دفڕينت.
وَكُنتُمۡ أَزۡوَٰجٗا ثَلَٰثَةٗ ﴿٧﴾
وهوين -گه‌لی مرۆڤان- دبنه سێ جوين:
فَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ ﴿٨﴾
ڤێجا هندى خودانێن ڕاستێنه، خودانێن پێكێن بلندن، مه‌رته‌با وان چه‌ند يا بلنده!!
وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ ﴿٩﴾
وهندى خودانێن چه‌پێنه، خودانێن جهێن نزمن، و چ حاله‌كێ خرابه ئه‌و تێدا!!
وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلسَّـٰبِقُونَ ﴿١٠﴾
وئه‌وێن ل دنيايێ له‌ز د كرنا خێران دا كرى ئه‌ون يێن ل ئاخره‌تێ له‌زێ د چوونا پێكێن بلند دا دكه‌ن.
أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلۡمُقَرَّبُونَ ﴿١١﴾
وئه‌ون يێن ل نك خودێ دنێزيك.
فِي جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿١٢﴾
خودايێ وان وان دكه‌ته د به‌حه‌شتێن خۆشییێ دا.
ثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾
كۆمه‌كا بۆش ژ پێشییێن ڤێ ئوممه‌تێ وئوممه‌تێن دى ژى.
وَقَلِيلٞ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ ﴿١٤﴾
وكێم ژ پاشییێن ڤێ ئوممه‌تێ دچنێ.
عَلَىٰ سُرُرٖ مَّوۡضُونَةٖ ﴿١٥﴾
ل سه‌ر وان ته‌ختێن ب زێڕى هاتينه نه‌خشاندن.
مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيۡهَا مُتَقَٰبِلِينَ ﴿١٦﴾
ئەو دپالداينه هنده‌ك ژ وان ل به‌رانبه‌رى هنده‌كانه.
يَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ وِلۡدَٰنٞ مُّخَلَّدُونَ ﴿١٧﴾
بۆ خزمه‌تكارییا وان هنده‌ك زڕكوڕێن نه پير دبن ونه دمرن ل سەر وان دگەریێن.
بِأَكۡوَابٖ وَأَبَارِيقَ وَكَأۡسٖ مِّن مَّعِينٖ ﴿١٨﴾
و ب كۆپ وجه‌ڕك وپه‌رداغێن ژ كانییا مه‌يا به‌حه‌شتێ دداگرتى .
لَّا يُصَدَّعُونَ عَنۡهَا وَلَا يُنزِفُونَ ﴿١٩﴾
ئه‌و ڤه‌خوارن يا وه‌سايه نه سه‌رێن وان ژ به‌ر دئێشن ونه هشێ وان پێ دچت.
وَفَٰكِهَةٖ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ﴿٢٠﴾
وئه‌و زڕكوڕه ب وى فێقییێ ئه‌و هل دبژێرن.
وَلَحۡمِ طَيۡرٖ مِّمَّا يَشۡتَهُونَ ﴿٢١﴾
وگۆشتێ وان ته‌يرێن دلێ وان دچتێ ل سه‌ر وان دگه‌ڕيێن.
وَحُورٌ عِينٞ ﴿٢٢﴾
وهنده‌ك ژنێن چاڤگر وان هه‌نه.
كَأَمۡثَٰلِ ٱللُّؤۡلُوِٕ ٱلۡمَكۡنُونِ ﴿٢٣﴾
د جوانى وزه‌لالییا خۆ دا ئه‌و وه‌كى مرارییێن ڤه‌شارتينه.
جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ﴿٢٤﴾
ئه‌ڤه جزايێ وانه ژ به‌ر وان كريارێن چاك يێن وان د دنيايێ دا كرين.
لَا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوٗا وَلَا تَأۡثِيمًا ﴿٢٥﴾
وان د به‌حه‌شتێ دا گوهـ ل چو گۆتنێن خراب نابت كو پێ گونه‌هكار ببن.
إِلَّا قِيلٗا سَلَٰمٗا سَلَٰمٗا ﴿٢٦﴾
ئه‌و گۆتن تێ نه‌بت يا دوير ژ ڤان كێماسییان، وئه‌و سلاڤا ئه‌و ل ئێك ودو دكه‌ن.
وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ ﴿٢٧﴾
وخودانێن ڕاستێ، چه‌ند مه‌رته‌به‌ك وجزايه‌كێ مه‌زن وان هه‌يه!!
فِي سِدۡرٖ مَّخۡضُودٖ ﴿٢٨﴾
ئه‌و ل بن دارا سدرێنه يا بێ سترى.
وَطَلۡحٖ مَّنضُودٖ ﴿٢٩﴾
ومۆزێن ل سه‌رێك.
وَظِلّٖ مَّمۡدُودٖ ﴿٣٠﴾
وسيبه‌ره‌كا به‌رده‌وام يا نه‌چت.
وَمَآءٖ مَّسۡكُوبٖ ﴿٣١﴾
وئاڤا بێ ڤه‌بڕين.
وَفَٰكِهَةٖ كَثِيرَةٖ ﴿٣٢﴾
وفێقییه‌كێ مشه يێ خلاس نه‌بت بۆ وان هه‌يه.
لَّا مَقۡطُوعَةٖ وَلَا مَمۡنُوعَةٖ ﴿٣٣﴾
وتشته‌ك نابت ڤان خۆشییان ژ وان بگرت.
وَفُرُشٖ مَّرۡفُوعَةٍ ﴿٣٤﴾
وجهێن بلند ل سه‌ر ته‌ختان بۆ وان هه‌نه.
إِنَّآ أَنشَأۡنَٰهُنَّ إِنشَآءٗ ﴿٣٥﴾
هندى ئه‌مين مه ژنكێن به‌حه‌شتێ ب دورستكرنه‌كا تايبه‌ت يا نه وه‌كى دورستكرنا دنيايێ چێكرينه، دورستكرنه‌كا پويچبوون ب دويڤ دا نه‌ئێت.
فَجَعَلۡنَٰهُنَّ أَبۡكَارًا ﴿٣٦﴾
ومه ئه‌و -يێن بچويك ومه‌زن- كرنه كچ.
عُرُبًا أَتۡرَابٗا ﴿٣٧﴾
ومه ئه‌و ل به‌ر زه‌لامێن وان شرين كرن، وهه‌مى د ئێك ژییى دا دان.
لِّأَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ ﴿٣٨﴾
مه ئه‌و بۆ خودانێن ڕاستێ ئافراندن.
ثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿٣٩﴾
وئه‌و كۆمه‌كا بۆشن ژ يێن پێشییێ.
وَثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ ﴿٤٠﴾
وكۆمه‌كا بۆشن ژ يێن پاشییێ.
وَأَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ ﴿٤١﴾
وخودانێن چه‌پێ، چ جزا وحاله‌كێ خراب وان هه‌يه!!
فِي سَمُومٖ وَحَمِيمٖ ﴿٤٢﴾
ئه‌و د ناڤ هڕه‌بايه‌كێ كه‌ل دانه ژ گه‌رما جه‌هنه‌مێ ب سه‌ر وان دا دئێت وبێهنێ ل وان ته‌نگ دكه‌ت.
وَظِلّٖ مِّن يَحۡمُومٖ ﴿٤٣﴾
وئه‌و د ئاڤه‌كا كه‌لاندى وسيبه‌ره‌كا ژ گوڕییا ڕه‌ش دانه.
لَّا بَارِدٖ وَلَا كَرِيمٍ ﴿٤٤﴾
نه جهه‌كێ هوينه، ونه ديمه‌نه‌كێ ب بهايه.
إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُتۡرَفِينَ ﴿٤٥﴾
هندى ئه‌و بوون وان د دنيايێ دا خۆشى ب تشێ حه‌رام دبر، ووان پشت ددا وى تشتى يێ پێغه‌مبه‌ر پێ هاتين.
وَكَانُواْ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلۡحِنثِ ٱلۡعَظِيمِ ﴿٤٦﴾
وئه‌و به‌رده‌وام ل سه‌ر كوفرێ وشركێ وگونه‌هان دمان، ووان دلێ خۆ نه‌دبره تۆبێ.
وَكَانُواْ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ ﴿٤٧﴾
ووان ژ نه باوه‌رى ئينانا ب ڕابوونا پشتى مرنێ دگۆت: ئه‌رێ ئه‌گه‌ر ئه‌م مرين وبووينه ئاخ وهه‌ستییێ مه پێتى بوو ما جاره‌كا دى دێ ئێينه ڕاكرن؟ ئه‌ڤه تشته‌كێ دوير بوو ل به‌ر وان.
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ ﴿٤٨﴾
ئه‌رێ ئه‌م وباب وباپيرێن مه يێن به‌رێ ئه‌وێن بووينه ئاخ وحه‌لياين، جاره‌كا دى دێ ڕابين؟
قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَوَّلِينَ وَٱلۡأٓخِرِينَ ﴿٤٩﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: يێن پێشییێ ويێن پاشییێ ژ دوونده‌ها ئاده‌مى هه‌مى.
لَمَجۡمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ ﴿٥٠﴾
ل ڕۆژه‌كا ده‌سنيشانكرى، كو ڕۆژا قيامه‌تێیه، دێ ئێنه كۆمكرن.
ثُمَّ إِنَّكُمۡ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلۡمُكَذِّبُونَ ﴿٥١﴾
پاشى هوين ئه‌ى به‌رزه‌بوويێن ژ ڕێكا هيدايه‌تێ، يێن دره‌وكه‌ر ب گه‌ف وجزايێ خودێ.
لَأٓكِلُونَ مِن شَجَرٖ مِّن زَقُّومٖ ﴿٥٢﴾
هین دێ ژ داره‌كا ژ زه‌ققوومێ خۆن، وئه‌و خرابترين داره.
فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ ﴿٥٣﴾
ڤێجا هوين زكێن خۆ دێ پێ تژى كه‌ن؛ هندى هوين دێ برسى بن.
فَشَٰرِبُونَ عَلَيۡهِ مِنَ ٱلۡحَمِيمِ ﴿٥٤﴾
و د سه‌ر هندێ ژى ڕا هوين دێ ژ ئاڤه‌كا زێده كه‌لاندى ڤه‌خۆن يا كو تێنكا هه‌وه نه‌شكێنت.
فَشَٰرِبُونَ شُرۡبَ ٱلۡهِيمِ ﴿٥٥﴾
وهوين گه‌له‌كێ دێ ڤه‌خۆن، وه‌كى حێشترا تێهنى ئه‌وا ژ به‌ر ئێشێ تێنكا وێ نه‌شكێت.
هَٰذَا نُزُلُهُمۡ يَوۡمَ ٱلدِّينِ ﴿٥٦﴾
ئه‌ڤ عه‌زابا ب سه‌ر وان دا دئێت ئه‌و زاده يێ ل ڕۆژا قيامه‌تێ بۆ وان هاتییه ئاماده‌كرن. وئه‌ڤه گه‌فه‌كه ل وان دئێته‌كرن.
نَحۡنُ خَلَقۡنَٰكُمۡ فَلَوۡلَا تُصَدِّقُونَ ﴿٥٧﴾
گه‌لی مرۆڤان مه هوين ئافراندينه وهوين چو نه‌بوون، ڤێجا ما هوين باوه‌رییێ ب ڕابوونا پشتى مرنێ نائينن؟
أَفَرَءَيۡتُم مَّا تُمۡنُونَ ﴿٥٨﴾
ئه‌رێ وهه‌وه ئه‌و چپكێن مرۆڤ ژێ چێ دبن ديتينه يێن هوين دڕێژنه مالبچویكان.
ءَأَنتُمۡ تَخۡلُقُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡخَٰلِقُونَ ﴿٥٩﴾
ئه‌رێ هوينن مرۆڤان ژێ دئافرينن يان ئه‌مين ئافرانده‌ر؟
نَحۡنُ قَدَّرۡنَا بَيۡنَكُمُ ٱلۡمَوۡتَ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ ﴿٦٠﴾
ئه‌مين مه مرن دايه هه‌وه، وئه‌م ژ هندێ بێزار نابين.
عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمۡثَٰلَكُمۡ وَنُنشِئَكُمۡ فِي مَا لَا تَعۡلَمُونَ ﴿٦١﴾
كو ڕۆژا قيامه‌تێ هه‌وه بگوهۆڕين، و ب ڕه‌نگه‌كێ دى يێ هوين پێ نه‌زانن هه‌وه چێ بكه‌ين.
وَلَقَدۡ عَلِمۡتُمُ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُولَىٰ فَلَوۡلَا تَذَكَّرُونَ ﴿٦٢﴾
و ب ڕاستى هه‌وه زانییه كو خودێیه جارا ئێكێ هوين ئافراندين وهوين تشته‌ك نه‌بوون، ئه‌رێ ڤێجا هوين هزرا هندێ ناكه‌ن كو خودێ دشێت جاره‌كا دى ژى هه‌وه چێ بكه‌ت.
أَفَرَءَيۡتُم مَّا تَحۡرُثُونَ ﴿٦٣﴾
ئه‌رێ ڤێجا هه‌وه ئه‌و چاندى ديتییه يێ هوين دچينن.
ءَأَنتُمۡ تَزۡرَعُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلزَّـٰرِعُونَ ﴿٦٤﴾
ئه‌رێ هوينن وى ل عه‌ردى شين دكه‌ن؟ نه، ئه‌مين وى د ئاخێ ڕا ئاكنجى دكه‌ين وشين دكه‌ين.
لَوۡ نَشَآءُ لَجَعَلۡنَٰهُ حُطَٰمٗا فَظَلۡتُمۡ تَفَكَّهُونَ ﴿٦٥﴾
ئه‌گه‌ر مه بڤێت ئه‌م دێ وى چاندى كه‌ينه پيش كو نه‌ئێته خوارن، ڤێجا هوين دێ عه‌جێبگرتى بن ژ وى تشتێ ب سه‌ر چاندییێ هه‌وه دا هاتى.
إِنَّا لَمُغۡرَمُونَ ﴿٦٦﴾
وهوین دێ بێژن: هندى ئه‌مين ئه‌م دعه‌زابداى وزيانكارين.
بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ ﴿٦٧﴾
به‌لكى ئه‌م ژ ڕزقى دزرباركرينه.
أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلۡمَآءَ ٱلَّذِي تَشۡرَبُونَ ﴿٦٨﴾
ئه‌رێ وهه‌وه ئه‌و ئاڤ ديتییه يا هوين ڤه‌دخۆن دا پێ بژين.
ءَأَنتُمۡ أَنزَلۡتُمُوهُ مِنَ ٱلۡمُزۡنِ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنزِلُونَ ﴿٦٩﴾
ئه‌رێ هه‌وه ئه‌و ژ عه‌ورى ئينايه خوارێ و د ناڤ عه‌ردى دا برییه، يان ئه‌مين ژ دلۆڤانییا خۆ مه ئه‌و بۆ هه‌وه ئينايه خوارێ؟
لَوۡ نَشَآءُ جَعَلۡنَٰهُ أُجَاجٗا فَلَوۡلَا تَشۡكُرُونَ ﴿٧٠﴾
ئه‌گه‌ر مه ڤيابا ئه‌م دا وێ ئاڤێ وه‌سا سوير كه‌ين كو ب كێر ڤه‌خوارن وئاڤدانێ نه‌ئێت، ئه‌رێ ڤێجا هوين سوپاسییا خودايێ خۆ ناكه‌ن سه‌را وێ ئاڤا شرين يا وى بۆ هه‌وه ئينايه خوارێ؟
أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِي تُورُونَ ﴿٧١﴾
ئه‌رێ وهه‌وه ئه‌و ئاگر ديتییه يێ هوين هل دكه‌ن.
ءَأَنتُمۡ أَنشَأۡتُمۡ شَجَرَتَهَآ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنشِـُٔونَ ﴿٧٢﴾
ئه‌رێ هه‌وه ئه‌و دار دايه يا ئاگر ژێ هل دبتێ يان ئه‌مين مه ئه‌و داى؟
نَحۡنُ جَعَلۡنَٰهَا تَذۡكِرَةٗ وَمَتَٰعٗا لِّلۡمُقۡوِينَ ﴿٧٣﴾
ئه‌مين مه ئه‌و ئاگرێ هوين هل دكه‌نێ بۆ هه‌وه كرییه بيرئينان دا هوين بيرا خۆ پێ ل ئاگرێ جه‌هنه‌مێ بينن، ودا بۆ ڕێڤنگان ببته مفا.
فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ ﴿٧٤﴾
ڤێجا تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- خودايێ خۆ پاك بكه خودانێ ناڤ وسالۆخه‌تێن تمام، يێ خێر وقه‌نجى مشه.
۞فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ ﴿٧٥﴾
خودێ سويندێ ب وان جهان دخۆت يێن ستێر دكه‌ڤنێ ده‌مێ دڕژيێن.
وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٞ لَّوۡ تَعۡلَمُونَ عَظِيمٌ ﴿٧٦﴾
وئه‌و سوينده‌كه -ئه‌گه‌ر هوين بزانن- يا مه‌زنه.
إِنَّهُۥ لَقُرۡءَانٞ كَرِيمٞ ﴿٧٧﴾
هندى ئه‌ڤ قورئانه‌يه قورئانه‌كا مفا مه‌زن و ب خێره، علمێ وێ يێ بۆشه.
فِي كِتَٰبٖ مَّكۡنُونٖ ﴿٧٨﴾
د كيتابه‌كا پاراستى ژ چاڤێن خه‌لكى دايه، كو له‌وحێ پاراستییه.
لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلۡمُطَهَّرُونَ ﴿٧٩﴾
ژ ملياكه‌تێن ب قه‌در يێن خودێ ئه‌و ژ گونه‌هـ وكێماسییان پاقژ كرين پێڤه‌تر كه‌س ده‌ست ناكه‌ته قورئانێ، هه‌ر وه‌سا ژ وان يێن ژ شركێ وبێ نڤێژى وبێ دسنڤێژییێ دپاقژ پێڤه‌تر كه‌س ده‌ست ناكه‌تێ.
تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿٨٠﴾
ئه‌و ژ نك خودايێ هه‌مى چێكرییان يا هاتییه خوارێ، وئه‌و حه‌قییه‌كا بێ گومانه.
أَفَبِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ أَنتُم مُّدۡهِنُونَ ﴿٨١﴾
ئه‌رێ ڤێجا هوين -گه‌لی بوتپه‌رێسان- دره‌وێ ب ڤێ قورئانێ دكه‌ن؟
وَتَجۡعَلُونَ رِزۡقَكُمۡ أَنَّكُمۡ تُكَذِّبُونَ ﴿٨٢﴾
وهوين شوكرا خۆ بۆ خودێ سه‌را وان قه‌نجییێن وى د گه‌ل هه‌وه كرين دكه‌نه ئه‌و كو هوين دره‌وێ پێ دكه‌ن وباوه‌رییێ پێ نائينن؟
فَلَوۡلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلۡحُلۡقُومَ ﴿٨٣﴾
ئه‌رێ ڤێجا گاڤا رحا ئێك ژ هه‌وه گه‌هشته حه‌فكێ ده‌مێ ئه‌و دمرت.
وَأَنتُمۡ حِينَئِذٖ تَنظُرُونَ ﴿٨٤﴾
وهوين ل نك دئاماده وبه‌رێ خۆ دده‌نێ، ئه‌رێ هوين دێ شێن رحا وى گرن دا ژ له‌شێ وى ده‌رنه‌كه‌ڤت؟ هوين نه‌شێن وێ چه‌ندێ بكه‌ن.
وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَيۡهِ مِنكُمۡ وَلَٰكِن لَّا تُبۡصِرُونَ ﴿٨٥﴾
وئه‌م هنگى ب ملياكه‌تێن خۆ ژ هه‌وه نێزيكترين بۆ وى، به‌لێ هوين وان نابينن.
فَلَوۡلَآ إِن كُنتُمۡ غَيۡرَ مَدِينِينَ ﴿٨٦﴾
وما هوين دشێن جاره‌كا دى -ئه‌گه‌ر ڕاسته هوين نائێنه جزادان وحسێب د گه‌ل هه‌وه نائێته‌كرن.
تَرۡجِعُونَهَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ ﴿٨٧﴾
(87)و هوین ڕحێ بزڤريننه له‌شى، ئه‌گه‌ر هوين دڕاستگۆنه؟ هوين وێ نازڤڕينن.
فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ ﴿٨٨﴾
ڤێجا ئه‌گه‌ر ئه‌وێ دمرت ژ وان بت يێن له‌ز د باشییێ دا كرى و ژ وان بت يێن نێزيكى خودێ.
فَرَوۡحٞ وَرَيۡحَانٞ وَجَنَّتُ نَعِيمٖ ﴿٨٩﴾
ڕه‌حمه‌كا به‌رفره‌هـ وكه‌يف وخۆشى، وبه‌حه‌شت ل ئاخره‌تێ بۆ وى دێ هه‌بت.
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ ﴿٩٠﴾
وئه‌گه‌ر ئه‌و ژ خودانێن ڕاستێ بت.
فَسَلَٰمٞ لَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ ﴿٩١﴾
دێ بۆ وى ئێته گۆتن: سلامه‌تى وته‌ناهى بۆ ته بت؛ چونكى تو ژ خودانێن ڕاستێیى.
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿٩٢﴾
وئه‌گه‌ر ئه‌و ژ وان بت يێن دره‌و ب ڕابوونا پشتى مرنێ كرى، يێن ژ هيدايه‌تێ به‌رزه.
فَنُزُلٞ مِّنۡ حَمِيمٖ ﴿٩٣﴾
مێهڤاندارییا وى دێ ب ئاڤا جه‌هنه‌مێ يا كه‌لاندى بت.
وَتَصۡلِيَةُ جَحِيمٍ ﴿٩٤﴾
و ب وى ئاگرێ ئه‌و پێ دئێته سۆتن، وئه‌و دێ تام كه‌ته عه‌زابا ئاگرى يا دژوار.
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلۡيَقِينِ ﴿٩٥﴾
هندى ئه‌ڤه‌يه يا مه بۆ ته گۆتى -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ئه‌وه ڕاستییا بێ گومان.
فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ ﴿٩٦﴾
وتو ب ناڤێ خودايێ خۆ يێ مه‌زن ته‌سبيحا وى بكه، وتو وى ژ وێ گۆتنێ پاك بكه يا كافر د ده‌ر حه‌قێ دا دبێژن، يێ بلند بت خودێ ژ وێ چه‌ندێ بلندییه‌كا مه‌زن.