قورئانا پیرۆز › سورەتا الواقعة › ئایەتا ١١
سورەتا الواقعة · ئایەتا ١١ ب تەفسیرا کوردی
Al-Waqi'ah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ ﴿٩﴾
وهندى خودانێن چه‌پێنه، خودانێن جهێن نزمن، و چ حاله‌كێ خرابه ئه‌و تێدا!!
وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلسَّـٰبِقُونَ ﴿١٠﴾
وئه‌وێن ل دنيايێ له‌ز د كرنا خێران دا كرى ئه‌ون يێن ل ئاخره‌تێ له‌زێ د چوونا پێكێن بلند دا دكه‌ن.
أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلۡمُقَرَّبُونَ ﴿١١﴾
وئه‌ون يێن ل نك خودێ دنێزيك.
فِي جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿١٢﴾
خودايێ وان وان دكه‌ته د به‌حه‌شتێن خۆشییێ دا.
ثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾
كۆمه‌كا بۆش ژ پێشییێن ڤێ ئوممه‌تێ وئوممه‌تێن دى ژى.