قورئانا پیرۆز › سورەتا الواقعة › ئایەتا ١٢
سورەتا الواقعة · ئایەتا ١٢ ب تەفسیرا کوردی
Al-Waqi'ah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلسَّـٰبِقُونَ ﴿١٠﴾
وئه‌وێن ل دنيايێ له‌ز د كرنا خێران دا كرى ئه‌ون يێن ل ئاخره‌تێ له‌زێ د چوونا پێكێن بلند دا دكه‌ن.
أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلۡمُقَرَّبُونَ ﴿١١﴾
وئه‌ون يێن ل نك خودێ دنێزيك.
فِي جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿١٢﴾
خودايێ وان وان دكه‌ته د به‌حه‌شتێن خۆشییێ دا.
ثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾
كۆمه‌كا بۆش ژ پێشییێن ڤێ ئوممه‌تێ وئوممه‌تێن دى ژى.
وَقَلِيلٞ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ ﴿١٤﴾
وكێم ژ پاشییێن ڤێ ئوممه‌تێ دچنێ.