قورئانا پیرۆز › سورەتا ژمارە ٨٥
سورەتا البروج ب تەفسیرا کوردی
Al-Buruj
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلۡبُرُوجِ ﴿١﴾
خودێ ب وى عهسمانى سويند خوار يێ ئهو جهـ لێ ههين يێن ڕۆژ وههيڤ لێ دچن.
وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡمَوۡعُودِ ﴿٢﴾
و ب ڕۆژا قيامهتێ يا خودێ ژڤان پێ دايه خهلكى كو وان تێدا كۆم بكهت.
وَشَاهِدٖ وَمَشۡهُودٖ ﴿٣﴾
و ب وى شاهدێ شاهدهيیێ ددهت، و ب وى يێ شاهدهيى ل سهر دئێتهدان. وچى تشتێ خودێ بڤێت بۆ وى ههيه ئهو پێ سويند بخۆت، بهلێ بۆ مرۆڤى چێ نابت ب تشتهكى ژبلی خودێ سويند بخۆت؛ چونكى سويندا نه ب خودێ بت شركه.
قُتِلَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡأُخۡدُودِ ﴿٤﴾
تێچوون وهاتنه عهزابدان ودويركرن ژ ڕهحما خودێ ئهوێن خهندهكێن مهزن بۆ عهزابدانا خودان باوهران ل عهردى چێكرين.
ٱلنَّارِ ذَاتِ ٱلۡوَقُودِ ﴿٥﴾
وئاگرهكێ دژوار تێدا هلكرى.
إِذۡ هُمۡ عَلَيۡهَا قُعُودٞ ﴿٦﴾
دهمێ ئهو ل سهر لێڤێن خهندهكان روينشتين وماينه ل وێرێ.
وَهُمۡ عَلَىٰ مَا يَفۡعَلُونَ بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ شُهُودٞ ﴿٧﴾
وئهو دئامادهيى وێ عهزابێ بوون يا وان ئينايه سهرێ خودان باوهران.
وَمَا نَقَمُواْ مِنۡهُمۡ إِلَّآ أَن يُؤۡمِنُواْ بِٱللَّهِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡحَمِيدِ ﴿٨﴾
ووان ئهڤ عهزابه نه ژ بهر تشتهكى ئينا سهرێ وان ب تنێ ژ بهر هندێ نهبت كو وان باوهرى ب خودايێ زال ئينا بوو يێ كهس وى بێزار نهكهت، يێ د گۆتن وكريار وسالۆخهتێن خۆ دا هێژاى مهدحان.
ٱلَّذِي لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ شَهِيدٌ ﴿٩﴾
ئهوێ ملكێ عهسمانان وعهردى يێ وى، وئهو ل سهر ههر تشتهكى شاهده، چو تشت ل وى بهرزه نابن.
إِنَّ ٱلَّذِينَ فَتَنُواْ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِ ثُمَّ لَمۡ يَتُوبُواْ فَلَهُمۡ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمۡ عَذَابُ ٱلۡحَرِيقِ ﴿١٠﴾
هندى ئهون يێن مێرێن خودان باوهر وژنێن خودان باوهر ب ئاگرى سۆتين؛ دا ئهو وان ژ دينێ خودێ لێڤهكهن، وپاشى تۆبه نهكرى، ل ئاخرهتێ عهزابا جههنهمێ بۆ وانه، وعهزابا دژوار وسوژهك بۆ وانه.
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ لَهُمۡ جَنَّـٰتٞ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُۚ ذَٰلِكَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡكَبِيرُ ﴿١١﴾
هندى ئهون يێن باوهرى ب خودێ وپێغهمبهرێ وى ئيناى وكريارێن چاك كرين، ئهو بهحهشتێن ڕويبار د بن قهسرێن وان دا دچن بۆ وان ههنه، ئهوه سهركهفتنا مهزن.
إِنَّ بَطۡشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ ﴿١٢﴾
هندى تۆلڤهكرنا خودايێ تهيه ژ نهياران وعهزابا وى بۆ وان يا دژوار ومهزنه.
إِنَّهُۥ هُوَ يُبۡدِئُ وَيُعِيدُ ﴿١٣﴾
هندى ئهوه ئهو ئافراندنێ دهست پێ دكهت ودوباره دكهتهڤه.
وَهُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلۡوَدُودُ ﴿١٤﴾
وئهو باش گونههـ ژێبره بۆ وى يێ تۆبه بكهت، يێ حهژێكهره بۆ وهلییێن خۆ.
ذُو ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡمَجِيدُ ﴿١٥﴾
خودانێ عهرشێ مهزنه.
فَعَّالٞ لِّمَا يُرِيدُ ﴿١٦﴾
پڕبكهرێ وى تشتییه يێ وى دڤێت، تشتێ وى بڤێت ل بهر وى ئاسێ نابت.
هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلۡجُنُودِ ﴿١٧﴾
ئهرێ بهحسێ وان كۆمان گههشتییه ته -ئهى پێغهمبهر- يێن پێغهمبهرێن خۆ درهوين دهرێخستين.
فِرۡعَوۡنَ وَثَمُودَ ﴿١٨﴾
كۆما فيرعهون وثهموودییان، وئهو عهزابا ب سهرێ وان هاتى؟
بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ فِي تَكۡذِيبٖ ﴿١٩﴾
ڤى مللهتى چو عيبرهت بۆ خۆ ژ وان نهديت، بهلكى ئهوێن كافر بووين د درهوكرنهكا بهردهوام دانه وهكى وان يێن بهرى خۆ.
وَٱللَّهُ مِن وَرَآئِهِم مُّحِيطُۢ ﴿٢٠﴾
وخودێ ب زانين وشيانا خۆ دۆر ل وان گرتییه، تشتهك ژ كريارێن وان ل بهر وى بهرزه نابت.
بَلۡ هُوَ قُرۡءَانٞ مَّجِيدٞ ﴿٢١﴾
وقورئان يا وهسا نينه وهكى بوتپهرێسێن درهوپێكهر دبێژن كو ئهو شعر وسێرهبهندییه، بهلكى ئهو قورئانهكا مهزن وخودان قهدره.
فِي لَوۡحٖ مَّحۡفُوظِۭ ﴿٢٢﴾
د لهوحهكێ پاراستى دايه، چو گوهۆڕين ودهست تێڤهدان ژێ ناگرن.