قورئانا پیرۆز › سورەتا ژمارە ٧٧
سورەتا المرسلات ب تەفسیرا کوردی
Al-Mursalat
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَٱلۡمُرۡسَلَٰتِ عُرۡفٗا ﴿١﴾
خودێ سويند ب باى خوارییه ده‌مێ ل دويڤ ئێك دئێت.
فَٱلۡعَٰصِفَٰتِ عَصۡفٗا ﴿٢﴾
و ب هڕه‌باى ده‌مێ دژوار دبت وتشتى پويچ دكه‌ت.
وَٱلنَّـٰشِرَٰتِ نَشۡرٗا ﴿٣﴾
و ب وان فريشته‌يان يێن عه‌وران دهاژۆنه وى جهى يێ خودێ حه‌ز بكه‌ت.
فَٱلۡفَٰرِقَٰتِ فَرۡقٗا ﴿٤﴾
و ب وان فريشته‌يان يێن كو ژ نك خودێ دئێنه خوارێ ووى تشتى دئيننه خوارێ يێ حه‌قى ونه‌حه‌قى پێ ژێك جودا دبت.
فَٱلۡمُلۡقِيَٰتِ ذِكۡرًا ﴿٥﴾
و ب وان فريشته‌يان ئه‌وێن وه‌حییێ ژ نك خودێ وه‌ردگرن وبۆ پێغه‌مبه‌ران دئيننه خوارێ.
عُذۡرًا أَوۡ نُذۡرًا ﴿٦﴾
دا كه‌سێ چو هێجه‌ت نه‌مينن.
إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَٰقِعٞ ﴿٧﴾
هندى ئه‌و ژڤانێ قيامه‌تێیه يێ بۆ هه‌وه دئێته‌دان كو حسێب د گه‌ل هه‌وه بێته‌كرن وهوين بێنه جزادان هه‌ر دێ ئێت.
فَإِذَا ٱلنُّجُومُ طُمِسَتۡ ﴿٨﴾
ڤێجا ئه‌گه‌ر ستێر هاتنه ڕه‌شكرن وڕۆناهییا وان نه‌ما.
وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ فُرِجَتۡ ﴿٩﴾
وئه‌گه‌ر عه‌سمان دره‌زى وكون بوو.
وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ نُسِفَتۡ ﴿١٠﴾
وئه‌گه‌ر چيا فڕين و ژ جهـ چوون وباى ئه‌و وه‌كى هرییێ برن.
وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتۡ ﴿١١﴾
وئه‌گه‌ر ده‌مه‌ك بۆ پێغه‌مبه‌ران هاته ده‌سنيشانكرن.
لِأَيِّ يَوۡمٍ أُجِّلَتۡ ﴿١٢﴾
دێ ئێته گۆتن: بۆ كيژ ڕۆژا مه‌زن پێغه‌مبه‌ر هاتبوونه پاشخستن؟
لِيَوۡمِ ٱلۡفَصۡلِ ﴿١٣﴾
بۆ ڕۆژا حوكمكرنێ ئه‌و هاتبوونه پاشخستن.
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ ﴿١٤﴾
وتو -ئه‌ى مرۆڤ- چ دزانى ڕۆژا حوكمكرنێ چه‌ند يا مه‌زنه؟
وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿١٥﴾
تێچوونه‌كا مه‌زن وێ ڕۆژێ بۆ وان بت يێن دره‌و ب ڤێ ڕۆژا ژڤان پێ هاتییه‌دان كرى.
أَلَمۡ نُهۡلِكِ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿١٦﴾
ئه‌رێ ما ملله‌تێن بۆرین وه‌كى ملله‌تێ نووحى وعادى وثه‌موودی مه تێ نه‌برينه؛ ژ به‌ر كو وان دره‌و ب پێغه‌مبه‌ران كربوو؟
ثُمَّ نُتۡبِعُهُمُ ٱلۡأٓخِرِينَ ﴿١٧﴾
(17)پاشى ئه‌و ملله‌تێن وه‌كى وان دره‌و وگونه‌هـ كرين ژى يێن ب دويڤ وان دا هاتين دێ وه‌كى وان لێ كه‌ين.
كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ ﴿١٨﴾
تێبرنه‌كا وه‌كى ڤێ كرێت ئه‌م دێ ب سه‌ر كافرێن (مه‌كه‌هێ) يێن تاوانبار دا ئينين؛ چونكى وان دره‌و ب پێغه‌مبه‌رى -سلاڤ لێ بن- كرییه.
وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿١٩﴾
تێچوون ونه‌مان ڕۆژا قيامه‌تێ بۆ هه‌ر ئێكى بت يێ دره‌و ب ته‌وحيدێ وپێغه‌مبه‌رينییێ وڕابوون وحسێبێ كرى.
أَلَمۡ نَخۡلُقكُّم مِّن مَّآءٖ مَّهِينٖ ﴿٢٠﴾
ئه‌رێ ما مه هوين ژ ئاڤه‌كا لاواز وڕه‌زيل نه‌ئافراندينه.
فَجَعَلۡنَٰهُ فِي قَرَارٖ مَّكِينٍ ﴿٢١﴾
وما مه ئه‌ڤ ئاڤه نه‌كره د جهه‌كێ موكم دا، كو مالبچويكه.
إِلَىٰ قَدَرٖ مَّعۡلُومٖ ﴿٢٢﴾
حه‌تا ده‌مه‌كێ ده‌سنيشانكرى وناسيار ل نك خودێ؟
فَقَدَرۡنَا فَنِعۡمَ ٱلۡقَٰدِرُونَ ﴿٢٣﴾
وئه‌م ل سه‌ر ئافراندن ووێنه‌كرنا وى ب شيان بووين، ڤێجا ئه‌م چ باش خودان شيانين.
وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿٢٤﴾
تێچوون ونه‌مان ڕۆژا قيامه‌تێ بۆ وان بت يێن باوه‌رییێ ب شيانا مه نه‌ئينن ودره‌وێ پێ دكه‌ن.
أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ كِفَاتًا ﴿٢٥﴾
ئه‌رێ ئه‌ڤ عه‌ردێ هوين ژيارا خۆ ل سه‌ر دبۆرينن ما مه وه لێ نه‌كرییه كو هوين هەمی لسەر بن.
أَحۡيَآءٗ وَأَمۡوَٰتٗا ﴿٢٦﴾
هندى هین دزێندى بن هژمار ل سه‌ر پشتێ نە، وگاڤا هوين دمرن ژى هوين د زكى دا نە.
وَجَعَلۡنَا فِيهَا رَوَٰسِيَ شَٰمِخَٰتٖ وَأَسۡقَيۡنَٰكُم مَّآءٗ فُرَاتٗا ﴿٢٧﴾
ومه چيايێن موكم وبلند لێ دانان؛ دا ئه‌و ب هه‌وه ڤه نه‌هژيێت، ومه ئاڤه‌كا شرين وخۆش دا هه‌وه.
وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿٢٨﴾
تێچوون ونه‌مان ڕۆژا قيامه‌تێ بۆ وان بت يێن دره‌وێ ب ڤان قه‌نجییان بكه‌ن.
ٱنطَلِقُوٓاْ إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿٢٩﴾
ڕۆژا قيامه‌تێ بۆ كافران دئێته گۆتن: به‌ر ب عه‌زابا جه‌هنه‌مێ ڤه يا هه‌وه دره‌و پێ دكر هه‌ڕن.
ٱنطَلِقُوٓاْ إِلَىٰ ظِلّٖ ذِي ثَلَٰثِ شُعَبٖ ﴿٣٠﴾
هه‌ڕن خۆ بده‌نه به‌ر سيبه‌را دوكێلا جه‌هنه‌مێ ئه‌وا سێ چه‌ق ژێ دچن.
لَّا ظَلِيلٖ وَلَا يُغۡنِي مِنَ ٱللَّهَبِ ﴿٣١﴾
وێ ڕۆژێ ئه‌وێ سيبه‌رێ چو سه نابن، وئه‌و چو مفايى ژى ژ گه‌رما ئاگرى ناده‌ت.
إِنَّهَا تَرۡمِي بِشَرَرٖ كَٱلۡقَصۡرِ ﴿٣٢﴾
هندى جه‌هنه‌مه چريسكێن ئاگرى يێن مه‌زن دهاڤێت، هه‌ر چريسكه‌ك هندى ئاڤاهییه‌كێ مه‌زن وبلنده.
كَأَنَّهُۥ جِمَٰلَتٞ صُفۡرٞ ﴿٣٣﴾
دێ بێژى هه‌ر چريسكه‌ك ژ وان حێشتره‌كا ڕه‌شه يا ڕه‌نگێ وێ ب سه‌ر زه‌رى ڤه دچت.
وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿٣٤﴾
تێچوون ڕۆژا قيامه‌تێ بۆ وان بت يێن دره‌وێ ب گه‌فا خودێ دكه‌ن.
هَٰذَا يَوۡمُ لَا يَنطِقُونَ ﴿٣٥﴾
ئه‌ڤه ڕۆژا قيامه‌تێیه يا ئه‌و تێدا ب ئاخفتنه‌كا مفايێ وان تێدا بت نائاخڤن.
وَلَا يُؤۡذَنُ لَهُمۡ فَيَعۡتَذِرُونَ ﴿٣٦﴾
وده‌ستويرى ژى بۆ وان نائێته‌دان كو ئه‌و عوزرا خۆ ڤه‌خوازن؛ چونكى وان چو عوزر نينن.
وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿٣٧﴾
تێچوون ڕۆژا قيامه‌تێ بۆ وان بت يێن دره‌وێ ب ڤێ ڕۆژێ دكه‌ن.
هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِۖ جَمَعۡنَٰكُمۡ وَٱلۡأَوَّلِينَ ﴿٣٨﴾
ئه‌ڤه ڕۆژه‌كه خودێ حوكمى تێدا د ناڤبه‌را خه‌لكى دا دكه‌ت، وحه‌قى ونه‌حه‌قى تێدا ژێك جودا دبن، مه هوين د گه‌ل ئوممه‌تێن بۆرین تێدا كۆمكرن.
فَإِن كَانَ لَكُمۡ كَيۡدٞ فَكِيدُونِ ﴿٣٩﴾
وئه‌گه‌ر هه‌وه ڕێكه‌ك هه‌يه هوين خۆ پێ ژ عه‌زابێ خلاس كه‌ن هوين وێ ب كار بينن.
وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿٤٠﴾
تێچوون ڕۆژا قيامه‌تێ بۆ وان بت يێن باوه‌رییێ ب ڕۆژا قيامه‌تێ نه‌ئينن.
إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي ظِلَٰلٖ وَعُيُونٖ ﴿٤١﴾
هندى ئه‌ون يێن د دنيايێ دا ژ خودايێ خۆ ترسیاين، ڕۆژا قيامه‌تێ ل بن سيبه‌را دارێن خۆش وكانییێن ئاڤێنه.
وَفَوَٰكِهَ مِمَّا يَشۡتَهُونَ ﴿٤٢﴾
و فێقییێ مشه يێ دلێ وان دچتێ خۆشییێ دبه‌ن.
كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿٤٣﴾
بۆ وان دئێته گۆتن: خوارنه‌كا خۆش، وڤه‌خوارنه‌كا ڕحه‌ت هوين بخۆن وڤه‌خۆن؛ ژ به‌ر كارێ چاك يێ هه‌وه د دنيايێ دا كرى.
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ ﴿٤٤﴾
هندى ئه‌مين ئه‌م ب جزايه‌كێ وه‌كى ڤى جزاى قه‌نجيكاران جزا دده‌ين.
وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿٤٥﴾
تێچوون ڕۆژا قيامه‌تێ بۆ وان بت يێن باوه‌رییێ نه‌ئينن.
كُلُواْ وَتَمَتَّعُواْ قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجۡرِمُونَ ﴿٤٦﴾
بۆ كافران دئێته گۆتن: هوين ژ خۆشییێن دنيايێ بخۆن، وده‌مه‌كێ كێم كه‌يفێ ببه‌ن؛ هندى هوينن ب وێ شركا هه‌وه كرى هوين دتاوانبارن.
وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿٤٧﴾
تێچوون ڕۆژا قيامه‌تێ بۆ وان بت يێن دره‌وێ ب ڕۆژا حسێب وجزادانێ دكه‌ن.
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱرۡكَعُواْ لَا يَرۡكَعُونَ ﴿٤٨﴾
وئه‌گه‌ر بۆ وان هاته گۆتن: نڤێژێ بكه‌ن، ئه‌و وه ناكه‌ن، وبه‌رده‌وامییێ ل سه‌ر خۆمه‌زنكرنا خۆ دكه‌ن.
وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿٤٩﴾
تێچوون ڕۆژا قيامه‌تێ بۆ وان بت يێن دره‌وێ ب ئايه‌تێن خودێ دكه‌ن.
فَبِأَيِّ حَدِيثِۭ بَعۡدَهُۥ يُؤۡمِنُونَ ﴿٥٠﴾
ڤێجا پشتى ڤێ قورئانا ئاشكه‌را وپه‌رده‌دڕ ئه‌و ب كيژ كيتابێ وگۆتنێ باوه‌رییێ دئينن؟