قورئانا پیرۆز › سورەتا ژمارە ٥٥
سورەتا الرحمن ب تەفسیرا کوردی
Ar-Rahman
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
ٱلرَّحۡمَٰنُ ﴿١﴾
خودايێ پڕدلۆڤانه.
عَلَّمَ ٱلۡقُرۡءَانَ ﴿٢﴾
ئەوە مرۆڤ فێرى قورئانێ كرى؛ خواندنا وێ ل به‌ر وى ب ساناهى كرییه، وهارى وى كرییه كو ئه‌و وێ ژ به‌ر بكه‌ت و د ڕامانێن وێ بگه‌هت.
خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ ﴿٣﴾
وى مرۆڤ ئافراند.
عَلَّمَهُ ٱلۡبَيَانَ ﴿٤﴾
وئه‌و فێرى ئاخفتن وده‌ربڕينا ژ تشتێ د دلی دا كر.
ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ بِحُسۡبَانٖ ﴿٥﴾
ڕۆژ وهه‌يڤ ب هژماره‌كا ب ڕێك وپێك ل دويڤ ئێك ب ڕێڤه دچن، ئه‌ڤ هژماره قه‌ت خه‌له‌ت نابت.
وَٱلنَّجۡمُ وَٱلشَّجَرُ يَسۡجُدَانِ ﴿٦﴾
وستێرا ل عه‌سمانى وداروبارێن ل عه‌ردى، خودايێ خۆ دنیاسن وبۆ وى دچنه سوجدێ، وخۆ دئێخنه بن وێ فه‌رمانا وى لێ كرى كو د مفايێ مرۆڤان دا بن.
وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلۡمِيزَانَ ﴿٧﴾
ووى عه‌سمان ل هنداڤ عه‌ردى بلند كرییه، وئه‌و دادى ل عه‌ردى دانايه يا وى فه‌رمان پێ ل به‌نییان كرى.
أَلَّا تَطۡغَوۡاْ فِي ٱلۡمِيزَانِ ﴿٨﴾
دا هوين ته‌عدايیێ وخيانه‌تێ ل وى نه‌كه‌ن يێ هوين كێشانێ بۆ دكه‌ن.
وَأَقِيمُواْ ٱلۡوَزۡنَ بِٱلۡقِسۡطِ وَلَا تُخۡسِرُواْ ٱلۡمِيزَانَ ﴿٩﴾
وهوين ته‌رازییێ ب دادییێ ب جهـ بينن، وئه‌گه‌ر هوين تشته‌كى بكێشن هوين چو كێماسییێ نه‌ئێخنه ته‌رازییێ.
وَٱلۡأَرۡضَ وَضَعَهَا لِلۡأَنَامِ ﴿١٠﴾
ووى عه‌رد دانايه وخۆش كرییه؛ دا خه‌لك ل سه‌ر بژين.
فِيهَا فَٰكِهَةٞ وَٱلنَّخۡلُ ذَاتُ ٱلۡأَكۡمَامِ ﴿١١﴾
فێقى ودارقه‌سپێن خودان غونچه‌يێن به‌رهه‌م تێدا وى ل عه‌ردى دانان.
وَٱلۡحَبُّ ذُو ٱلۡعَصۡفِ وَٱلرَّيۡحَانُ ﴿١٢﴾
وئه‌و دانێ خودان هويرك ژى وى لێ دانا؛ دا بۆ هه‌وه وحه‌يوانه‌تێن هه‌وه ببته ڕزق، وهه‌ر شتله‌كا خودان بێهنێن خۆش وى ل عه‌ردى دانايه.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿١٣﴾
ڤێجا -گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن دينى ودنيايێ يێن خودايێ خۆ هوين دره‌وێ دكه‌ن؟ وچه‌ند به‌رسڤه‌كا جوان بوو ئه‌جنان گۆتى ده‌مێ پێغه‌مبه‌رى سلاڤ لێ بن ئه‌ڤ سووره‌ته بۆ خواندى، ڤێجا هه‌ر جاره‌كا ئه‌و دگه‌هشته ڤێ ئايه‌تێ، وان دگۆت: (خودايێ مه ئه‌م ب چو قه‌نجییێن ته دره‌وێ ناكه‌ين، حه‌مد وشوكر بۆ ته بن)، وپێتڤییه هه‌ر گاڤه‌كا قه‌نجییێن خودێ بۆ به‌نییه‌كى هاتنه خواندن، ئه‌و ئعترافێ پێ بكه‌ت، وشوكر وحه‌مدا وى سه‌را بكه‌ت.
خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِن صَلۡصَٰلٖ كَٱلۡفَخَّارِ ﴿١٤﴾
وى بابێ مرۆڤان، كو ئاده‌مه، ژ ته‌قنا هشك يا وه‌كى قافكان ئافراند.
وَخَلَقَ ٱلۡجَآنَّ مِن مَّارِجٖ مِّن نَّارٖ ﴿١٥﴾
وئبليس وئه‌و ژ ئه‌جنانه، ژ گوڕییا ئاگرى يا تێكه‌ل ئافراند.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿١٦﴾
ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقَيۡنِ وَرَبُّ ٱلۡمَغۡرِبَيۡنِ ﴿١٧﴾
ئه‌و خودايێ وان هه‌ردو جهانه يێن ڕۆژ لێ دهه‌لێت ل زڤستانێ وهاڤينێ، وخودايێ وان هه‌ردو جهانه يێن ڕۆژ لێ ئاڤا دبت، ئه‌و وان هه‌مییان ب ڕێڤه دبه‌ت.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿١٨﴾
ڤێجا هوين -گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
مَرَجَ ٱلۡبَحۡرَيۡنِ يَلۡتَقِيَانِ ﴿١٩﴾
خودێ ئاڤا هه‌ردو ده‌ريايان -يا شرين ويا سوير- دگه‌هينته ئێك.
بَيۡنَهُمَا بَرۡزَخٞ لَّا يَبۡغِيَانِ ﴿٢٠﴾
په‌رده‌يه‌ك د ناڤبه‌را وان دا هه‌يه، له‌و ئێك ب سه‌ر يا دى دا ناگرت، وسالۆخه‌تێن وێ د ناڤ خۆ دا به‌رزه ناكه‌ت، يا شرين وه‌كى خۆ دمينت، ويا سوير ژى وه‌كى خۆ دمينت، هه‌ر چه‌نده ئه‌و دگه‌هنه ئێك ژى.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٢١﴾
ڤێجا هوين -گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
يَخۡرُجُ مِنۡهُمَا ٱللُّؤۡلُؤُ وَٱلۡمَرۡجَانُ ﴿٢٢﴾
ب شيانا خودێ مرارییێن بچويك (لوءلوء) ويێن مه‌زن (مه‌رجان) ژ وان هه‌ردو ده‌ريايان ده‌ردكه‌ڤن.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٢٣﴾
ڤێجا هوين -گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
وَلَهُ ٱلۡجَوَارِ ٱلۡمُنشَـَٔاتُ فِي ٱلۡبَحۡرِ كَٱلۡأَعۡلَٰمِ ﴿٢٤﴾
وئه‌و گه‌مییێن مه‌زن يێن بۆ مفايێ خه‌لكى د ده‌ريايێ دا دچن، يێن وه‌كى چيايان دبلند، يێن خودێنه.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٢٥﴾
ڤێجا هوين -گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
كُلُّ مَنۡ عَلَيۡهَا فَانٖ ﴿٢٦﴾
هه‌ر تشته‌كێ ل عه‌ردى ژ چێكرییان نامينت.
وَيَبۡقَىٰ وَجۡهُ رَبِّكَ ذُو ٱلۡجَلَٰلِ وَٱلۡإِكۡرَامِ ﴿٢٧﴾
ووه‌جهێ خودايێ ته يێ خودان مه‌زنى وقه‌در وسه‌راتى دمينت. وئه‌ڤ ئايه‌ته سالۆخه‌تێ هه‌بوونا وه‌جهى بۆ خودێ بنه‌جهـ دكه‌ت ب ڕه‌نگه‌كێ بابه‌تى وى بت، بێى چاوانییه‌ك يان وه‌كهه‌ڤییه‌ك بۆ بێته ده‌سنيشانكرن.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٢٨﴾
ڤێجا هوين -گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
يَسۡـَٔلُهُۥ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ كُلَّ يَوۡمٍ هُوَ فِي شَأۡنٖ ﴿٢٩﴾
هه‌ر كه‌سه‌كێ ل عه‌سمانان وعه‌ردى هه‌ى پسيارا هه‌وجه‌يییێن خۆ ژ وى دكه‌ت، وكه‌س ژ وان يێ ژ وى بێ منه‌ت نينه. هه‌ر ڕۆژه‌كێ ئه‌و د كاره‌كى دايه: هنده‌كان ڕه‌زيل دكه‌ت وهنده‌كان سه‌رفه‌راز دكه‌ت، دده‌ته هنده‌كان و ژ هنده‌كان دستينت.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٠﴾
ڤێجا هوين -گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
سَنَفۡرُغُ لَكُمۡ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ ﴿٣١﴾
ئه‌م بۆ حسێب وجزادانا وان كريارێن هه‌وه د دنيايێ دا كرين دێ خۆ ڤالا كه‌ين، ڤێجا دێ گونه‌هكاران عه‌زاب ده‌ين، ودێ خێرێ ده‌ينه خودان خێران.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٢﴾
ڤێجا هوين ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
يَٰمَعۡشَرَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِ إِنِ ٱسۡتَطَعۡتُمۡ أَن تَنفُذُواْ مِنۡ أَقۡطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ فَٱنفُذُواْۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلۡطَٰنٖ ﴿٣٣﴾
گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان، ئه‌گه‌ر هوين بشێن ژ بن ئه‌مر وفه‌رمانا خودێ ده‌ركه‌ڤن و د لايێن عه‌سمانان وعه‌ردى ڕا ده‌ركه‌ڤن وبڕه‌ڤن وه بكه‌ن، وهوين نه‌شێن وه بكه‌ن ئه‌گه‌ر هه‌وه هێزه‌ك وده‌سهه‌لاته‌ك وفه‌رمانه‌ك ژ خودێ نه‌بت (وئه‌و ژ كيڤه دێ ب ده‌ست هه‌وه كه‌ڤت؟).
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٤﴾
ڤێجا هوين ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
يُرۡسَلُ عَلَيۡكُمَا شُوَاظٞ مِّن نَّارٖ وَنُحَاسٞ فَلَا تَنتَصِرَانِ ﴿٣٥﴾
ئه‌و گوڕییه‌كێ ژ ئاگرى دێ ب سه‌ر هه‌وه دا هنێرت، وسفره‌كێ حه‌لاندى دێ ب سه‌رێ هه‌وه دا كه‌ت، ڤێجا هنده‌ك ژ هه‌وه هنده‌كان ب سه‌رنائێخن.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٦﴾
ڤێجا هوين ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ وَرۡدَةٗ كَٱلدِّهَانِ ﴿٣٧﴾
ڤێجا ئه‌گه‌ر عه‌سمان شه‌ق بوو و ل ڕۆژا قيامه‌تێ په‌ق كه‌فتنێ، ڤێجا ئه‌و وه‌كى كوليلكه‌كێ سۆر بوو، ووه‌كى زه‌يتا كه‌لاندى ورصاصێ حه‌لاندى لێ هات؛ ژ ترسێن ڕۆژا قيامه‌تێ دا.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٨﴾
ڤێجا هوين ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُسۡـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسٞ وَلَا جَآنّٞ ﴿٣٩﴾
ڤێجا وێ ڕۆژێ ملياكه‌ت پسيارا گونه‌هێن تاوانبارێن مرۆڤ و ئه‌جنان ژ وان ناكه‌ن.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٠﴾
ڤێجا هوين ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
يُعۡرَفُ ٱلۡمُجۡرِمُونَ بِسِيمَٰهُمۡ فَيُؤۡخَذُ بِٱلنَّوَٰصِي وَٱلۡأَقۡدَامِ ﴿٤١﴾
ملياكه‌ت تاوانباران ب نيشانێن وان دنیاسن، ڤێجا ئه‌و وان ژ په‌رچه‌م وپییان ڤه دگرن، ودهاڤێنه د ئاگرى دا.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٢﴾
ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِي يُكَذِّبُ بِهَا ٱلۡمُجۡرِمُونَ ﴿٤٣﴾
بۆ كێمكرنا ڤان تاوانباران دئێته گۆتن: ئه‌ڤه ئه‌و جه‌هنه‌مه يا تاوانباران د دنيايێ دا دره‌و پێ دكر:
يَطُوفُونَ بَيۡنَهَا وَبَيۡنَ حَمِيمٍ ءَانٖ ﴿٤٤﴾
ده‌مه‌كى ئه‌و د جه‌هنه‌مێ دا دئێنه عه‌زابدان، وده‌مه‌كى ب ئاڤه‌كا زێده كه‌لاندى ئه‌و دئێنه ئاڤدان، ئه‌و ئاڤا ڕويڤيك وهناڤان پرتپرت دكه‌ت.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٥﴾
ڤێجا هوين -گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
وَلِمَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ ﴿٤٦﴾
وهه‌چییێ ته‌قوایا خودێ بكه‌ت ژ مرۆڤ وئه‌جنان، و ژ ڕاوه‌ستیانا خۆ يا ل به‌رانبه‌ر خودايێ خۆ ترسیا، وگوهدارییا وى كر، بۆ وى دو به‌حه‌شت هه‌نه.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٧﴾
ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
ذَوَاتَآ أَفۡنَانٖ ﴿٤٨﴾
ئه‌و هه‌ردو به‌حه‌شت د خودان داروبارێن ب چه‌ق وتايێن دته‌رن ژ فێقى وبه‌رهه‌مان.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٩﴾
ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
فِيهِمَا عَيۡنَانِ تَجۡرِيَانِ ﴿٥٠﴾
د ڤان هه‌ردو به‌حه‌شتان دا دو كانییێن ئاڤێ هه‌نه د نيڤه‌كێ ڕا دچن.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥١﴾
ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
فِيهِمَا مِن كُلِّ فَٰكِهَةٖ زَوۡجَانِ ﴿٥٢﴾
د ڤان هه‌ردو به‌حه‌شتان دا ژ هه‌ر فێقییه‌كى دو ڕه‌نگ هه‌نه.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥٣﴾
ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ فُرُشِۭ بَطَآئِنُهَا مِنۡ إِسۡتَبۡرَقٖۚ وَجَنَى ٱلۡجَنَّتَيۡنِ دَانٖ ﴿٥٤﴾
وبۆ وان يێن ژ ڕاوه‌ستانا خۆ يا ل به‌رانبه‌ر خودايێ خۆ ترسیاين دو به‌حه‌شت هه‌نه ئه‌و خۆشییێ تێدا دبه‌ن، ئه‌و تێدا ل سه‌ر هنده‌ك نڤينان دپالداينه به‌ته‌نێ وان ژ ئاڤرميشێ ستويره، وفێقییێ هه‌ردو به‌حه‌شتان يێ نێزيكى وانه.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥٥﴾
ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
فِيهِنَّ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ لَمۡ يَطۡمِثۡهُنَّ إِنسٞ قَبۡلَهُمۡ وَلَا جَآنّٞ ﴿٥٦﴾
ل سه‌ر ڤان جهان هنده‌ك ژنێن به‌رێ وان ل زه‌لامێن وان ب تنێ هه‌نه، به‌رى وان نه چو مرۆڤان ونه چو ئه‌جنان ده‌ست نه‌كرییێ.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥٧﴾
ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
كَأَنَّهُنَّ ٱلۡيَاقُوتُ وَٱلۡمَرۡجَانُ ﴿٥٨﴾
هه‌ر وه‌كى ئه‌ڤ حوورییه د جوانى وزه‌لالییا خۆ دا ياقووت ومه‌رجان.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥٩﴾
ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
هَلۡ جَزَآءُ ٱلۡإِحۡسَٰنِ إِلَّا ٱلۡإِحۡسَٰنُ ﴿٦٠﴾
ئه‌رێ ئه‌وێ د دنيايێ دا كاره‌كێ باش كرى ل ئاخره‌تێ ژ به‌حه‌شتێ پێڤه‌تر جزايه‌كێ دى وى هه‌يه؟
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦١﴾
ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ ﴿٦٢﴾
و ژبلی وان هه‌ردو به‌حه‌شتێن بۆرین دو به‌حه‌شتێن دى هه‌نه.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٣﴾
ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
مُدۡهَآمَّتَانِ ﴿٦٤﴾
ئه‌ڤ هه‌ردو به‌حه‌شته دكه‌سكن، كه‌سكاتییا تارى.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٥﴾
ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
فِيهِمَا عَيۡنَانِ نَضَّاخَتَانِ ﴿٦٦﴾
دو كانییێن ئاڤێ د وان هه‌ر دو به‌حه‌شتان دا هه‌نه، هه‌ر ئاڤ ژێ دزێت وخلاس نابت.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٧﴾
ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
فِيهِمَا فَٰكِهَةٞ وَنَخۡلٞ وَرُمَّانٞ ﴿٦٨﴾
د ڤان هه‌ردو به‌حه‌شتان دا گه‌له‌ك ڕه‌نگێن فێقى ودارخورمێ وهناران هه‌نه.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٩﴾
ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
فِيهِنَّ خَيۡرَٰتٌ حِسَانٞ ﴿٧٠﴾
د ڤان هه‌ر چار به‌حه‌شتان دا هنده‌ك ژنێن دێم جوان و ب ئه‌خه‌لاق هه‌نه.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧١﴾
ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
حُورٞ مَّقۡصُورَٰتٞ فِي ٱلۡخِيَامِ ﴿٧٢﴾
هنده‌ك حوورییێن ڕه‌نگ سپينه و د بن خيڤه‌تان ڤه دڤه‌شارتينه.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧٣﴾
ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
لَمۡ يَطۡمِثۡهُنَّ إِنسٞ قَبۡلَهُمۡ وَلَا جَآنّٞ ﴿٧٤﴾
به‌رى وان نه چو مرۆڤان ونه چو ئه‌جنان ده‌ست نه‌كرییه ڤان حوورییان.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧٥﴾
ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفۡرَفٍ خُضۡرٖ وَعَبۡقَرِيٍّ حِسَانٖ ﴿٧٦﴾
ئه‌و ل سه‌ر هنده‌ك باليفكێن ڕوییێن وان دكه‌سك وفه‌رشێن جوان دپالداينه.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧٧﴾
ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
تَبَٰرَكَ ٱسۡمُ رَبِّكَ ذِي ٱلۡجَلَٰلِ وَٱلۡإِكۡرَامِ ﴿٧٨﴾
به‌ره‌كه‌تا ناڤێ خودايێ ته وخێرا وى بۆش ببت، خودانێ مه‌زنى وبلندییا تمام، يێ قه‌درگر بۆ وه‌لییێن خۆ.