قورئانا پیرۆز › سورەتا الرحمن › ئایەتا ٧٦
سورەتا الرحمن · ئایەتا ٧٦ ب تەفسیرا کوردی
Ar-Rahman
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
لَمۡ يَطۡمِثۡهُنَّ إِنسٞ قَبۡلَهُمۡ وَلَا جَآنّٞ ﴿٧٤﴾
بهرى وان نه چو مرۆڤان ونه چو ئهجنان دهست نهكرییه ڤان حوورییان.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧٥﴾
ڤێجا هوين -ئهى گهلی ئهجنه ومرۆڤان- ب كيژ قهنجییێن خودايێ خۆ درهوێ دكهن؟
مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفۡرَفٍ خُضۡرٖ وَعَبۡقَرِيٍّ حِسَانٖ ﴿٧٦﴾
ئهو ل سهر هندهك باليفكێن ڕوییێن وان دكهسك وفهرشێن جوان دپالداينه.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧٧﴾
ڤێجا هوين -ئهى گهلی ئهجنه ومرۆڤان- ب كيژ قهنجییێن خودايێ خۆ درهوێ دكهن؟
تَبَٰرَكَ ٱسۡمُ رَبِّكَ ذِي ٱلۡجَلَٰلِ وَٱلۡإِكۡرَامِ ﴿٧٨﴾
بهرهكهتا ناڤێ خودايێ ته وخێرا وى بۆش ببت، خودانێ مهزنى وبلندییا تمام، يێ قهدرگر بۆ وهلییێن خۆ.