قورئانا پیرۆز › سورەتا الرحمن › ئایەتا ٧٤
سورەتا الرحمن · ئایەتا ٧٤ ب تەفسیرا کوردی
Ar-Rahman
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
حُورٞ مَّقۡصُورَٰتٞ فِي ٱلۡخِيَامِ ﴿٧٢﴾
هنده‌ك حوورییێن ڕه‌نگ سپينه و د بن خيڤه‌تان ڤه دڤه‌شارتينه.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧٣﴾
ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
لَمۡ يَطۡمِثۡهُنَّ إِنسٞ قَبۡلَهُمۡ وَلَا جَآنّٞ ﴿٧٤﴾
به‌رى وان نه چو مرۆڤان ونه چو ئه‌جنان ده‌ست نه‌كرییه ڤان حوورییان.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧٥﴾
ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفۡرَفٍ خُضۡرٖ وَعَبۡقَرِيٍّ حِسَانٖ ﴿٧٦﴾
ئه‌و ل سه‌ر هنده‌ك باليفكێن ڕوییێن وان دكه‌سك وفه‌رشێن جوان دپالداينه.