قورئانا پیرۆز › سورەتا الرحمن › ئایەتا ٧٢
سورەتا الرحمن · ئایەتا ٧٢ ب تەفسیرا کوردی
Ar-Rahman
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فِيهِنَّ خَيۡرَٰتٌ حِسَانٞ ﴿٧٠﴾
د ڤان هه‌ر چار به‌حه‌شتان دا هنده‌ك ژنێن دێم جوان و ب ئه‌خه‌لاق هه‌نه.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧١﴾
ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
حُورٞ مَّقۡصُورَٰتٞ فِي ٱلۡخِيَامِ ﴿٧٢﴾
هنده‌ك حوورییێن ڕه‌نگ سپينه و د بن خيڤه‌تان ڤه دڤه‌شارتينه.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧٣﴾
ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
لَمۡ يَطۡمِثۡهُنَّ إِنسٞ قَبۡلَهُمۡ وَلَا جَآنّٞ ﴿٧٤﴾
به‌رى وان نه چو مرۆڤان ونه چو ئه‌جنان ده‌ست نه‌كرییه ڤان حوورییان.