قورئانا پیرۆز › سورەتا الرحمن › ئایەتا ١١
سورەتا الرحمن · ئایەتا ١١ ب تەفسیرا کوردی
Ar-Rahman
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَأَقِيمُواْ ٱلۡوَزۡنَ بِٱلۡقِسۡطِ وَلَا تُخۡسِرُواْ ٱلۡمِيزَانَ ﴿٩﴾
وهوين تهرازییێ ب دادییێ ب جهـ بينن، وئهگهر هوين تشتهكى بكێشن هوين چو كێماسییێ نهئێخنه تهرازییێ.
وَٱلۡأَرۡضَ وَضَعَهَا لِلۡأَنَامِ ﴿١٠﴾
ووى عهرد دانايه وخۆش كرییه؛ دا خهلك ل سهر بژين.
فِيهَا فَٰكِهَةٞ وَٱلنَّخۡلُ ذَاتُ ٱلۡأَكۡمَامِ ﴿١١﴾
فێقى ودارقهسپێن خودان غونچهيێن بهرههم تێدا وى ل عهردى دانان.
وَٱلۡحَبُّ ذُو ٱلۡعَصۡفِ وَٱلرَّيۡحَانُ ﴿١٢﴾
وئهو دانێ خودان هويرك ژى وى لێ دانا؛ دا بۆ ههوه وحهيوانهتێن ههوه ببته ڕزق، وههر شتلهكا خودان بێهنێن خۆش وى ل عهردى دانايه.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿١٣﴾
ڤێجا -گهلی ئهجنه ومرۆڤان- ب كيژ قهنجییێن دينى ودنيايێ يێن خودايێ خۆ هوين درهوێ دكهن؟ وچهند بهرسڤهكا جوان بوو ئهجنان گۆتى دهمێ پێغهمبهرى سلاڤ لێ بن ئهڤ سوورهته بۆ خواندى، ڤێجا ههر جارهكا ئهو دگههشته ڤێ ئايهتێ، وان دگۆت: (خودايێ مه ئهم ب چو قهنجییێن ته درهوێ ناكهين، حهمد وشوكر بۆ ته بن)، وپێتڤییه ههر گاڤهكا قهنجییێن خودێ بۆ بهنییهكى هاتنه خواندن، ئهو ئعترافێ پێ بكهت، وشوكر وحهمدا وى سهرا بكهت.