قورئانا پیرۆز › سورەتا الرحمن › ئایەتا ١٠
سورەتا الرحمن · ئایەتا ١٠ ب تەفسیرا کوردی
Ar-Rahman
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
أَلَّا تَطۡغَوۡاْ فِي ٱلۡمِيزَانِ ﴿٨﴾
دا هوين ته‌عدايیێ وخيانه‌تێ ل وى نه‌كه‌ن يێ هوين كێشانێ بۆ دكه‌ن.
وَأَقِيمُواْ ٱلۡوَزۡنَ بِٱلۡقِسۡطِ وَلَا تُخۡسِرُواْ ٱلۡمِيزَانَ ﴿٩﴾
وهوين ته‌رازییێ ب دادییێ ب جهـ بينن، وئه‌گه‌ر هوين تشته‌كى بكێشن هوين چو كێماسییێ نه‌ئێخنه ته‌رازییێ.
وَٱلۡأَرۡضَ وَضَعَهَا لِلۡأَنَامِ ﴿١٠﴾
ووى عه‌رد دانايه وخۆش كرییه؛ دا خه‌لك ل سه‌ر بژين.
فِيهَا فَٰكِهَةٞ وَٱلنَّخۡلُ ذَاتُ ٱلۡأَكۡمَامِ ﴿١١﴾
فێقى ودارقه‌سپێن خودان غونچه‌يێن به‌رهه‌م تێدا وى ل عه‌ردى دانان.
وَٱلۡحَبُّ ذُو ٱلۡعَصۡفِ وَٱلرَّيۡحَانُ ﴿١٢﴾
وئه‌و دانێ خودان هويرك ژى وى لێ دانا؛ دا بۆ هه‌وه وحه‌يوانه‌تێن هه‌وه ببته ڕزق، وهه‌ر شتله‌كا خودان بێهنێن خۆش وى ل عه‌ردى دانايه.