قورئانا پیرۆز › سورەتا الرحمن › ئایەتا ٦٢
سورەتا الرحمن · ئایەتا ٦٢ ب تەفسیرا کوردی
Ar-Rahman
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
هَلۡ جَزَآءُ ٱلۡإِحۡسَٰنِ إِلَّا ٱلۡإِحۡسَٰنُ ﴿٦٠﴾
ئه‌رێ ئه‌وێ د دنيايێ دا كاره‌كێ باش كرى ل ئاخره‌تێ ژ به‌حه‌شتێ پێڤه‌تر جزايه‌كێ دى وى هه‌يه؟
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦١﴾
ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ ﴿٦٢﴾
و ژبلی وان هه‌ردو به‌حه‌شتێن بۆرین دو به‌حه‌شتێن دى هه‌نه.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٣﴾
ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی ئه‌جنه ومرۆڤان- ب كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دره‌وێ دكه‌ن؟
مُدۡهَآمَّتَانِ ﴿٦٤﴾
ئه‌ڤ هه‌ردو به‌حه‌شته دكه‌سكن، كه‌سكاتییا تارى.