قورئانا پیرۆز › سورەتا الرحمن › ئایەتا ٤
سورەتا الرحمن · ئایەتا ٤ ب تەفسیرا کوردی
Ar-Rahman
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
عَلَّمَ ٱلۡقُرۡءَانَ ﴿٢﴾
ئەوە مرۆڤ فێرى قورئانێ كرى؛ خواندنا وێ ل به‌ر وى ب ساناهى كرییه، وهارى وى كرییه كو ئه‌و وێ ژ به‌ر بكه‌ت و د ڕامانێن وێ بگه‌هت.
خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ ﴿٣﴾
وى مرۆڤ ئافراند.
عَلَّمَهُ ٱلۡبَيَانَ ﴿٤﴾
وئه‌و فێرى ئاخفتن وده‌ربڕينا ژ تشتێ د دلی دا كر.
ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ بِحُسۡبَانٖ ﴿٥﴾
ڕۆژ وهه‌يڤ ب هژماره‌كا ب ڕێك وپێك ل دويڤ ئێك ب ڕێڤه دچن، ئه‌ڤ هژماره قه‌ت خه‌له‌ت نابت.
وَٱلنَّجۡمُ وَٱلشَّجَرُ يَسۡجُدَانِ ﴿٦﴾
وستێرا ل عه‌سمانى وداروبارێن ل عه‌ردى، خودايێ خۆ دنیاسن وبۆ وى دچنه سوجدێ، وخۆ دئێخنه بن وێ فه‌رمانا وى لێ كرى كو د مفايێ مرۆڤان دا بن.