قورئانا پیرۆز › سورەتا البروج › ئایەتا ١٥
سورەتا البروج · ئایەتا ١٥ ب تەفسیرا کوردی
Al-Buruj
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِنَّهُۥ هُوَ يُبۡدِئُ وَيُعِيدُ ﴿١٣﴾
هندى ئه‌وه ئه‌و ئافراندنێ ده‌ست پێ دكه‌ت ودوباره دكه‌ته‌ڤه.
وَهُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلۡوَدُودُ ﴿١٤﴾
وئه‌و باش گونه‌هـ ژێبره بۆ وى يێ تۆبه بكه‌ت، يێ حه‌ژێكه‌ره بۆ وه‌لییێن خۆ.
ذُو ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡمَجِيدُ ﴿١٥﴾
خودانێ عه‌رشێ مه‌زنه.
فَعَّالٞ لِّمَا يُرِيدُ ﴿١٦﴾
پڕبكه‌رێ وى تشتییه يێ وى دڤێت، تشتێ وى بڤێت ل به‌ر وى ئاسێ نابت.
هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلۡجُنُودِ ﴿١٧﴾
ئه‌رێ به‌حسێ وان كۆمان گه‌هشتییه ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- يێن پێغه‌مبه‌رێن خۆ دره‌وين ده‌رێخستين.