قورئانا پیرۆز › سورەتا الواقعة › ئایەتا ٩
سورەتا الواقعة · ئایەتا ٩ ب تەفسیرا کوردی
Al-Waqi'ah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَكُنتُمۡ أَزۡوَٰجٗا ثَلَٰثَةٗ ﴿٧﴾
وهوين -گه‌لی مرۆڤان- دبنه سێ جوين:
فَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ ﴿٨﴾
ڤێجا هندى خودانێن ڕاستێنه، خودانێن پێكێن بلندن، مه‌رته‌با وان چه‌ند يا بلنده!!
وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ ﴿٩﴾
وهندى خودانێن چه‌پێنه، خودانێن جهێن نزمن، و چ حاله‌كێ خرابه ئه‌و تێدا!!
وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلسَّـٰبِقُونَ ﴿١٠﴾
وئه‌وێن ل دنيايێ له‌ز د كرنا خێران دا كرى ئه‌ون يێن ل ئاخره‌تێ له‌زێ د چوونا پێكێن بلند دا دكه‌ن.
أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلۡمُقَرَّبُونَ ﴿١١﴾
وئه‌ون يێن ل نك خودێ دنێزيك.