قورئانا پیرۆز › سورەتا الواقعة › ئایەتا ٧
سورەتا الواقعة · ئایەتا ٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-Waqi'ah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَبُسَّتِ ٱلۡجِبَالُ بَسّٗا ﴿٥﴾
وچيا هاتنه هويركرن.
فَكَانَتۡ هَبَآءٗ مُّنۢبَثّٗا ﴿٦﴾
ووهكى وێ تۆزێ لێ هاتن يا با دفڕينت.
وَكُنتُمۡ أَزۡوَٰجٗا ثَلَٰثَةٗ ﴿٧﴾
وهوين -گهلی مرۆڤان- دبنه سێ جوين:
فَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ ﴿٨﴾
ڤێجا هندى خودانێن ڕاستێنه، خودانێن پێكێن بلندن، مهرتهبا وان چهند يا بلنده!!
وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ ﴿٩﴾
وهندى خودانێن چهپێنه، خودانێن جهێن نزمن، و چ حالهكێ خرابه ئهو تێدا!!