قورئانا پیرۆز › سورەتا الواقعة › ئایەتا ٢٦
سورەتا الواقعة · ئایەتا ٢٦ ب تەفسیرا کوردی
Al-Waqi'ah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ﴿٢٤﴾
ئه‌ڤه جزايێ وانه ژ به‌ر وان كريارێن چاك يێن وان د دنيايێ دا كرين.
لَا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوٗا وَلَا تَأۡثِيمًا ﴿٢٥﴾
وان د به‌حه‌شتێ دا گوهـ ل چو گۆتنێن خراب نابت كو پێ گونه‌هكار ببن.
إِلَّا قِيلٗا سَلَٰمٗا سَلَٰمٗا ﴿٢٦﴾
ئه‌و گۆتن تێ نه‌بت يا دوير ژ ڤان كێماسییان، وئه‌و سلاڤا ئه‌و ل ئێك ودو دكه‌ن.
وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ ﴿٢٧﴾
وخودانێن ڕاستێ، چه‌ند مه‌رته‌به‌ك وجزايه‌كێ مه‌زن وان هه‌يه!!
فِي سِدۡرٖ مَّخۡضُودٖ ﴿٢٨﴾
ئه‌و ل بن دارا سدرێنه يا بێ سترى.