قورئانا پیرۆز › سورەتا الواقعة › ئایەتا ٤
سورەتا الواقعة · ئایەتا ٤ ب تەفسیرا کوردی
Al-Waqi'ah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
لَيۡسَ لِوَقۡعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿٢﴾
كهسهك نابت درهوێ ب ڕابوونا وێ بكهت.
خَافِضَةٞ رَّافِعَةٌ ﴿٣﴾
ئهو دوژمنێن خودێ د ئاگرى دا نزم دكهت، ووهلییێن وى د بهحهشتێ دا بلند دكهت.
إِذَا رُجَّتِ ٱلۡأَرۡضُ رَجّٗا ﴿٤﴾
ئهگهر عهرد هژيا هژيانهكا دژوار.
وَبُسَّتِ ٱلۡجِبَالُ بَسّٗا ﴿٥﴾
وچيا هاتنه هويركرن.
فَكَانَتۡ هَبَآءٗ مُّنۢبَثّٗا ﴿٦﴾
ووهكى وێ تۆزێ لێ هاتن يا با دفڕينت.