قورئانا پیرۆز › سورەتا الواقعة › ئایەتا ٩١
سورەتا الواقعة · ئایەتا ٩١ ب تەفسیرا کوردی
Al-Waqi'ah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَرَوۡحٞ وَرَيۡحَانٞ وَجَنَّتُ نَعِيمٖ ﴿٨٩﴾
ڕه‌حمه‌كا به‌رفره‌هـ وكه‌يف وخۆشى، وبه‌حه‌شت ل ئاخره‌تێ بۆ وى دێ هه‌بت.
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ ﴿٩٠﴾
وئه‌گه‌ر ئه‌و ژ خودانێن ڕاستێ بت.
فَسَلَٰمٞ لَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ ﴿٩١﴾
دێ بۆ وى ئێته گۆتن: سلامه‌تى وته‌ناهى بۆ ته بت؛ چونكى تو ژ خودانێن ڕاستێیى.
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿٩٢﴾
وئه‌گه‌ر ئه‌و ژ وان بت يێن دره‌و ب ڕابوونا پشتى مرنێ كرى، يێن ژ هيدايه‌تێ به‌رزه.
فَنُزُلٞ مِّنۡ حَمِيمٖ ﴿٩٣﴾
مێهڤاندارییا وى دێ ب ئاڤا جه‌هنه‌مێ يا كه‌لاندى بت.