قورئانا پیرۆز › سورەتا الواقعة › ئایەتا ٦٧
سورەتا الواقعة · ئایەتا ٦٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-Waqi'ah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
لَوۡ نَشَآءُ لَجَعَلۡنَٰهُ حُطَٰمٗا فَظَلۡتُمۡ تَفَكَّهُونَ ﴿٦٥﴾
ئه‌گه‌ر مه بڤێت ئه‌م دێ وى چاندى كه‌ينه پيش كو نه‌ئێته خوارن، ڤێجا هوين دێ عه‌جێبگرتى بن ژ وى تشتێ ب سه‌ر چاندییێ هه‌وه دا هاتى.
إِنَّا لَمُغۡرَمُونَ ﴿٦٦﴾
وهوین دێ بێژن: هندى ئه‌مين ئه‌م دعه‌زابداى وزيانكارين.
بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ ﴿٦٧﴾
به‌لكى ئه‌م ژ ڕزقى دزرباركرينه.
أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلۡمَآءَ ٱلَّذِي تَشۡرَبُونَ ﴿٦٨﴾
ئه‌رێ وهه‌وه ئه‌و ئاڤ ديتییه يا هوين ڤه‌دخۆن دا پێ بژين.
ءَأَنتُمۡ أَنزَلۡتُمُوهُ مِنَ ٱلۡمُزۡنِ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنزِلُونَ ﴿٦٩﴾
ئه‌رێ هه‌وه ئه‌و ژ عه‌ورى ئينايه خوارێ و د ناڤ عه‌ردى دا برییه، يان ئه‌مين ژ دلۆڤانییا خۆ مه ئه‌و بۆ هه‌وه ئينايه خوارێ؟