قورئانا پیرۆز › سورەتا النازعات › ئایەتا ١٧
سورەتا النازعات · ئایەتا ١٧ ب تەفسیرا کوردی
An-Nazi'at
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ﴿١٥﴾
ئه‌رێ به‌حسێ مووساى گه‌هشتییه ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر-؟
إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى ﴿١٦﴾
ده‌مێ خودايێ وى ل نهالا (طووايێ) يا پاقژكرى وپيرۆز.
ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴿١٧﴾
گۆتییێ: هه‌ڕه نك فيرعه‌ونى، هندى ئه‌وه ئه‌و زێده ب ناڤ گونه‌هێ ڤه يێ چووى.
فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ﴿١٨﴾
ڤێجا بێژه وى: ئه‌رێ ته دڤێت خۆ ژ كێماسییان پاقژ بكه‌ى وخۆ ب باوه‌رییێ بخه‌ملينى.
وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ ﴿١٩﴾
وئه‌ز به‌رێ ته بده‌مه گوهدارییا خودايێ ته، دا تو ژێ بترسى وته‌قوایا وى بكه‌ى؟