قورئانا پیرۆز › سورەتا الحشر › ئایەتا ١٣
سورەتا الحشر · ئایەتا ١٣ ب تەفسیرا کوردی
Al-Hashr
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
۞أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ نَافَقُواْ يَقُولُونَ لِإِخۡوَٰنِهِمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ لَئِنۡ أُخۡرِجۡتُمۡ لَنَخۡرُجَنَّ مَعَكُمۡ وَلَا نُطِيعُ فِيكُمۡ أَحَدًا أَبَدٗا وَإِن قُوتِلۡتُمۡ لَنَنصُرَنَّكُمۡ وَٱللَّهُ يَشۡهَدُ إِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ ﴿١١﴾
ئه‌رێ ته به‌رێ خۆ نه‌دايه منافقان، ئه‌و دبێژنه برايێن خۆ د كوفرێ دا ژ جوهییێن به‌نونه‌ضيرییان: ئه‌گه‌ر موحه‌ممه‌د وهه‌ڤالێن وى هه‌وه ژ تاخێ هه‌وه ده‌ربێخن ئه‌م ژى دێ د گه‌ل هه‌وه ده‌ركه‌ڤين، و د مه‌سه‌لا شه‌رمزاركرن وده‌رێخستنا هه‌وه دا ئه‌م گوهدارییا كه‌سێ ناكه‌ين، وئه‌گه‌ر ئه‌و شه‌ڕێ هه‌وه بكه‌ن ئه‌م دێ پشته‌ڤانییا هه‌وه كه‌ين؟ وخودێ شاهده‌يیێ دده‌ت كو منافق د وێ سۆزێ دا يا وان دايه جوهییان ددره‌وينن.
لَئِنۡ أُخۡرِجُواْ لَا يَخۡرُجُونَ مَعَهُمۡ وَلَئِن قُوتِلُواْ لَا يَنصُرُونَهُمۡ وَلَئِن نَّصَرُوهُمۡ لَيُوَلُّنَّ ٱلۡأَدۡبَٰرَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ ﴿١٢﴾
ئه‌گه‌ر جوهى ژ (مه‌دينێ) بێنه ده‌رێخستن منافق د گه‌ل وان ده‌رناكه‌ڤن، وئه‌گه‌ر شه‌ڕێ وان هاته‌كرن ئه‌و هارى وان ناكه‌ن وه‌كى وان سۆز دايێ، وئه‌گه‌ر ئه‌و هارى وان شه‌ڕى بكه‌ن ژى ئه‌و دێ پشت ده‌ن وڕه‌ڤن، پاشى خودێ وان ب سه‌ر نائێخت، به‌لكى دێ وان ڕه‌زيل وشه‌رمزار كه‌ت.
لَأَنتُمۡ أَشَدُّ رَهۡبَةٗ فِي صُدُورِهِم مِّنَ ٱللَّهِۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَفۡقَهُونَ ﴿١٣﴾
نێ ترسا منافقان وسه‌هما وان ژ هه‌وه -گه‌لی خودان باوه‌ران- د دل دا پتره ژ ترسا وان ژ خودێ؛ چونكى ئه‌و ملله‌ته‌كن تێ ناگه‌هن كانێ خودێ چه‌ند يێ مه‌زنه، و ژ عه‌زابا وى ناترسن.
لَا يُقَٰتِلُونَكُمۡ جَمِيعًا إِلَّا فِي قُرٗى مُّحَصَّنَةٍ أَوۡ مِن وَرَآءِ جُدُرِۭۚ بَأۡسُهُم بَيۡنَهُمۡ شَدِيدٞۚ تَحۡسَبُهُمۡ جَمِيعٗا وَقُلُوبُهُمۡ شَتَّىٰۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَعۡقِلُونَ ﴿١٤﴾
ئه‌گه‌ر ل هنده‌ك گوندێن ئاسێ و ل پشت شويرهه وخه‌نده‌كێن موكم وديواران نه‌بت، جوهى پێكڤه شه‌ڕێ هه‌وه ناكه‌ن، دوژمناتى د ناڤبه‌را وان دا يا دژواره، تو هزر دكه‌ى ئه‌و هه‌مى ل سه‌ر ئێك گۆتن دكۆمبووينه وئه‌و ب خۆ دلێن وان د ژێك دويرن؛ چونكى ئه‌و د ئايه‌تێن خودێ ناگه‌هن وهزرا خۆ تێدا ناكه‌ن.
كَمَثَلِ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ قَرِيبٗاۖ ذَاقُواْ وَبَالَ أَمۡرِهِمۡ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ ﴿١٥﴾
مه‌ته‌لا ڤان جوهییا د ڤێ عه‌زابێ دا يا خودێ ب سه‌رێ وان ئيناى وه‌كى مه‌ته‌لا كافرێن قوره‌يشییانه ل ڕۆژا (به‌درێ)، ومه‌ته‌لا جوهییێن به‌نوقه‌ينوقاعانه، ده‌مێ وان ل دنيايێ تام كرییه دويماهییا خرابییا كوفر ودوژمناتییا خۆ بۆ پێغه‌مبه‌رى -سلاڤ لێ بن-، و ل ئاخره‌تێ عه‌زابه‌كا ب ئێش ونه‌خۆش بۆ وان هه‌يه.