قورئانا پیرۆز › سورەتا الانشقاق › ئایەتا ١٢
سورەتا الانشقاق · ئایەتا ١٢ ب تەفسیرا کوردی
Al-Inshiqaq
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهۡرِهِۦ ﴿١٠﴾
وههچییێ كيتابا وى ژ لایێ پشت وى ڤه بۆ بێتهدان، وئهو مرۆڤێ كافره.
فَسَوۡفَ يَدۡعُواْ ثُبُورٗا ﴿١١﴾
ئهو دێ نفرينێ ب تێچوونێ ل خۆ كهت.
وَيَصۡلَىٰ سَعِيرًا ﴿١٢﴾
ودێ چته ئاگرى دا تام بكهته گهرما وى.
إِنَّهُۥ كَانَ فِيٓ أَهۡلِهِۦ مَسۡرُورًا ﴿١٣﴾
هندى ئهو بوو ئهو د دنيايێ دا د ناڤ مرۆڤێن خۆ دا يێ كهيفخۆش ودفنبلند بوو.
إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ﴿١٤﴾
وى هزرا دويماهییێ نهدكر، هندى ئهو بوو وى هزر دكر كو ئهو بۆ حسێبێ ب ساخى قهت نازڤڕته نك خودايێ خۆ.