قورئانا پیرۆز › سورەتا عبس › ئایەتا ١٦
سورەتا عبس · ئایەتا ١٦ ب تەفسیرا کوردی
Abasa
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
مَّرۡفُوعَةٖ مُّطَهَّرَةِۭ ﴿١٤﴾
قه‌درێ وێ يێ بلنده، وئه‌و ژ پيسییێ وده‌ستێڤه‌دانێ يا پاقژ وبژوينه.
بِأَيۡدِي سَفَرَةٖ ﴿١٥﴾
د ده‌ستێن هنده‌ك فريشته‌يێن نڤيسه‌ر دايه، ئه‌و د ناڤبه‌را خودێ وبه‌نییێن وى دا دئێن ودچن.
كِرَامِۭ بَرَرَةٖ ﴿١٦﴾
ب قه‌در وبهانه، وخودان ئه‌خلاق وكريارێن باش وپاقژن.
قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ ﴿١٧﴾
له‌عنه‌ت ل مرۆڤێ كافر هاتنه‌كرن وئه‌و هاته عه‌زابدان، كوفرا وى ب خودايێ وى چه‌ند يا دژواره!!
مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ ﴿١٨﴾
ئه‌رێ ما وى نه‌ديتییه كانێ خودێ جارا ئێكێ ئه‌و ژ چ تشتى ئافراندییه؟