قورئانا پیرۆز › سورەتا الدخان › ئایەتا ٢٦
سورەتا الدخان · ئایەتا ٢٦ ب تەفسیرا کوردی
Ad-Dukhan
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَٱتۡرُكِ ٱلۡبَحۡرَ رَهۡوًاۖ إِنَّهُمۡ جُندٞ مُّغۡرَقُونَ ﴿٢٤﴾
وتو ده‌ريايێ وه‌سا ڕاوه‌ستاى بهێله وه‌كى ده‌مێ ته دايێ، هندى فيرعه‌ون وله‌شكه‌رێ وينه دێ د ده‌ريايێ دا خندقن.
كَمۡ تَرَكُواْ مِن جَنَّـٰتٖ وَعُيُونٖ ﴿٢٥﴾
فيرعه‌ونى وله‌شكه‌رێ وى پشتى خندقين چه‌ند باغ وبيستانێن خۆش، وكانییێن ئاڤێ.
وَزُرُوعٖ وَمَقَامٖ كَرِيمٖ ﴿٢٦﴾
ووان شينكاتى وئاڤاهییێن جوان هێلان.
وَنَعۡمَةٖ كَانُواْ فِيهَا فَٰكِهِينَ ﴿٢٧﴾
ووان ئه‌و ژيانا به‌رفره‌هـ يا ئه‌و تێدا دژين هێلا.
كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا قَوۡمًا ءَاخَرِينَ ﴿٢٨﴾
ب ڤى ڕه‌نگێ عه‌زابێ خودێ وان عه‌زاب دده‌ت يێن كوفرێ ب قه‌نجییا خودێ دكه‌ن، وئه‌و خۆشییێن فيرعه‌ونى وملله‌تێ وى هێلاين پشتى وان مه دانه ملله‌ته‌كێ دى ژ ئسرائيلیان.