ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا الذاريات › ئایەتا ٢٨

سورەتا الذاريات · ئایەتا ٢٨ ب تەفسیرا کوردی

Adh-Dhariyat

  • مەککەهێ
  • ٦٠ ئایەت
  • جوز ٢٦–٢٧

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجۡلٖ سَمِينٖ ﴿٢٦﴾

    ئينا وى ب دزى ڤه‌ خۆ ڤه‌گوهاسته‌ لايێ مالێ، وچوو گۆلكه‌كا قه‌له‌و ڤه‌كوشت، وبۆ وان ئينا.

  2. فَقَرَّبَهُۥٓ إِلَيۡهِمۡ قَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ ﴿٢٧﴾

    و ب جوانى ئه‌و بۆ خوارنێ داخوازكرن، وگۆت: ما هوين ناخۆن؟

  3. فَأَوۡجَسَ مِنۡهُمۡ خِيفَةٗۖ قَالُواْ لَا تَخَفۡۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٖ ﴿٢٨﴾

    وده‌مێ وى ديتى ئه‌و ناخۆن ئه‌و د دل دا ژ وان ترسیا، وان گۆتێ: نه‌ترسه‌ ئه‌م قاصدێن خودێينه‌، ووان مزگينى دايێ كو ژنا وى (سارايێ) كوڕه‌ك دێ بت، ئه‌و كوڕ دێ بته‌ ژ مرۆڤێن زانا ب خودێ ودينێ وى، وئه‌و ئيسحاق بوو سلاڤ لێ بن.

  4. فَأَقۡبَلَتِ ٱمۡرَأَتُهُۥ فِي صَرَّةٖ فَصَكَّتۡ وَجۡهَهَا وَقَالَتۡ عَجُوزٌ عَقِيمٞ ﴿٢٩﴾

    ڤێجا ده‌مێ ژنا ئيبراهيمى گوهـ ل گۆتنا ڤان ملياكه‌تان بووى، ئه‌و ب نك وان ڤه‌ هات وهاوار كر، و ژ عه‌جێبییان دا ته‌په‌ك ل ڕوییێ خۆ دا وگۆت: چاوا دێ من كوڕه‌ك بت وئه‌ز پيره‌ژنم ومن عه‌يال نابن؟

  5. قَالُواْ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡحَكِيمُ ٱلۡعَلِيمُ ﴿٣٠﴾

    ملياكه‌تێن خودێ گۆته‌ وێ: خودايێ ته‌ وه‌سا گۆتییه‌ وه‌كى مه‌ گۆتییه‌ ته‌، وئه‌و دشێت وێ چه‌ندێ بكه‌ت، وئه‌و ل به‌ر وى يا عه‌جێب نينه‌. هندى خودێیه‌ يێ كاربنه‌جهه‌ تشتى ددانته‌ جهێ وى يێ دورست، وئه‌و ب به‌رژه‌وه‌ندییێن به‌نییان يێ پڕزانايه‌.