قورئانا پیرۆز › سورەتا الذاريات › ئایەتا ٣٤
سورەتا الذاريات · ئایەتا ٣٤ ب تەفسیرا کوردی
Adh-Dhariyat
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قَالُوٓاْ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمٖ مُّجۡرِمِينَ ﴿٣٢﴾
وان گۆت: هندى ئهمين خودێ ئهم بۆ مللهتهكێ تاوانبار هنارتينه.
لِنُرۡسِلَ عَلَيۡهِمۡ حِجَارَةٗ مِّن طِينٖ ﴿٣٣﴾
دا ئهم وان ب هندهك بهرێن ژ تهقنا هشك هاتينه دورستكرن تێ ببهين.
مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلۡمُسۡرِفِينَ ﴿٣٤﴾
و ل نك خودايێ ته بۆ ڤان سهرداچوويان دنيشانكرى .
فَأَخۡرَجۡنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ﴿٣٥﴾
ڤێجا ههچییێ ل گوندێ مللهتێ لووطى ژ خودان باوهران ههى مه دهرێخستن.
فَمَا وَجَدۡنَا فِيهَا غَيۡرَ بَيۡتٖ مِّنَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ ﴿٣٦﴾
و ژ مالهكا ب تنێ ژ موسلمانان پێڤهتر، كو مالا لووطى بوو سلاڤ لێ بن، مه ل وى گوندى نهديت.