قورئانا پیرۆز › سورەتا الذاريات › ئایەتا ٤٠
سورەتا الذاريات · ئایەتا ٤٠ ب تەفسیرا کوردی
Adh-Dhariyat
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَفِي مُوسَىٰٓ إِذۡ أَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ بِسُلۡطَٰنٖ مُّبِينٖ ﴿٣٨﴾
و د هنارتنا مووساى دا بۆ فيرعهونى ومللهتێ وى ب ئايهت وموعجزهيێن ئاشكهرا ڤه نيشانهك بۆ وان ههيه يێن ژ عهزابا ب ئێش دترسن.
فَتَوَلَّىٰ بِرُكۡنِهِۦ وَقَالَ سَٰحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٞ ﴿٣٩﴾
ڤێجا فيرعهون ب هێزا خۆ هاته خاپاندن ووى پشت دا گازییا مووساى، وگۆت: مووسا يان سێرهبهنده يان يێ دينه.
فَأَخَذۡنَٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٞ ﴿٤٠﴾
ئينا مه فيرعهون ولهشكهرێ وى گرتن، ومه ئهو هاڤێتنه د دهريايێ دا، ووى ئهو تشت كربوو يێ سهرا لۆمه لێ بێتهكرن؛ ژ بهر كوفر وسهرداچوونا وى.
وَفِي عَادٍ إِذۡ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلۡعَقِيمَ ﴿٤١﴾
و د مهسهلا عادییان وتێبرنا وان دا نيشان وعيبرهت ههنه بۆ ههر كهسێ هزرا خۆ بكهت، دهمێ مه بايهكێ بێ خێر وبێ بهرهكهت ب سهر وان دا هنارتى.
مَا تَذَرُ مِن شَيۡءٍ أَتَتۡ عَلَيۡهِ إِلَّا جَعَلَتۡهُ كَٱلرَّمِيمِ ﴿٤٢﴾
وى باى تشتهك نههێلا كو د سهر دا هاتى ئهگهر خراب نهكربت ووهكى تشتێ پێتى لێ نهكربت.