قورئانا پیرۆز › سورەتا الذاريات › ئایەتا ٥٢
سورەتا الذاريات · ئایەتا ٥٢ ب تەفسیرا کوردی
Adh-Dhariyat
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَفِرُّوٓاْ إِلَى ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٞ مُّبِينٞ ﴿٥٠﴾
ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی مرۆڤان- ب باوه‌رى ئينانا ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ژ عه‌زابا خۆدێ بڕه‌ڤنه به‌ر ره‌حما وى، هندى ئه‌زم ئه‌ز ئاشكه‌را هه‌وه دترسينم. وده‌مێ پێغه‌مبه‌ر سلاڤ لێ بن ژ تشته‌كى بێهن ته‌نگ ببا ڕادبوو نڤێژ دكر، وئه‌ڤه‌يه ڕه‌ڤينا بۆ نك خودێ.
وَلَا تَجۡعَلُواْ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٞ مُّبِينٞ ﴿٥١﴾
و د گه‌ل خودێ هوين په‌رستنێ بۆ چو خودايێن دى نه‌كه‌ن، هندى ئه‌زم ئه‌ز ئاشكه‌را هه‌وه دترسينم.
كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُواْ سَاحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٌ ﴿٥٢﴾
وكانێ چاوا قوره‌يشییان پێغه‌مبه‌رێ خۆ موحه‌ممه‌د سلاڤ لێ بن دره‌وين ده‌رێخست، وگۆتن: ئه‌و شاعره يان سێره‌به‌نده يان يێ دينه، وه‌سا ملله‌تێن به‌رى وان ژى پێغه‌مبه‌رێن خۆ دره‌وين ده‌رێخستبوون، ڤێجا غه‌زه‌با خودێ ب سه‌ر وان دا هات.
أَتَوَاصَوۡاْ بِهِۦۚ بَلۡ هُمۡ قَوۡمٞ طَاغُونَ ﴿٥٣﴾
ئه‌رێ يێن پێشییێ ويێن پاشییێ شيره‌ت ب كوفرێ ل ئێك ودو كرییه ده‌مێ وان ئه‌و گۆتن گۆتى؟ به‌لكى هه‌ما ئه‌و ملله‌ته‌كێ سه‌رداچوويينه، ودلێن وان د كوفرێ دا وه‌كى ئێكن.
فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومٖ ﴿٥٤﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- پشت بده بوتپه‌رێسان حه‌تا فه‌رمانا خودێ د ده‌ر حه‌قا وان دا بۆ ته دئێت، كه‌س لۆمه‌ى ته ناكه‌ت؛ چونكى ته گازییا خۆ يا گه‌هاندییه وان.