قورئانا پیرۆز › سورەتا الذاريات › ئایەتا ٦
سورەتا الذاريات · ئایەتا ٦ ب تەفسیرا کوردی
Adh-Dhariyat
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَٱلۡمُقَسِّمَٰتِ أَمۡرًا ﴿٤﴾
و ب وان فريشته‌يێن فه‌رمانا خودێ د ناڤ خه‌لكى دا لێكڤه دكه‌ن.
إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٞ ﴿٥﴾
هندى ئه‌و ژڤانه يێ بۆ هه‌وه -گه‌لی مرۆڤان- دئێته‌دان كو پشتى مرنێ هوين بۆ حسێبێ دێ ڕابن ژڤانه‌كێ ڕاسته.
وَإِنَّ ٱلدِّينَ لَوَٰقِعٞ ﴿٦﴾
وحسێب ودانا خێرێ سه‌دا سه‌د دێ هه‌بت.
وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلۡحُبُكِ ﴿٧﴾
وخودێ ب وى عه‌سمانێ جوان هاتییه ئافراندن سويندێ دخۆت.
إِنَّكُمۡ لَفِي قَوۡلٖ مُّخۡتَلِفٖ ﴿٨﴾
هندى هوينن -ئه‌ى دره‌وپێكه‌ر- هوين د ده‌ر حه‌قا قورئانێ وپێغه‌مبه‌رى دا د گۆتنه‌كا ژێكجودا دانه.