ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا الأحزاب › ئایەتا ١٢

سورەتا الأحزاب · ئایەتا ١٢ ب تەفسیرا کوردی

Al-Ahzab

  • مەدینێ
  • ٧٣ ئایەت
  • جوز ٢١–٢٢

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. إِذۡ جَآءُوكُم مِّن فَوۡقِكُمۡ وَمِنۡ أَسۡفَلَ مِنكُمۡ وَإِذۡ زَاغَتِ ٱلۡأَبۡصَٰرُ وَبَلَغَتِ ٱلۡقُلُوبُ ٱلۡحَنَاجِرَ وَتَظُنُّونَ بِٱللَّهِ ٱلظُّنُونَا۠ ﴿١٠﴾

    هوين ل بيرا خۆ بينن ده‌مێ ئه‌و ژ لايێ د سه‌ر هه‌وه‌ دا ل ژۆرییا نهالێ ل لايێ ڕۆژهه‌لاتێ هاتينه‌ هه‌وه‌، و ژ لايێ دبن هه‌وه‌ ژى دا ل ژێرییا نهالێ ل لايێ ڕۆژئاڤايێ هاتين، وده‌مێ ژ مه‌نده‌هۆشییان دا چاڤ زل بووين، ودل ژ ترسان دا گه‌هشتينه‌ گه‌روییێ، وهزرێن خه‌له‌ت هه‌وه‌ ژ خودێ دكرن يا ژ هه‌وه‌ڤه‌ ئه‌و دينێ خۆ ب سه‌ر نائێخت، وپه‌يڤا خۆ بلند ناكه‌ت.

  2. هُنَالِكَ ٱبۡتُلِيَ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَزُلۡزِلُواْ زِلۡزَالٗا شَدِيدٗا ﴿١١﴾

    ل وى ده‌مێ به‌رته‌نگ ونه‌خۆش باوه‌رییا خودان باوه‌ران هاته‌ جه‌ڕباندن وئه‌و هاتنه‌ ڤاڤارتن، ويێ خودان باوه‌ر ژ يێ دوڕى هاته‌ جوداكرن، وئه‌و ب ترس ودودلییێ ب ڕه‌نگه‌كێ دژوار هاتنه‌ هژاندن.

  3. وَإِذۡ يَقُولُ ٱلۡمُنَٰفِقُونَ وَٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ مَّا وَعَدَنَا ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥٓ إِلَّا غُرُورٗا ﴿١٢﴾

    وده‌مێ دوڕوى وئه‌وێن گومان د دلی دا گۆتى: خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ژ خاپاندنێ وگۆتنه‌كا ژ قه‌ستا پێڤه‌تر ب چو تشتى سۆز نه‌دايه‌ مه‌، ڤێجا باوه‌ر ژێ نه‌كه‌ن.

  4. وَإِذۡ قَالَت طَّآئِفَةٞ مِّنۡهُمۡ يَـٰٓأَهۡلَ يَثۡرِبَ لَا مُقَامَ لَكُمۡ فَٱرۡجِعُواْۚ وَيَسۡتَـٔۡذِنُ فَرِيقٞ مِّنۡهُمُ ٱلنَّبِيَّ يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنَا عَوۡرَةٞ وَمَا هِيَ بِعَوۡرَةٍۖ إِن يُرِيدُونَ إِلَّا فِرَارٗا ﴿١٣﴾

    وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بيرا خۆ ل وێ گۆتنێ بينه‌ڤه‌ يا ده‌سته‌كه‌كێ ژ دوروییان گۆتییه‌ خودان باوه‌ران ژ خه‌لكێ (مه‌دينێ): ئه‌ى خه‌لكێ يه‌ثربێ (وئه‌و ناڤێ مه‌دينێ يێ كه‌ڤنه‌) چو جهـ بۆ هه‌وه‌ د شه‌ڕه‌كێ ب زيان دا نينه‌، ڤێجا هوين بزڤڕنه‌ د مالێن خۆ دا ل مه‌دينێ، وده‌سته‌كه‌كا دى ژ دوڕوییان ده‌ستويرییێ ژ پێغه‌مبه‌رى دخوازن كو ئه‌و بزڤڕنه‌ مالێن خۆ ب هێجه‌تا هندێ كو مالێن وان دبه‌رداينه‌، ڤێجا ئه‌و ژێ دترسن، وئه‌و ب خۆ ئه‌و نه‌دبه‌رداينه‌، هه‌ما وان دڤێت ئه‌و ب وێ هێجه‌تێ ژ شه‌ڕى بڕه‌ڤن.

  5. وَلَوۡ دُخِلَتۡ عَلَيۡهِم مِّنۡ أَقۡطَارِهَا ثُمَّ سُئِلُواْ ٱلۡفِتۡنَةَ لَأٓتَوۡهَا وَمَا تَلَبَّثُواْ بِهَآ إِلَّا يَسِيرٗا ﴿١٤﴾

    وئه‌گه‌ر له‌شكه‌رێ ئه‌حزابان ژ هه‌مى لايان ڤه‌ بێته‌ د مه‌دينێ دا، پاشى داخواز ژ ڤان دوڕوییان بێته‌كرن كو ئه‌و شركێ ب خودێ بكه‌ن و ژ ئيسلامێ لێڤه‌ ببن، ئه‌و د گاڤێ دا دێ وێ چه‌ندێ كه‌ن، وده‌ليڤه‌يه‌كێ خۆ ژ شركێ گيرۆ ناكه‌ن.