قورئانا پیرۆز › سورەتا الأحزاب › ئایەتا ١٥
سورەتا الأحزاب · ئایەتا ١٥ ب تەفسیرا کوردی
Al-Ahzab
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَإِذۡ قَالَت طَّآئِفَةٞ مِّنۡهُمۡ يَـٰٓأَهۡلَ يَثۡرِبَ لَا مُقَامَ لَكُمۡ فَٱرۡجِعُواْۚ وَيَسۡتَـٔۡذِنُ فَرِيقٞ مِّنۡهُمُ ٱلنَّبِيَّ يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنَا عَوۡرَةٞ وَمَا هِيَ بِعَوۡرَةٍۖ إِن يُرِيدُونَ إِلَّا فِرَارٗا ﴿١٣﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بيرا خۆ ل وێ گۆتنێ بينه‌ڤه يا ده‌سته‌كه‌كێ ژ دوروییان گۆتییه خودان باوه‌ران ژ خه‌لكێ (مه‌دينێ): ئه‌ى خه‌لكێ يه‌ثربێ (وئه‌و ناڤێ مه‌دينێ يێ كه‌ڤنه) چو جهـ بۆ هه‌وه د شه‌ڕه‌كێ ب زيان دا نينه، ڤێجا هوين بزڤڕنه د مالێن خۆ دا ل مه‌دينێ، وده‌سته‌كه‌كا دى ژ دوڕوییان ده‌ستويرییێ ژ پێغه‌مبه‌رى دخوازن كو ئه‌و بزڤڕنه مالێن خۆ ب هێجه‌تا هندێ كو مالێن وان دبه‌رداينه، ڤێجا ئه‌و ژێ دترسن، وئه‌و ب خۆ ئه‌و نه‌دبه‌رداينه، هه‌ما وان دڤێت ئه‌و ب وێ هێجه‌تێ ژ شه‌ڕى بڕه‌ڤن.
وَلَوۡ دُخِلَتۡ عَلَيۡهِم مِّنۡ أَقۡطَارِهَا ثُمَّ سُئِلُواْ ٱلۡفِتۡنَةَ لَأٓتَوۡهَا وَمَا تَلَبَّثُواْ بِهَآ إِلَّا يَسِيرٗا ﴿١٤﴾
وئه‌گه‌ر له‌شكه‌رێ ئه‌حزابان ژ هه‌مى لايان ڤه بێته د مه‌دينێ دا، پاشى داخواز ژ ڤان دوڕوییان بێته‌كرن كو ئه‌و شركێ ب خودێ بكه‌ن و ژ ئيسلامێ لێڤه ببن، ئه‌و د گاڤێ دا دێ وێ چه‌ندێ كه‌ن، وده‌ليڤه‌يه‌كێ خۆ ژ شركێ گيرۆ ناكه‌ن.
وَلَقَدۡ كَانُواْ عَٰهَدُواْ ٱللَّهَ مِن قَبۡلُ لَا يُوَلُّونَ ٱلۡأَدۡبَٰرَۚ وَكَانَ عَهۡدُ ٱللَّهِ مَسۡـُٔولٗا ﴿١٥﴾
و ب ڕاستى ڤان دوڕوییان به‌رى شه‌ڕێ خه‌نده‌كێ ل سه‌ر ده‌ستێ پێغه‌مبه‌رى سۆز دابوو خودێ كو ئه‌گه‌ر بوو شه‌ڕ ئه‌و نه‌ڕه‌ڤن ئه‌گه‌ر ئه‌و هاتنه داخوازكرن، به‌لێ وان سۆزا خۆ ب جهـ نه‌ئينا، وخودێ دێ حسێبێ سه‌را وێ چه‌ندێ د گه‌ل وان كه‌ت، وسۆزا خودێ جهێ پسيارێیه، وحسێب سه‌را هه‌يه.
قُل لَّن يَنفَعَكُمُ ٱلۡفِرَارُ إِن فَرَرۡتُم مِّنَ ٱلۡمَوۡتِ أَوِ ٱلۡقَتۡلِ وَإِذٗا لَّا تُمَتَّعُونَ إِلَّا قَلِيلٗا ﴿١٦﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: ڕه‌ڤينا ژ شه‌ڕى ژ ترسێن مرنێ وكوشتنێ دا چو مفاى ناگه‌هينته هه‌وه؛ چونكى ئه‌ڤ چه‌نده ئه‌جه‌لێ هه‌وه پاشڤه نابه‌ت، وئه‌گه‌ر هوين ڕه‌ڤين ژى هوين د ڤێ دنيايێ دا هند دێ مينن هندى بۆ هه‌وه هاتییه نڤيسين، وئه‌و ل به‌ر ئاخره‌تێ ده‌مه‌كێ گه‌له‌كێ كێمه.
قُلۡ مَن ذَا ٱلَّذِي يَعۡصِمُكُم مِّنَ ٱللَّهِ إِنۡ أَرَادَ بِكُمۡ سُوٓءًا أَوۡ أَرَادَ بِكُمۡ رَحۡمَةٗۚ وَلَا يَجِدُونَ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ وَلِيّٗا وَلَا نَصِيرٗا ﴿١٧﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: ئه‌و كییه دێ هه‌وه ژ خودێ پارێزت، يان عه‌زابا وى ژ هه‌وه لا ده‌ت، ئه‌گه‌ر وى خرابییه‌ك بۆ هه‌وه ڤيا، يان ژى ئه‌گه‌ر وى ڤيا دلۆڤانییه‌كێ ب هه‌وه ببه‌ت، نێ ئه‌وه يێ دده‌ت ودستينت ومفاى وزيانێ دگه‌هينت؟ وئه‌ڤ دوڕوییه ژبلی خودێ سه‌ركاره‌ك وپشته‌ڤانه‌كى بۆ خۆ نابينن پشتا وان بگرت.