قورئانا پیرۆز › سورەتا الأحزاب › ئایەتا ٢٢
سورەتا الأحزاب · ئایەتا ٢٢ ب تەفسیرا کوردی
Al-Ahzab
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
يَحۡسَبُونَ ٱلۡأَحۡزَابَ لَمۡ يَذۡهَبُواْۖ وَإِن يَأۡتِ ٱلۡأَحۡزَابُ يَوَدُّواْ لَوۡ أَنَّهُم بَادُونَ فِي ٱلۡأَعۡرَابِ يَسۡـَٔلُونَ عَنۡ أَنۢبَآئِكُمۡۖ وَلَوۡ كَانُواْ فِيكُم مَّا قَٰتَلُوٓاْ إِلَّا قَلِيلٗا ﴿٢٠﴾
دوڕوى هزر دكه‌ن كو ئه‌و پارتێن ل هه‌وه داجڕياين وخودێ ب كرێتترين ڕه‌نگ تێبرين نه‌چووينه؛ ژ به‌ر هندى هند ئه‌و دترسن، وئه‌گه‌ر ئه‌و پارت جاره‌كا دى بزڤڕنه (مه‌دينێ) ئه‌ڤ دوڕوییه دێ حه‌ز كه‌ن كو ئه‌و ل ده‌شتێ بان د ناڤ كۆچه‌راتێن عه‌ره‌بان دا و ل (مه‌دينێ) نه‌بانه، و ژ دوير ڤه وان پسيارا سه‌ح وسوییێن هه‌وه كربا، وئه‌گه‌ر ئه‌و د ناڤ هه‌وه دا بانه كێمه‌كێ تێ نه‌بت وان شه‌ڕ د گه‌ل هه‌وه نه‌دكر؛ چونكى ئه‌و زێده زێده دترسينۆك ولاوازن.
لَّقَدۡ كَانَ لَكُمۡ فِي رَسُولِ ٱللَّهِ أُسۡوَةٌ حَسَنَةٞ لِّمَن كَانَ يَرۡجُواْ ٱللَّهَ وَٱلۡيَوۡمَ ٱلۡأٓخِرَ وَذَكَرَ ٱللَّهَ كَثِيرٗا ﴿٢١﴾
ب ڕاستى بۆ هه‌وه -گه‌لی خودان باوه‌ران- د گۆتن وكريار وسه‌روبه‌رێ پێغه‌مبه‌رێ خودێ دا -سلاڤ لێ بن- چاڤلێكرنه‌كا باش هه‌بوويه هوين چاڤ لێ بكه‌ن، ڤێجا هوين پێگيرییێ ب ڕێبازا وى بكه‌ن، وهه‌ما ئه‌و پێگيرییێ ب سوننه‌تا وى دكه‌ت يێ ژ خودێ وڕۆژا دويماهییێ يێ ب هيڤى بت، وگه‌له‌ك زكرێ خودێ كربت وداخوازا ژێبرنا گونه‌هان ژێ كربت، وشوكرا وى ل سه‌ر هه‌مى حالان كربت.
وَلَمَّا رَءَا ٱلۡمُؤۡمِنُونَ ٱلۡأَحۡزَابَ قَالُواْ هَٰذَا مَا وَعَدَنَا ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَصَدَقَ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥۚ وَمَا زَادَهُمۡ إِلَّآ إِيمَٰنٗا وَتَسۡلِيمٗا ﴿٢٢﴾
وده‌مێ خودان باوه‌ران ئه‌و پارت ديتين يێن كو ل دۆر (مه‌دينێ) كۆم بووين، بيرا وان هاته‌ڤه كو ده‌مێ سه‌ركه‌فتنێ يێ نێزيك بووى، له‌و وان گۆت: ئه‌ڤه‌يه يا خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى سۆز پێ دايه مه ژ ته‌نگاڤییێ وسه‌ركه‌فتنێ، وخودێ سۆزا خۆ ب جهئينا، وپێغه‌مبه‌رێ وى ڕاستى گۆت، وديتنا وان پارتان ژ باوه‌رییێ وخۆ ته‌سليمكرنا بۆ قه‌ده‌را خودێ پێڤه‌تر تشته‌ك ل وان زێده نه‌كر.
مِّنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ رِجَالٞ صَدَقُواْ مَا عَٰهَدُواْ ٱللَّهَ عَلَيۡهِۖ فَمِنۡهُم مَّن قَضَىٰ نَحۡبَهُۥ وَمِنۡهُم مَّن يَنتَظِرُۖ وَمَا بَدَّلُواْ تَبۡدِيلٗا ﴿٢٣﴾
ژ خودان باوه‌ران هنده‌ك زه‌لام هه‌نه په‌يمانا خودێ پێك ئينايه، وصه‌بر ل سه‌ر نه‌خۆشییێ وته‌نگاڤییێ وكرنا شه‌ڕى كێشايه: ڤێجا ژ وان هه‌يه يێ نه‌زرا خۆ ب جهئيناى، و د ڕێكا خودێ دا شه‌هيدبووى، و ژ وان هه‌يه يێ چاڤه‌رێیێ يه‌ك ژ دو باشییان: ب سه‌ركه‌ڤت يان شه‌هيد ببت، ووان وه‌كى دوڕوییان په‌يمانا خودێ نه‌گوهاڕت ونه‌شكاند.
لِّيَجۡزِيَ ٱللَّهُ ٱلصَّـٰدِقِينَ بِصِدۡقِهِمۡ وَيُعَذِّبَ ٱلۡمُنَٰفِقِينَ إِن شَآءَ أَوۡ يَتُوبَ عَلَيۡهِمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ غَفُورٗا رَّحِيمٗا ﴿٢٤﴾
دا خودێ جزايێ ڕاستگۆيان بده‌تێ ژ به‌ر ڕاستگۆيى وصه‌بركێشانا وان وئه‌ڤه خودان باوه‌رن، ودا ئه‌و دوڕوییان عه‌زاب بده‌ت -ئه‌گه‌ر وى ڤيا وان عه‌زاب بده‌ت- كو به‌رێ وان نه‌ده‌ته تۆبا دورست به‌رى مرنێ، حه‌تا ئه‌و ل سه‌ر كوفرێ بمرن، وهێژاى ئاگرى ببن، يان ژى دا ئه‌و به‌رێ وان بده‌ته تۆبه‌كرنێ وتۆبا وان قه‌بويل بكه‌ت، هندى خودێیه گونه‌هـ ژێبرێ وان بوويه يێن زۆردارى ل خۆ كرى ئه‌گه‌ر وان تۆبه كر، ويێ دلۆڤانكار بوويه ب وان؛ چونكى به‌رێ وان دا تۆبێ.