قورئانا پیرۆز › سورەتا الأنعام › ئایەتا ١١٠
سورەتا الأنعام · ئایەتا ١١٠ ب تەفسیرا کوردی
Al-An'am
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَلَا تَسُبُّواْ ٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ فَيَسُبُّواْ ٱللَّهَ عَدۡوَۢا بِغَيۡرِ عِلۡمٖۗ كَذَٰلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمۡ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّهِم مَّرۡجِعُهُمۡ فَيُنَبِّئُهُم بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ﴿١٠٨﴾
وهوين گه‌لى موسلمانان -وه‌ك ڕێگرتن بۆ خرابییێ- خه‌به‌ران نه‌بێژنه وان صه‌نه‌مان يێن بوتپه‌رێس عيباده‌تى بۆ دكه‌ن، حه‌تا هوين نه‌بنه ئه‌گه‌ر كو ئه‌و ژ زێده‌گاڤى ونه‌زانين خه‌به‌ران بێژنه خودێ. وكانێ چاوا مه كارێ ڤان يێ خراب د چاڤێن وان دا خوشكۆك كرییه جزادان بۆ وان ل سه‌ر هلبژارتنا وان يا خراب، وه‌سا مه ل به‌ر هه‌ر ملله‌ته‌كى كارێ وان شرينكرییه، پاشى زڤڕينا وان هه‌مییان بۆ نك خودايێ وانه، ڤێجا ئه‌و دێ بۆ وان به‌حسێ وى كارى كه‌ت يێ وان د دنيايێ دا دكر.
وَأَقۡسَمُواْ بِٱللَّهِ جَهۡدَ أَيۡمَٰنِهِمۡ لَئِن جَآءَتۡهُمۡ ءَايَةٞ لَّيُؤۡمِنُنَّ بِهَاۚ قُلۡ إِنَّمَا ٱلۡأٓيَٰتُ عِندَ ٱللَّهِۖ وَمَا يُشۡعِرُكُمۡ أَنَّهَآ إِذَا جَآءَتۡ لَا يُؤۡمِنُونَ ﴿١٠٩﴾
وڤان بوتپه‌رێسان ب سويندێن مه‌زن سويند خوار: كو ئه‌گه‌ر موحه‌ممه‌د ب نيشانه‌كا په‌رده‌دڕ ڤه بۆ مه بێت ئه‌م دێ باوه‌رییێ ب وێ ئينين يا ئه‌و پێ هاتى، تو بێژه: هندى هاتنا موعجزه‌يێن په‌رده‌دڕه ژ خودێیه، وئه‌وه يێ كو دشێت وان بينت چى گاڤا وى ڤيا، وهوين ئه‌ى خودان باوه‌ر چ دزانن: به‌لكى ئه‌گه‌ر ئه‌و موعجزه بێن ژى ئه‌ڤ بوتپه‌رێسه باوه‌رییێ نه‌ئينن.
وَنُقَلِّبُ أَفۡـِٔدَتَهُمۡ وَأَبۡصَٰرَهُمۡ كَمَا لَمۡ يُؤۡمِنُواْ بِهِۦٓ أَوَّلَ مَرَّةٖ وَنَذَرُهُمۡ فِي طُغۡيَٰنِهِمۡ يَعۡمَهُونَ ﴿١١٠﴾
وئه‌م دلێن وان وچاڤێن وان دێ وه‌رگێڕين، و د ناڤبه‌را وان ومفاوه‌رگرتنا ژ ئايه‌تێن خودێ دا دێ گرين، ڤێجا ئه‌و باوه‌رییێ پێ نائينن، كا چاوا وان جارا ئێكێ ده‌مێ قورئان هاتییه خوارێ باوه‌رى پێ نه‌ئينا، وئه‌م وان د سه‌رداچوونا وان دا حێبه‌تى دێ هێلين، ئه‌و ب حه‌قییێ وڕاستییێ ناكه‌ڤن.
۞وَلَوۡ أَنَّنَا نَزَّلۡنَآ إِلَيۡهِمُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةَ وَكَلَّمَهُمُ ٱلۡمَوۡتَىٰ وَحَشَرۡنَا عَلَيۡهِمۡ كُلَّ شَيۡءٖ قُبُلٗا مَّا كَانُواْ لِيُؤۡمِنُوٓاْ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ يَجۡهَلُونَ ﴿١١١﴾
وئه‌گه‌ر مه داخوازا ڤان موشركان ب جهئينابا، ومه فريشته ژ عه‌سمانى ب سه‌ر وان دا ئينابانه خوارێ، ومه مرى بۆ وان زێندى كربان، و د گه‌ل وان ئاخفتبان، وهه‌ر تشته‌كێ وان داخوازكرى مه بۆ وان كۆمكربا ووان ئه‌و ب چاڤ ل به‌رانبه‌ر خۆ ديتبان، وان باوه‌رى ب وێ نه‌دئينا يا ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ئه‌و بۆ گازيكرين، ووان كار پێ نه‌دكر، ئه‌و تێ نه‌بت يێ خودێ هيدايه‌ت بۆ ڤيابت، به‌لێ پترییا ڤان كافران وێ حه‌قییێ نزانن يا تو پێ ژ نك خودێ هاتى.
وَكَذَٰلِكَ جَعَلۡنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوّٗا شَيَٰطِينَ ٱلۡإِنسِ وَٱلۡجِنِّ يُوحِي بَعۡضُهُمۡ إِلَىٰ بَعۡضٖ زُخۡرُفَ ٱلۡقَوۡلِ غُرُورٗاۚ وَلَوۡ شَآءَ رَبُّكَ مَا فَعَلُوهُۖ فَذَرۡهُمۡ وَمَا يَفۡتَرُونَ ﴿١١٢﴾
وكانێ چاوا مه تو ب دوژمنێن ته يێن بوتپه‌رێس جه‌ڕباندى وه‌سا مه هه‌مى پێغه‌مبه‌ر ب دوژمنێن سه‌رداچوويێن ملله‌تێن وان و ب دوژمنێن سه‌رداچووى ژ ئه‌جنان جه‌ڕباندن، هنده‌ك ژ وان وێ گۆتنا ب نه‌حه‌قییێ هاتییه خه‌ملاندن بۆ هنده‌كان دبێژن؛ دا گوهدار پێ بێته خاپاندن، و ژ ڕێكا خودێ ده‌ركه‌ڤت. وئه‌گه‌ر خودايێ ته ڤيابا دا ڕێ د ناڤبه‌را وان ووێ دوژمناتییێ دا گرت، به‌لێ ئه‌و جه‌ڕباندنه‌كه ژ خودێ، ڤێجا تو وان ووان بێ به‌ختییێن ئه‌و دكه‌ن بهێله.