قورئانا پیرۆز › سورەتا الأنعام › ئایەتا ١١٣
سورەتا الأنعام · ئایەتا ١١٣ ب تەفسیرا کوردی
Al-An'am
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
۞وَلَوۡ أَنَّنَا نَزَّلۡنَآ إِلَيۡهِمُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةَ وَكَلَّمَهُمُ ٱلۡمَوۡتَىٰ وَحَشَرۡنَا عَلَيۡهِمۡ كُلَّ شَيۡءٖ قُبُلٗا مَّا كَانُواْ لِيُؤۡمِنُوٓاْ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ يَجۡهَلُونَ ﴿١١١﴾
وئه‌گه‌ر مه داخوازا ڤان موشركان ب جهئينابا، ومه فريشته ژ عه‌سمانى ب سه‌ر وان دا ئينابانه خوارێ، ومه مرى بۆ وان زێندى كربان، و د گه‌ل وان ئاخفتبان، وهه‌ر تشته‌كێ وان داخوازكرى مه بۆ وان كۆمكربا ووان ئه‌و ب چاڤ ل به‌رانبه‌ر خۆ ديتبان، وان باوه‌رى ب وێ نه‌دئينا يا ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ئه‌و بۆ گازيكرين، ووان كار پێ نه‌دكر، ئه‌و تێ نه‌بت يێ خودێ هيدايه‌ت بۆ ڤيابت، به‌لێ پترییا ڤان كافران وێ حه‌قییێ نزانن يا تو پێ ژ نك خودێ هاتى.
وَكَذَٰلِكَ جَعَلۡنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوّٗا شَيَٰطِينَ ٱلۡإِنسِ وَٱلۡجِنِّ يُوحِي بَعۡضُهُمۡ إِلَىٰ بَعۡضٖ زُخۡرُفَ ٱلۡقَوۡلِ غُرُورٗاۚ وَلَوۡ شَآءَ رَبُّكَ مَا فَعَلُوهُۖ فَذَرۡهُمۡ وَمَا يَفۡتَرُونَ ﴿١١٢﴾
وكانێ چاوا مه تو ب دوژمنێن ته يێن بوتپه‌رێس جه‌ڕباندى وه‌سا مه هه‌مى پێغه‌مبه‌ر ب دوژمنێن سه‌رداچوويێن ملله‌تێن وان و ب دوژمنێن سه‌رداچووى ژ ئه‌جنان جه‌ڕباندن، هنده‌ك ژ وان وێ گۆتنا ب نه‌حه‌قییێ هاتییه خه‌ملاندن بۆ هنده‌كان دبێژن؛ دا گوهدار پێ بێته خاپاندن، و ژ ڕێكا خودێ ده‌ركه‌ڤت. وئه‌گه‌ر خودايێ ته ڤيابا دا ڕێ د ناڤبه‌را وان ووێ دوژمناتییێ دا گرت، به‌لێ ئه‌و جه‌ڕباندنه‌كه ژ خودێ، ڤێجا تو وان ووان بێ به‌ختییێن ئه‌و دكه‌ن بهێله.
وَلِتَصۡغَىٰٓ إِلَيۡهِ أَفۡـِٔدَةُ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ وَلِيَرۡضَوۡهُ وَلِيَقۡتَرِفُواْ مَا هُم مُّقۡتَرِفُونَ ﴿١١٣﴾
ودا دلێن وان كافران يێن باوه‌رى ب ژينا دويماهییێ نائينن وكارى بۆ ناكه‌ن ب نك ڤه بێنه‌كێشان، ودا ئه‌و حه‌ز ژێ بكه‌ن، ودا ئه‌و وان كارێن خراب بكه‌ن يێن ئه‌و دكه‌ن. و د ڤێ چه‌ندێ دا گه‌فه‌كا مه‌زن بۆ وان هه‌يه.
أَفَغَيۡرَ ٱللَّهِ أَبۡتَغِي حَكَمٗا وَهُوَ ٱلَّذِيٓ أَنزَلَ إِلَيۡكُمُ ٱلۡكِتَٰبَ مُفَصَّلٗاۚ وَٱلَّذِينَ ءَاتَيۡنَٰهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ يَعۡلَمُونَ أَنَّهُۥ مُنَزَّلٞ مِّن رَّبِّكَ بِٱلۡحَقِّۖ فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُمۡتَرِينَ ﴿١١٤﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان موشركان: ئه‌رێ ژ بلى خودێ خودايێ من وخودايێ هه‌وه ما ئه‌ز دێ حه‌كه‌مه‌كى د ناڤبه‌را خۆ وهه‌وه دا گرم، وئه‌وه يێ قورئان بۆ هه‌وه ئينايه خوارێ، حوكمێ وێ مه‌سه‌لا هوین تێدا ب هه‌ڤڕكى دچن ژ كارێ من وهه‌وه ئاشكه‌را دكه‌ت؟ وئسرائيلى ئه‌وێن خودێ ته‌ورات وئنجيل دايێ باش دزانن كو ئه‌ڤ قورئانه ب حه‌قییێ ژ نك خودايێ ته بۆ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- هاتییه، ڤێجا تو ژ وان نه‌به يێن دودل و ب گومان ژ وێ يا مه بۆ ته ب وه‌حى ئيناى.
وَتَمَّتۡ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدۡقٗا وَعَدۡلٗاۚ لَّا مُبَدِّلَ لِكَلِمَٰتِهِۦۚ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ ﴿١١٥﴾
وپه‌يڤا خودايێ ته -كو قورئانه- ب ڕاستییا د گۆتن وبه‌حسان دا، و ب دادییا د ئه‌حكامان دا پێك هات، ڤێجا چو كه‌س نه‌شێن په‌يڤێن وێ يێن تمام بگوهۆڕن. وخودايێ مه‌زن ئه‌وه گوهدێرێ وان گۆتنان یێن به‌نییێن وى دبێژن، يێ پڕزانا ب كريارێن وان يێن ڤه‌شارتى وئاشكه‌را.