قورئانا پیرۆز › سورەتا الأنعام › ئایەتا ١٢٦
سورەتا الأنعام · ئایەتا ١٢٦ ب تەفسیرا کوردی
Al-An'am
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَإِذَا جَآءَتۡهُمۡ ءَايَةٞ قَالُواْ لَن نُّؤۡمِنَ حَتَّىٰ نُؤۡتَىٰ مِثۡلَ مَآ أُوتِيَ رُسُلُ ٱللَّهِۘ ٱللَّهُ أَعۡلَمُ حَيۡثُ يَجۡعَلُ رِسَالَتَهُۥۗ سَيُصِيبُ ٱلَّذِينَ أَجۡرَمُواْ صَغَارٌ عِندَ ٱللَّهِ وَعَذَابٞ شَدِيدُۢ بِمَا كَانُواْ يَمۡكُرُونَ ﴿١٢٤﴾
وئه‌گه‌ر ئايه‌ته‌كا ئاشكه‌را ل سه‌ر پێغه‌مبه‌رينییا موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن بۆ ڤان بوتپه‌رێسان ژ خه‌لكێ (مه‌كه‌هێ) هات، هنده‌ك مه‌زنێن وان دێ بێژن: ئه‌م باوه‌رییێ ب پێغه‌مبه‌رينییا وى نائينين حه‌تا خودێ ژ پێغه‌مبه‌رينى وموعجزه‌يان وه‌كى وێ بده‌ته مه يا كو دايه پێغه‌مبه‌رێن خۆ يێن به‌رێ. ئينا خودێ به‌رسڤا وان دا: خودێ چێتر دزانت كانێ ئه‌و پێغه‌مبه‌رينییا خۆ دێ ل كيڤه دانت، یه‌عنى: ئه‌و ب وان زاناتره يێن ب كێر هلگرتن وگه‌هاندنا په‌ياما وى دئێن. ڕه‌زيلى وشه‌رمزارى دێ گه‌هته ڤان سه‌رداچوويان، و ژ به‌ر فێلبازییا وان دژى ئيسلامێ وموسلمانان عه‌زابه‌كا ب ئێش د ئاگرێ جه‌هنه‌مێ دا بۆ وان هه‌يه.
فَمَن يُرِدِ ٱللَّهُ أَن يَهۡدِيَهُۥ يَشۡرَحۡ صَدۡرَهُۥ لِلۡإِسۡلَٰمِۖ وَمَن يُرِدۡ أَن يُضِلَّهُۥ يَجۡعَلۡ صَدۡرَهُۥ ضَيِّقًا حَرَجٗا كَأَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِي ٱلسَّمَآءِۚ كَذَٰلِكَ يَجۡعَلُ ٱللَّهُ ٱلرِّجۡسَ عَلَى ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ ﴿١٢٥﴾
ڤێجا هه‌چییێ خودێ حه‌ز بكه‌ت كو به‌رێ وى بده‌ته حه‌قییێ، ئه‌و سنگێ وى بۆ باوه‌رییێ فره‌هـ دكه‌ت، وهه‌چییێ ئه‌و حه‌ز بكه‌ت كو وى به‌رزه‌كه‌ت، ئه‌و سنگێ وى ب ڕه‌نگه‌كێ دژوار به‌رته‌نگ دكه‌ت دا هيدايه‌تێ قه‌بويل نه‌كه‌ت، وه‌كى حالێ وى يێ به‌ر ب ته‌خه‌یێن عه‌سمانى يێن بلند ڤه ب سه‌ر دكه‌ڤت، ڤێجا ئه‌و بێهن ته‌نگ دبت ونه‌شێت خۆش بێهنا خۆ هلكێشت. وكانێ چاوا خودێ سنگێن كافران به‌رته‌نگ دكه‌ت، وه‌سا ئه‌و عه‌زابێ ددانته سه‌ر وان يێن باوه‌رییێ پێ نه‌ئينن.
وَهَٰذَا صِرَٰطُ رَبِّكَ مُسۡتَقِيمٗاۗ قَدۡ فَصَّلۡنَا ٱلۡأٓيَٰتِ لِقَوۡمٖ يَذَّكَّرُونَ ﴿١٢٦﴾
وئه‌ڤه يا مه بۆ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ئاشكه‌راكرى ئه‌وه ئه‌و ڕێك يا مرۆڤى دگه‌هينته ڕازيبوونا خودێ وبه‌حه‌شتا وى. ب ڕاستى مه ده‌ليل بۆ خودان عه‌قل وفامان ئاشكه‌راكرن.
۞لَهُمۡ دَارُ ٱلسَّلَٰمِ عِندَ رَبِّهِمۡۖ وَهُوَ وَلِيُّهُم بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ﴿١٢٧﴾
جهێ ته‌ناهییێ وسلامه‌تییا ژ هه‌مى نه‌خۆشییان -كو به‌حه‌شته- ڕۆژا قيامه‌تێ ل نك خودێ بۆ وانه يێن بيرا خۆ ل ئايه‌تێن خودێ دئيننه‌ڤه، و ژ به‌ر كارێن چاك يێن وان دكرن خودێ پارێزه‌ر وپشته‌ڤانێ وانه.
وَيَوۡمَ يَحۡشُرُهُمۡ جَمِيعٗا يَٰمَعۡشَرَ ٱلۡجِنِّ قَدِ ٱسۡتَكۡثَرۡتُم مِّنَ ٱلۡإِنسِۖ وَقَالَ أَوۡلِيَآؤُهُم مِّنَ ٱلۡإِنسِ رَبَّنَا ٱسۡتَمۡتَعَ بَعۡضُنَا بِبَعۡضٖ وَبَلَغۡنَآ أَجَلَنَا ٱلَّذِيٓ أَجَّلۡتَ لَنَاۚ قَالَ ٱلنَّارُ مَثۡوَىٰكُمۡ خَٰلِدِينَ فِيهَآ إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُۚ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٞ ﴿١٢٨﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حسێ وێ ڕۆژێ بكه يا خودێ تێدا كافران د گه‌ل سه‌ركارێن وان ژ شه‌یتانێن ئه‌جنان كۆم دكه‌ت، ودبێژت: ئه‌ى گه‌لى ئه‌جنان، هه‌وه گه‌له‌ك مرۆڤ د سه‌ر دا بربوون، ودۆستێن وان ژ كافرێن مرۆڤان گۆت: خودايێ مه هنده‌ك ژ مه مفا بۆ خۆ ژ هنده‌كان ديتبوو، وئه‌م گه‌هشتينه وى ده‌مى يێ ته بۆ مه داناى كو ژينا مه يا دنيايێ تێدا ب دويماهى بێت، خودێ گۆته وان: ئاگر جهێ هه‌وه‌يه، يێ كو هوين هه‌ر وهه‌ر دێ لێ مينن، ئه‌و تێ نه‌بت يێ خودێ حه‌زكرى كو هه‌ر وهه‌ر تێدا نه‌بت ژ گونه‌هكارێن ته‌وحيدناس. هندى خودايێ ته‌يه د ڕێڤه‌برن وكارێ خۆ دا يێ كاربنه‌جهه، و ب هه‌مى كريارێن به‌نییێن خۆ يێ پڕزانايه.