قورئانا پیرۆز › سورەتا الأنعام › ئایەتا ١٥٦
سورەتا الأنعام · ئایەتا ١٥٦ ب تەفسیرا کوردی
Al-An'am
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
ثُمَّ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ تَمَامًا عَلَى ٱلَّذِيٓ أَحۡسَنَ وَتَفۡصِيلٗا لِّكُلِّ شَيۡءٖ وَهُدٗى وَرَحۡمَةٗ لَّعَلَّهُم بِلِقَآءِ رَبِّهِمۡ يُؤۡمِنُونَ ﴿١٥٤﴾
پاشى تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان موشركان: هندى خودايێ مه‌زنه ئه‌وه يێ ته‌ورات دايه مووسایى تمامكرن بۆ وێ قه‌نجییێ یا وى د گه‌ل قه‌نجيكارێن ملله‌تێ وى كرى، وبه‌رفره‌هكرن بۆ هه‌ر تشته‌كێ هه‌ى ژ كارێن دينێ وان، وهيدايه‌ت وده‌ليل بۆ ڕێكا ڕاست ودلۆڤانى ب وان؛ دا به‌لكى ئه‌و باوه‌رییێ ب ڕابوونا پشتى مرنێ وحسێب وجزادانێ بينن، وكارى بۆ وێ چه‌ندێ بكه‌ن.
وَهَٰذَا كِتَٰبٌ أَنزَلۡنَٰهُ مُبَارَكٞ فَٱتَّبِعُوهُ وَٱتَّقُواْ لَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ ﴿١٥٥﴾
وئه‌ڤ قورئانه كيتابه‌كه مه بۆ پێغه‌مبه‌رێ خۆ موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن ئينايه خوارێ، خێرا وێ گه‌له‌كه، ڤێجا هوين د وى تشتى دا يێ ئه‌و فه‌رمانێ پێ ل هه‌وه دكه‌ت دويكه‌فتنا وێ بكه‌ن، وته‌قوایا خودێ بكه‌ن وبێ ئه‌مرییا وى نه‌كه‌ن؛ دا به‌لكى ڕه‌حم ب هه‌وه بێته‌برن، ڤێجا هوين ژ عه‌زابا وى ڕزگار ببن، وقه‌نجییا وى ب ده‌ست خۆ ڤه بينن.
أَن تَقُولُوٓاْ إِنَّمَآ أُنزِلَ ٱلۡكِتَٰبُ عَلَىٰ طَآئِفَتَيۡنِ مِن قَبۡلِنَا وَإِن كُنَّا عَن دِرَاسَتِهِمۡ لَغَٰفِلِينَ ﴿١٥٦﴾
ومه ئه‌ڤ قورئانه ئينا خوارێ؛ دا هوين -گه‌لى كافرێن عه‌ره‌بان- نه‌بێژن: هه‌ما كيتاب ژ عه‌سمانى بۆ جوهى وفه‌لان ب تنێ هاتییه خوارێ، وئه‌م ژ خواندنا كيتابێن وان د بێ ئاگه‌هـ بووين، وئه‌م وان نزانین.
أَوۡ تَقُولُواْ لَوۡ أَنَّآ أُنزِلَ عَلَيۡنَا ٱلۡكِتَٰبُ لَكُنَّآ أَهۡدَىٰ مِنۡهُمۡۚ فَقَدۡ جَآءَكُم بَيِّنَةٞ مِّن رَّبِّكُمۡ وَهُدٗى وَرَحۡمَةٞۚ فَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّن كَذَّبَ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَصَدَفَ عَنۡهَاۗ سَنَجۡزِي ٱلَّذِينَ يَصۡدِفُونَ عَنۡ ءَايَٰتِنَا سُوٓءَ ٱلۡعَذَابِ بِمَا كَانُواْ يَصۡدِفُونَ ﴿١٥٧﴾
ودا هوين -گه‌لى بوتپه‌رێسان- نه‌بێژن: ئه‌گه‌ر كيتابه‌ك ژ عه‌سمانى بۆ مه هاتبا، وه‌كى بۆ جوهى وفه‌لان هاتى، ئه‌م دا ژ وان سه‌رڕاستتر بين، ئه‌ڤه كيتابه‌ك ب زمانێ هه‌وه یێ عه‌ره‌بى بۆ هه‌وه هات، وئه‌و هێجه‌ته‌كا ئاشكه‌رايه ژ خودايێ هه‌وه وڕێنيشادان ودلۆڤانییه‌كه بۆ ڤێ ئوممه‌تێ. ڤێجا كه‌س ژ وى زۆردارتر نينه يێ دره‌وێ ب ده‌ليلێن خودێ بكه‌ت وپشت بده‌تێ!! ڤێجا ئه‌وێن هه يێن پشت دده‌ن، پاشى ئه‌م ب عه‌زابه‌كا دژوار د ئاگرێ جه‌هنه‌مێ دا دێ وان عه‌زاب ده‌ين؛ ژ به‌ر پشتدانا وان بۆ ئايه‌تێن مه، وپاشڤه‌برنا وان بۆ خه‌لكى ژ ڕێكا مه.
هَلۡ يَنظُرُونَ إِلَّآ أَن تَأۡتِيَهُمُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ أَوۡ يَأۡتِيَ رَبُّكَ أَوۡ يَأۡتِيَ بَعۡضُ ءَايَٰتِ رَبِّكَۗ يَوۡمَ يَأۡتِي بَعۡضُ ءَايَٰتِ رَبِّكَ لَا يَنفَعُ نَفۡسًا إِيمَٰنُهَا لَمۡ تَكُنۡ ءَامَنَتۡ مِن قَبۡلُ أَوۡ كَسَبَتۡ فِيٓ إِيمَٰنِهَا خَيۡرٗاۗ قُلِ ٱنتَظِرُوٓاْ إِنَّا مُنتَظِرُونَ ﴿١٥٨﴾
ئه‌رێ ئه‌وێن پشت داى چاڤه‌ریى چنه ژ بلى هندێ كو ملياكه‌تێ مرنێ وهاريكارێن وى بێن دا ڕحێن وان بستينن، يان خودايێ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ل ڕۆژا قيامه‌تێ بێت دا حوكمى د ناڤبه‌را به‌نییان دا بكه‌ت، يان هنده‌ك نيشانێن ڕۆژا قيامه‌تێ بێن وهندێ بگه‌هينن كو نێزيكه قيامه‌ت ڕاببت، وه‌كى هه‌لاتنا ڕۆژێ ژ ڕۆژئاڤایێ؟ ده‌مێ ئه‌و تشت چێ دبت، باوه‌رى ئينانا نه‌فسه‌كێ مفايێ وێ ناده‌ت، ئه‌گه‌ر به‌رى هنگى باوه‌رى نه‌ئينا بت، وئه‌گه‌ر ئه‌و يا خودان باوه‌ر ژى بت ئه‌و كار ژێ نائێته قه‌بويلكرن ئه‌گه‌ر به‌رى هنگى نه‌كربت. تو بێژه وان: هوين چاڤه‌رێیى هاتنا وێ چه‌ندێ بن، هندى ئه‌مين ئه‌م چاڤه‌رێیى وێينه.