قورئانا پیرۆز › سورەتا الأنعام › ئایەتا ٧١
سورەتا الأنعام · ئایەتا ٧١ ب تەفسیرا کوردی
Al-An'am
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَمَا عَلَى ٱلَّذِينَ يَتَّقُونَ مِنۡ حِسَابِهِم مِّن شَيۡءٖ وَلَٰكِن ذِكۡرَىٰ لَعَلَّهُمۡ يَتَّقُونَ ﴿٦٩﴾
وحسێبا وان يێن ب تڕانه‌ڤه د ده‌ر حه‌قا ئايه‌تێن خودێ دا دئاخڤن، ل سه‌ر وان خودان باوه‌ران نينه يێن ژ خودێ دترسن وگوهدارییا ئه‌مرێ وى دكه‌ن وخۆ ژ بێ ئه‌مرییا وى دده‌نه پاش، به‌لێ يا ل سه‌ر وان ئه‌وه ئه‌و شيره‌تێ ل وان بكه‌ن دا ئه‌و وێ گۆتنا نه‌حه‌ق به‌س بكه‌ن، دا به‌لكى ئه‌و ته‌قوایا خودێ بكه‌ن.
وَذَرِ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ دِينَهُمۡ لَعِبٗا وَلَهۡوٗا وَغَرَّتۡهُمُ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَاۚ وَذَكِّرۡ بِهِۦٓ أَن تُبۡسَلَ نَفۡسُۢ بِمَا كَسَبَتۡ لَيۡسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلِيّٞ وَلَا شَفِيعٞ وَإِن تَعۡدِلۡ كُلَّ عَدۡلٖ لَّا يُؤۡخَذۡ مِنۡهَآۗ أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ أُبۡسِلُواْ بِمَا كَسَبُواْۖ لَهُمۡ شَرَابٞ مِّنۡ حَمِيمٖ وَعَذَابٌ أَلِيمُۢ بِمَا كَانُواْ يَكۡفُرُونَ ﴿٧٠﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- وان بوتپه‌رێسان بهێله يێن دينێ ئيسلامێ بۆ خۆ كرییه جهێ يارى وتڕانه‌یان، ئه‌و تڕانه‌یان بۆ خۆ ب ئایه‌تێن خودێ دكه‌ن، ژينا دنيايێ ب خۆشییێن خۆ ڤه ئه‌و یێن خاپاندين، وتو بيرا وان موشركان ويا خه‌لكێ دى ژى ب قورئانێ بينه‌ڤه؛ دا چو نه‌فسه‌ك ب گونه‌هـ وكوفرا خۆ نه‌ئێته‌گرتن، ژ بلى خودێ چو پشته‌ڤان بۆ وێ نه‌فسێ نينن وێ ب سه‌ربێخن، و ژ عه‌زابێ ڕزگار بكه‌ن، وچو مه‌هده‌رچى ژى نينن مه‌هده‌رێ بۆ وێ ل نك خودێ بكه‌ن، وئه‌گه‌ر ئه‌و ب هه‌ر تشته‌كێ هه‌ى خۆ بده‌ته ئازاكرن ئه‌و ژێ نائێته وه‌رگرتن. ئه‌و ئه‌ون يێن ب گونه‌هێن خۆ هاتينه‌گرتن، ڤه‌خوارنه‌كا زێده كه‌لاندى وعه‌زابه‌كا ب ئێش بۆ وان د جه‌هنه‌مێ دا هه‌يه؛ ژ به‌ر كافرییا وان ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن و ب دینێ ئیسلامێ كرى.
قُلۡ أَنَدۡعُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَنفَعُنَا وَلَا يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلَىٰٓ أَعۡقَابِنَا بَعۡدَ إِذۡ هَدَىٰنَا ٱللَّهُ كَٱلَّذِي ٱسۡتَهۡوَتۡهُ ٱلشَّيَٰطِينُ فِي ٱلۡأَرۡضِ حَيۡرَانَ لَهُۥٓ أَصۡحَٰبٞ يَدۡعُونَهُۥٓ إِلَى ٱلۡهُدَى ٱئۡتِنَاۗ قُلۡ إِنَّ هُدَى ٱللَّهِ هُوَ ٱلۡهُدَىٰۖ وَأُمِرۡنَا لِنُسۡلِمَ لِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿٧١﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: ئه‌رێ ژ بلى خودێ ئه‌م هنده‌ك صه‌نه‌مێن نه مفاى دگه‌هينن ونه زيانێ بپه‌رێسين؟ وپشتى خودێ به‌رێ مه دايه ئيسلامێ جاره‌كا دى ئه‌م ل كوفرێ بزڤڕين، ڤێجا دا ئه‌م -د زڤڕينا خۆ دا بۆ كوفرێ- وه‌كى وى لێ بێين يێ شه‌يتانان عه‌قلێ وى خرابكرى، وئه‌و ل عه‌ردى به‌رزه‌بووى، ووى هنده‌ك هه‌ڤالێن عه‌قلدار وخودان باوه‌ر هه‌نه وى بۆ وێ ڕێكا ڕاست يا ئه‌و ل سه‌ر گازى دكه‌ن، به‌لێ ئه‌و گوهدارییا وان ناكه‌ت. تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان موشركان: هندى هيدايه‌تا وى خودايه يێ ئه‌ز هنارتيم ئه‌وه هيدايه‌تا ڕاست، وفه‌رمان ل مه هه‌مییان هاته‌كرن كو ب عه‌بدينییا بۆ خودێ ب تنێ ئه‌م خۆ ب ده‌ست وى ڤه به‌رده‌ين؛ چونكى ئه‌وه خودايێ هه‌ر تشته‌كى ومالكێ وى.
وَأَنۡ أَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَٱتَّقُوهُۚ وَهُوَ ٱلَّذِيٓ إِلَيۡهِ تُحۡشَرُونَ ﴿٧٢﴾
وهه‌ر وه‌سا فه‌رمان ل مه هاته‌كرن كو ئه‌م نڤێژێ ب دورستى بكه‌ين، و ژ خودێ بترسين وبێ ئه‌مرییا وى نه‌كه‌ين. وئه‌وه يێ هه‌مى چێكرى ل ڕۆژا قيامه‌تێ بۆ نك وى دئێنه كۆمكرن.
وَهُوَ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِٱلۡحَقِّۖ وَيَوۡمَ يَقُولُ كُن فَيَكُونُۚ قَوۡلُهُ ٱلۡحَقُّۚ وَلَهُ ٱلۡمُلۡكُ يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِۚ عَٰلِمُ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِۚ وَهُوَ ٱلۡحَكِيمُ ٱلۡخَبِيرُ ﴿٧٣﴾
وخودايێ مه‌زنه يێ عه‌رد وعه‌سمان ب حه‌قییێ ئافراندين، وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حس بكه ده‌مێ خودێ ل ڕۆژا قيامه‌تێ دبێژت: (ببه) ڤێجا ب فه‌رمانا وى وه‌كى چاڤ هه‌لينه‌كێ، يان كێمتر ئه‌و دبت، گۆتنا وى حه‌قییا تمامه، وملك يێ وى ب تنێیه، ڕۆژا فريشته بۆ جارا دووێ پف دكه‌ته (بۆڕیێ) يا كو رح پێ دزڤڕنه له‌شان. وخودێیه وى تشتى دزانت یێ هوين -گه‌لى مرۆڤان- ب چاڤ نه‌بينن، وئه‌وه كاربنه‌جهێ هه‌ر تشته‌كى ددانته جهێ وى يێ دورست، يێ شاره‌زا ب كارێ به‌نییێن خۆ. وخودايێ مه‌زنه يێ كو ئه‌ڤ كاره د ده‌ستێ وى دا ل ده‌سپێكێ و ل دويماهییێ، وئه‌و ب تنێیه يێ كو دڤێت به‌نى هه‌مى په‌رستنێ بۆ بكه‌ن، وخۆ بێخنه د بن حوكم وشريعه‌تێ وى ڤه، وبه‌رێ وان ل ڕازيبوونا وى بت.