قورئانا پیرۆز › سورەتا الأنبياء › ئایەتا ١١٠
سورەتا الأنبياء · ئایەتا ١١٠ ب تەفسیرا کوردی
Al-Anbiya
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قُلۡ إِنَّمَا يُوحَىٰٓ إِلَيَّ أَنَّمَآ إِلَٰهُكُمۡ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞۖ فَهَلۡ أَنتُم مُّسۡلِمُونَ ﴿١٠٨﴾
تو بێژه: ئه‌وا بۆ من ب وه‌حى هاتى وئه‌ز پێ هاتيمه هنارتن ئه‌ڤه‌يه: هندى ئه‌للاهه خودايێ هه‌وه‌يه يێ ئه‌و ب تنێ هێژاى په‌رستنێ، ڤێجا هوين خۆ ته‌سليمى وى بكه‌ن، وپه‌رستنا وى بكه‌ن.
فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَقُلۡ ءَاذَنتُكُمۡ عَلَىٰ سَوَآءٖۖ وَإِنۡ أَدۡرِيٓ أَقَرِيبٌ أَم بَعِيدٞ مَّا تُوعَدُونَ ﴿١٠٩﴾
ڤێجا ئه‌گه‌ر ڤان پشت دا ئيسلامێ تو بێژه وان: ئه‌ز وێ دگه‌هينمه هه‌وه هه‌مییان يا خودێ ب وه‌حى بۆ من هنارتى، ڤێجا ئه‌ز وهوين د زانينێ دا وه‌كى ئێكين، وئه‌ز -پشتى وێ چه‌ندێ- نزانم كانێ ئه‌و عه‌زابا ژڤان بۆ هه‌وه پێ هاتییه‌دان كه‌نگى دێ ب سه‌رێ هه‌وه ئێت.
إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ وَيَعۡلَمُ مَا تَكۡتُمُونَ ﴿١١٠﴾
هندى خودێیه دزانت هوين چ گۆتنا ئاشكه‌را دكه‌ن، وهوين چ د دلێ خۆ دا ڤه‌دشێرن، وئه‌و دێ سه‌را وێ چه‌ندێ حسێبێ د گه‌ل هه‌وه كه‌ت.
وَإِنۡ أَدۡرِي لَعَلَّهُۥ فِتۡنَةٞ لَّكُمۡ وَمَتَٰعٌ إِلَىٰ حِينٖ ﴿١١١﴾
وئه‌ز نزانم به‌لكى ئه‌گه‌را پاشڤه‌هێلانا وێ عه‌زابا هوين له‌زێ لێ دكه‌ن جه‌ربانده‌ك بت بۆ هه‌وه دا هوين پتر پێ د سه‌ر دا بچن، ودا هوين حه‌تا ده‌مه‌كى خۆشییێ د دنيايێ دا ببه‌ن؛ دا هوين پتر كافر ببن، وپاشى دا عه‌زابا هه‌وه مه‌زنتر لێ بێت.
قَٰلَ رَبِّ ٱحۡكُم بِٱلۡحَقِّۗ وَرَبُّنَا ٱلرَّحۡمَٰنُ ٱلۡمُسۡتَعَانُ عَلَىٰ مَا تَصِفُونَ ﴿١١٢﴾
پێغه‌مبه‌رى -سلاڤ لێ بن- گۆت: خودايێ من تو ب حوكمه‌كێ حه‌ق حوكمى د ناڤبه‌را مه وملله‌تێ مه يێ دره‌وپێكه‌ر دا بكه، وئه‌م هاريكارییێ ژ خودايێ خۆ يێ پڕدلۆڤان دخوازين د ده‌رحه‌قا وى تشتى دا يێ هوين -گه‌لی كافران- دبێژن ژ شرك ودره‌و وبێ به‌ختییان.