قورئانا پیرۆز › سورەتا الأنبياء › ئایەتا ١٦
سورەتا الأنبياء · ئایەتا ١٦ ب تەفسیرا کوردی
Al-Anbiya
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ﴿١٤﴾
ژبلی ئعترافا ب تاوانێ، وان چو گۆتن نه‌بوون، ووان گۆت: وه‌ى بۆ تێچوونا مه، ب ڕاستى مه ب كوفرا خۆ زۆردارى ل خۆ كر.
فَمَا زَالَت تِّلۡكَ دَعۡوَىٰهُمۡ حَتَّىٰ جَعَلۡنَٰهُمۡ حَصِيدًا خَٰمِدِينَ ﴿١٥﴾
ڤێجا ئه‌و گۆتنا وان -يا وان نفرين پێ ل خۆ كرى- هه‌ر ل سه‌ر ئه‌زمانێ وان بوو ووان ئه‌و دوباره دكر، حه‌تا مه ئه‌و كرينه وه‌كى چاندییه‌كێ هاتییه دورين، يێن هشك وبێ ژين.
وَمَا خَلَقۡنَا ٱلسَّمَآءَ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا لَٰعِبِينَ ﴿١٦﴾
ومه عه‌سمان وعه‌رد وتشتێ د ناڤبه‌را وان دا ژ قه‌ستا نه‌ئافراندينه، به‌لكى مه ژ به‌ر هندێ ئه‌و ئافراندينه دا هه‌وه -گه‌لی مرۆڤان- چو هێجه‌ت نه‌مينن، ودا هوين وجه‌كێ بۆ خۆ ژێ بگرن، وبزانن ئه‌وێ ئه‌ڤ هه‌مییه ئافراندى چو تشت وه‌كى وى نينن، وژبلی وى په‌رستن بۆ كه‌سێ چێ نابت.
لَوۡ أَرَدۡنَآ أَن نَّتَّخِذَ لَهۡوٗا لَّٱتَّخَذۡنَٰهُ مِن لَّدُنَّآ إِن كُنَّا فَٰعِلِينَ ﴿١٧﴾
ئه‌گه‌ر مه ڤيابا كو تشته‌كێ پێڤه موژيل ببين وه‌كى كوڕى وژنێ ئه‌م بۆ خۆ بدانين، ئه‌م دا وێ چه‌ندێ ژ نك خۆ بۆ خۆ گرين نه ژ نك هه‌وه، مه ئه‌و چه‌نده نه‌كرییه؛ چونكى نابت مه كوڕ يان ژن هه‌بت.
بَلۡ نَقۡذِفُ بِٱلۡحَقِّ عَلَى ٱلۡبَٰطِلِ فَيَدۡمَغُهُۥ فَإِذَا هُوَ زَاهِقٞۚ وَلَكُمُ ٱلۡوَيۡلُ مِمَّا تَصِفُونَ ﴿١٨﴾
به‌لكى ئه‌م حه‌قییێ ئاشكه‌را دكه‌ين ودهاڤێينه نه‌حه‌قییێ، ڤێجا ئه‌و پێ پويچ دبت ودچت ونامينت. وعه‌زاب ل ئاخره‌تێ بۆ هه‌وه -گه‌لی بوتپه‌رێسان- هه‌يه؛ ژ به‌ر وى سالۆخه‌تێ نه‌هه‌ژى يێ هه‌وه بۆ خودايێ خۆ داناى.