قورئانا پیرۆز › سورەتا الأنبياء › ئایەتا ٤٢
سورەتا الأنبياء · ئایەتا ٤٢ ب تەفسیرا کوردی
Al-Anbiya
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
بَلۡ تَأۡتِيهِم بَغۡتَةٗ فَتَبۡهَتُهُمۡ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ رَدَّهَا وَلَا هُمۡ يُنظَرُونَ ﴿٤٠﴾
وقيامهت ژ نشكهكێ ڤه دێ ب سهر وان دا ئێت، ڤێجا ئهو هنگى دێ حێبهتى بن، وگهلهك دێ ترسن، وئهو نهشێن عهزابێ ژ خۆ پاشڤهببهن، ودهليڤه ژى بۆ وان نائێتهدان كو ئهو عوزرا خۆ ڤهخوازن.
وَلَقَدِ ٱسۡتُهۡزِئَ بِرُسُلٖ مِّن قَبۡلِكَ فَحَاقَ بِٱلَّذِينَ سَخِرُواْ مِنۡهُم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ ﴿٤١﴾
و ب ڕاستى بهرى ته تڕانه ب هندهك پێغهمبهران هاتبوونهكرن، ئينا ئهو عهزاب ب سهر تڕانهكهران دا هات يا وان يارى وتڕانه بۆ خۆ پێ دكرن.
قُلۡ مَن يَكۡلَؤُكُم بِٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِ مِنَ ٱلرَّحۡمَٰنِۚ بَلۡ هُمۡ عَن ذِكۡرِ رَبِّهِم مُّعۡرِضُونَ ﴿٤٢﴾
تو -ئهى پێغهمبهر- بێژه ڤان يێن لهزێ ل عهزابێ دكهن: كهس نينه ب شهڤێ وڕۆژێ، دهمێ هوين دنڤستى وهشيار ههوه ژ عهزابا خودايێ پڕدلۆڤان بپارێزت ئهگهر ب سهر ههوه دا هات. بهلكى ئهو ژ قورئانێ وبيرئينانا خودايێ خۆ دبێ ئاگههـ وموژيلن.
أَمۡ لَهُمۡ ءَالِهَةٞ تَمۡنَعُهُم مِّن دُونِنَاۚ لَا يَسۡتَطِيعُونَ نَصۡرَ أَنفُسِهِمۡ وَلَا هُم مِّنَّا يُصۡحَبُونَ ﴿٤٣﴾
ئهرێ وان هندهك خوداوهند ههنه وان ژ عهزابا مه بپارێزن؟ هندى خوداوهندێن وانه نهشێن خۆ ب سهربێخن، ڤێجا چاوا دێ شێن وان ب سهر ئێخن؟ وئهو ژ مه نائێنه پاراستن.
بَلۡ مَتَّعۡنَا هَـٰٓؤُلَآءِ وَءَابَآءَهُمۡ حَتَّىٰ طَالَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡعُمُرُۗ أَفَلَا يَرَوۡنَ أَنَّا نَأۡتِي ٱلۡأَرۡضَ نَنقُصُهَا مِنۡ أَطۡرَافِهَآۚ أَفَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ ﴿٤٤﴾
ب ڕاستى كافر وبابێن وان ب هندێ هاتنه خاپاندن كو ئهو دهمهكى هاتبوونه پاشڤههێلان، دهمێ وان خۆ ديتى خودان مال وعهيال وژییێ درێژ، ڤێجا ئهو ل سهر كوفرا خۆ مان، ووان هزركر ئهو نائێنه عهزابدان، و ب ڕاستى ئهو ژ ڕێبازا يێن بۆرین بێ ئاگههـ بووبوون، وهندى خودێیه عهردى ژ ڕهخان ڤه كێم دكهت ب وێ عهزابێ يا ئهو ژ ههمى لايان ڤه ب سهرێ بوتپهرێسان دا دئينت، ئهرێ ڤێجا ما كافرێن (مهكههێ) دێ شێن ژ بن شيانا خودێ دهركهڤن، و ل مرنێ ئاسێ بن؟