قورئانا پیرۆز › سورەتا الأنبياء › ئایەتا ٧٧
سورەتا الأنبياء · ئایەتا ٧٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-Anbiya
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَأَدۡخَلۡنَٰهُ فِي رَحۡمَتِنَآۖ إِنَّهُۥ مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٧٥﴾
وخودێ قه‌نجى ل سه‌ر وى تمامكر وئه‌و كره د دلۆڤانییا خۆ دا كو ئه‌و ژ وێ ڕزگاركرى يا ب سه‌رێ ملله‌تێ وى هاتى؛ چونكى ئه‌و ژ وان بوو يێن گوهدارییا خودێ كرى.
وَنُوحًا إِذۡ نَادَىٰ مِن قَبۡلُ فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ ﴿٧٦﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حسێ نووحى بكه ده‌مێ وى به‌رى ته وبه‌رى ئيبراهيم ولووطى گازى خودايێ خۆ كرى، ئينا ئه‌م د به‌رسڤا گازییا وى هاتين، ومه ئه‌و ومرۆڤێن وى ژ ته‌نگاڤییا مه‌زن ڕزگاركرن.
وَنَصَرۡنَٰهُ مِنَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَآۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمَ سَوۡءٖ فَأَغۡرَقۡنَٰهُمۡ أَجۡمَعِينَ ﴿٧٧﴾
ومه ئه‌و ژ فه‌ند وفێلا وى ملله‌تى پاراست يێ دره‌و ب وان ئايه‌تێن مه كرى يێن ڕاستگۆيیا نووحى ئاشكه‌راكرى، هندى ئه‌و بوون ئه‌و خودانێن خرابییێ بوون، له‌و مه ئه‌و هه‌مى ب له‌هییێ خه‌ندقاندن.
وَدَاوُۥدَ وَسُلَيۡمَٰنَ إِذۡ يَحۡكُمَانِ فِي ٱلۡحَرۡثِ إِذۡ نَفَشَتۡ فِيهِ غَنَمُ ٱلۡقَوۡمِ وَكُنَّا لِحُكۡمِهِمۡ شَٰهِدِينَ ﴿٧٨﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حسێ پێغه‌مبه‌رێ خودێ داوودى وكوڕێ وى سوله‌يمانى بكه، ده‌مێ وان حوكم د وێ مه‌سه‌لێ دا كرى يا دو هه‌ڤڕكان ئينايه نك وان، په‌زێ ئێك ژ وان ب شه‌ڤ چوو بوو ناڤ بيستانێ يێ دى، وخراب كربوو، ئينا داوودى حوكم كر كو په‌ز بۆ خودانێ بيستانى بت به‌رانبه‌ر مالێ وى يێ خراب بووى؛ چونكى بهايێ هه‌ر دووان هندى ئێك بوو، وئه‌م بۆ حوكمێ وان شاهد بووين، وچو ل به‌ر مه يێ به‌رزه نه‌بوو.
فَفَهَّمۡنَٰهَا سُلَيۡمَٰنَۚ وَكُلًّا ءَاتَيۡنَا حُكۡمٗا وَعِلۡمٗاۚ وَسَخَّرۡنَا مَعَ دَاوُۥدَ ٱلۡجِبَالَ يُسَبِّحۡنَ وَٱلطَّيۡرَۚ وَكُنَّا فَٰعِلِينَ ﴿٧٩﴾
ئينا مه سوله‌يمان تێگه‌هاند كو مه‌صلحه‌تا هه‌ردو لايان د گه‌ل دادییێ ب جهـ بينت، ڤێجا وى حوكم كر كو خودانێ په‌زى بيستانێ يێ دى دورست بكه‌ت و ل وى ده‌مێ ئه‌و بيستانى چێ دكه‌ت په‌زێ وى ل نك خودانێ بيستانى بت دا مفاى بۆ خۆ ژ شير وهرییا وى ببينت، پاشى په‌ز بۆ خودانێ خۆ بزڤڕته‌ڤه وبيستان بۆ خودانێ خۆ؛ چونكى بهايێ وان هندى ئێكه، وهه‌ر دووان داوودى وسوله‌يمانى مه حوكم وزانين دايێ، ومه منه‌ت ل داوودى كر كو چيا وته‌يران د گه‌ل وى ته‌سبيحا خودێ دكر، وئه‌م بووين مه ئه‌و چه‌نده كرى.